T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 22. HUKUK DAİRESİ
T.C.
A N K A R A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ
22. H U K U K D A İ R E S İ
ESAS NO: 2023/1431 (ESASTAN RET )
KARAR NO: 2024/165
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN: ... (...)
ÜYE: Dr.... (...)
ÜYE: ... (...)
KATİP: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 22/06/2023
ESAS-KARAR NO: 2023/181 E 2023/505 K
DAVACI:
VEKİLLERİ:
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali
KARAR TARİHİ: 29/02/2024
YAZILDIĞI TARİH: 27/03/2024
Taraflar arasında yukarıda bilgileri belirtilen kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği ve eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçilmiştir. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ
İDDİANIN ÖZETİ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ticari ilişki kapsamında davalıya mal satıp teslim ettiğini, 11/03/2010 tarih ve 77.800,00 TL bedelli faturaya dayalı alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının ödeme savunmasında bulunduğunu ancak ödeme yapılmadığını belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
SAVUNMANIN ÖZETİ
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında cari hesap ilişkisinin bulunduğunu, çek ve banka havalesi yoluyla tüm borcun ödendiğini, ödeme belgelerinin şirket kayıt ve defterlerinde mevcut bulunduğunu, davacının 2010 tarihli fatura için 2015 tarihinde takip başlatmasının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ
Mahkemece 18/06/2020 Tarih, 2015/754 Esas, 2020/286 Sayılı karar ile davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Dairemizin 20/02/2023 Tarih, 2021/131 Esas, 2023/179 Sayılı Kararda belirtilen; "Davacı, faturaya dayalı alacak isteminde bulunmuş, davalı ödeme savunmasında bulunmuştur. Bu durumda ispat yükü ödeme savunmasında bulunan davalı borçlu üzerinde olup davalının ödemeyi yazılı delillerle ispat etmesi gerekir. Davacı ticari defterlerini sunmamış, davalının ibraz edilen ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin süresinde yapılmaması nedeniyle lehe delil niteliğinde olmadığı tespit edilmiştir. Davalın ticari defterlerine göre, dava konusu fatura dışında başkaca davacı faturalarının ve davalı tarafından çek ve banka yoluyla yapılan ödemelerin kayıtlı olduğu ve davalının alacaklı olduğu tespit edilmiştir. Ticari defterlerde kayıtlı olan ödemeler dışında kalan ödemelerle ilgili davalı tarafından bir kısım banka ödeme dekontları dosyaya sunulmuştur. Bilirkişi raporunda belirtilen faturalar ve ödemelere ilişkin kayıtların davalı tarafından bilirkişi incelemesine sunulduğu belirtildiği halde dosyaya eklenmediği anlaşılmıştır. Usulüne uygun tutulmayan ticari defterler lehe delil olarak değerlendirilemez. Ancak borcu sona erdiren sebepler yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Ödeme borcu sona erdiren bir nedendir. Bu durumda davalının ticari defterlerinde kayıtlı olan ödemelere ilişkin dayanak belgelerin ve gerekirse diğer faturaların dosyaya kazandırılarak takibin faturaya dayalı olduğu dikkate alınarak dava konusu faturanın ödenip ödenmediğinin araştırılması, davalının süresinde sunduğu cevap dilekçesinde yemin deliline dayandığı görülmekle gerektiğinde davalıya yemin teklif hakkı da hatırlatılarak sonucunu göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, davalının istinaf itirazlarının kabulü ile HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. " gerekçesiyle hükmün kaldırıldığı, kaldırma kararı sonrasında mahkemece toplanan delillere, ek rapora ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 21/04/2010 tarihli 14.950,00 TL bedelli, 03/08/2010 tarihli 14.800.00 TL bedelli, 24/09/2010 tarihli 51.960.25 TL bedelli banka dekontları ile davaya konu 77.880,00 TL borcu ödediğini ispat ettiği gerekçesiyle davanın reddine, şartları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ
Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kaldırma kararı sonrasında davalı tarafından dosyaya sunulan belge ve bilgelerin istinaf öncesinde dosyaya sunulan belgeler olduğunu, raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, hükme esas alınamayacağını, davalının ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmaması nedeniyle lehine delil olamayacağını, davacı tarafından dosyaya sunulan dekont ve cari hesap dökümü incelendiğinde hangi fatura için nekadar ödeme yapıldığının anlaşılamadığını, davacının dava konusu fatura bedelinin ödendiğini açık şekilde ispat etmesi gerektiğini, taraflar arasında birçok ticari ilişki bulunduğunu, dava konusu dışındaki faturalar ilişkin ödeme belgelerinin sunulduğunu, dekontlarda hangi faturaya ilişkin ödeme yapıldığının belirtilmediğini, davacının ödeme savunmasını ispatlayamadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR
Uyuşmazlık, davacının takibe konu fatura nedeniyle alacaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili istemi ile başlatılan icra takiben karşı itirazın iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK’nin 355.maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle sınırlı, ancak kamu düzenine ilişkin nedenler resen göz önünde tutularak yapılmıştır.
Ankara 15. İcra Müdürlüğünün 2015/22595 Esas sayılı takip dosyasının yapılan incelemesine göre, davacı tarafından davalı aleyhine 77.880,00 TL asıl alacağın tahsili için 11/03/2010 tarihli 77.880,00 TL bedelli faturaya dayalı olarak ilamsız icra takibi başlatıldığı, davalı borçlunun süresinde borcun ödendiği gerekçesiyle takibe ve borca itiraz ettiği, itirazın iptali davasının İİK 67.maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı anlaşılmıştır.
Dairemiz kaldırma kararından sonra davalı tarafından dosyaya 2010-2011 yıllarına ait fatura, makbuz ve dekontların sunulduğu, mahkemece ek rapor alındığı, ek raporda davacıya banka yoluyla 21/04/2010 tarihinde14.950,00 TL, 03/08/2010 tarihinde 14.800.00 TL, 24/09/2010 tarihinde 51.960.25 TL olmak üzere toplam 81.710,00 TL ödeme yapıldığı, davacının davalıdan alacağı olmadığı yönünde görüş belirtildiği görülmüştür.
Mahkemece, yargılamanın HMK'da düzenlenen usul kurallarına uygun olarak yapılmış olmasına, kamu düzenine aykırılık hallerinin bulunmamasına, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilip yasal düzenlemelere uygun isabetli, yeterli gerekçeyle karar verilmiş olmasına, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılığın olmamasına ve özellikle takibin faturaya dayalı olmasına, fatura tarihinden sonra davalı tarafından davacıya ödeme yapıldığının sunulan banka dekontları ile ispat edilmiş olmasına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM :Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1.maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL istinaf karar ve ilam harcından, peşin alınan 269,80 TL harcın mahsubu ile bakiye 157,80 TL harcın istinaf eden davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf eden tarafından yapılan istinaf posta giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına,
5-HMK'nin 333.maddesi gereğince gider avansından kalanının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,
6-Kararın tebliğinin ilk derece mahkemesince yapılmasına,
HMK'nin 362/1.a maddesi gereğince dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda kesin olmak üzere 29/02/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır
NOT: BU BELGE ELEKTRONİK İMZA İLE İMZALANMIŞ OLUP, AYRICA FİZİKİ OLARAK İMZALANMAYACAKTIR.
"5070 sayılı Kanun m. 5 ve 6098 sayılı TBK m. 15. uyarınca elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan fiziki imza ile aynı sonucu doğurur."