T.C... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ
T.C.
A N K A R A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ
23. H U K U K D A İ R E S İ
(D Ü Z E L T E R E K Y E N İ D E N
E S A S H A K K I N D A K A R A R)
ESAS NO : 2021/131
KARAR NO : 2025/852
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN : ... ...
ÜYE : ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP : ... ...
İNCELENEN KARARIN:
MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ : 26.09.2019
ESAS-KARAR NUMARASI : 2017/172 E., 2019/754 K.
Taraf vekilleri tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :
İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ :
Davacı vekili, müvekkili şirketin ... Rüzgar Enerjisi Santralini işlettiğini, davalı idare ile müvekkili şirket arasında 29.11.2011 tarihli Rüzgar Enerjisi (RES) Katkı Payı Anlaşması imzalandığını, bu anlaşmanın ... Genel Müdürlüğü tarafından onaylanarak 05.12.2011 tarih ve 039113 sayılı yazı ile müvekkili şirkete bildirildiğini, anlaşmanın 3. maddesi ve anlaşma dayanağı Yönetmeliğin 9. maddesinde belirtilen esaslara göre, katkı payının hesaplanması gerektiğini, davalı tarafça anlaşmaya ve yönetmeliğe aykırı olarak yapılan hesaplama sonucu 20.01.2017 tarih ve 7.796.892,90 TL bedelli faturanın düzenlenerek müvekkili şirkete gönderildiğini, müvekkili şirketçe Ankara 20. Noterliği'nin 25.01.2017 tarihli ihtarnamesi ile faturaya itiraz edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin her türlü yasal ve akdi hakları saklı kalmak üzere, 20.01.2017 tarih ve TEİ2017000000356 nolu 7.796.892,90 TL’lik faturanın 2.536.538,33 TL’lik kısmından müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, somut uyuşmazlıkta dava konusu faturanın RES Katkı Payı anlaşmasının ilgili hükümleri uyarınca tesis edildiğini, idari sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların görüm ve çözümünün idari yargı mercileri tarafından gerçekleştirilmesi gerektiğinden davanın yargı yolu itirazları gözetilerek görev yönünden reddi gerektiğini;
Davacı tarafından teşekküllerine karşı Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/244 esas sayılı dosyası üzerinden dava açıldığını, bu dava ile anılan dava arasında hukuki ve fiili irtibat olduğunu, usul ekonomisi gereği Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/244 Esas sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini;
Yarışmaya katılan ve kazanan şirketlerle teşekkülleri arasında imzalanan RES Katkı Payı Anlaşması gereğince yönetmelik ve ekleri olan Taahhütname, Teklif Mektubu Formu ile Anlaşma hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda RES katkı payı faturası hesaplandığını, 20.01.2017 tarihli TEİ2017000000356 nolu RES Katkı Payı Faturasının davacı şirkete bildirildiğini ve davacı şirketin faturaya itiraz ettiğini, 20.01.2017 tarihli ve YBE2017000000005 nolu iade faturası düzenlenerek şirkete bildirildiğini, davacı şirket tarafından RES yarışmasına teklif verilmesi sırasında imzalanarak teşekküllerine sunulmuş olan teklif mektubunda toplam RES Katkı Payı tutarının teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar TÜİK tarafından ocak ayında açıklanan yıllık tüketici fiyat endeksi oranında güncelleştirilerek teşekküllerine ödenmesinin kabul ve taahhüt edildiğini, RES Katkı Payı Anlaşmalarının yarışmayı kazanan şirketin sunmuş olduğu teklif mektubunu temel alan bir anlaşma olduğunu ve aralarında yaptırım gücü açısından karşılaştırmanın söz konusu olmadığını, davacı tarafından aynı konuda Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/244 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada düzenlenen 21.12.2016 tarihli bilirkişi raporunda menfi tespit talebinin taraflar arasındaki anlaşma ve eklerine uygun olmadığının tespit edildiğini ve tüm iddialarını destekler nitelikte ifadelerin yer aldığını, Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne sunulan bilirkişi raporunun ise yapılan hesaplamalarda hata olmadığı yönünde olduğunu, ihtiyati tedbir talebinin reddedilmesi gerektiğini, müvekkili tarafından yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak, davacının esasa yönelik tüm iddialarının reddi ile Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/244 esas sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılmasına, davanın görev yönünden ve ayrıca esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAH. KARARI ÖZETİ :
İlk derece mahkemesince "...Somut olayda, mahkememizce her ne kadar 19.08.2011 tarihli teklif mektubuyla taraflar arasında akdedilen 29.11.2011 tarihli sözleşmede RES katkı payının hesaplanmasında farklı bir yöntem benimsenmiş ise de, teklif mektubunun ibrazından sonra sözleşmenin akdedilmesiyle teklif mektubundaki hesaplama şeklinin hükümsüz kaldığı, tacir olan her iki tarafın serbest iradesi ile imzalamış olduğu sözleşmenin taraflar arasında bağlayıcı olacağı, teklif mektubundan ziyade akdedilen sözleşmeye üstünlük tanınması gerektiği, bu suretle davaya ve ihtilafa konu 20.01.2017 tarihli faturadaki RES katkı payının akdedilen sözleşmenin 9.maddesi uyarınca hesaplanması gerektiği kabul edilmiştir. Yine, sözleşmenin 9.maddesinde RES katkı payının "Toplam RES Katkı Payı Tutarı=Kr x E xTÜFE
Kr = Şirket tarafından ...’a kilovats aat (kWh) başına ödenmesi taahhüt edilen kuruş/kWh cins inden RES katkı payı,
E=Bir önceki yılda gerçekleşen Yıllık net elektrik enerjisi üretimi (kWh)
TÜFE=Türkiye İstatistik Kurumu tarafından ocak ayı başında açıklanan bir önceki yılın aynı ayına göre yıllık tüketici fiyat endeksi" şeklinde formüle edildiği nazara alındığında teklif mektubuna istinaden hesaplanan 3,78kr/kWH birim fiyatının sözleşmenin akit tarihi olan 2011 yılını takip eden 2012 yılından itibaren güncellenmesi gerektiği mahkememizce kabul edilmiştir.
Bu kabulden hareketle, mahkememize ibraz edilen 24.06.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacının 2016 yılı içerisinde 108.665.430kWH enerji ürettiği nazara alındığında 29.11.2011 tarihli sözleşmenin 9. maddesine göre güncellenmiş birim fiyata göre davalının ihtilafa konu 20.01.2017 tarihli faturaya istinaden 7.052.392,90 TL alacaklı olduğu, davacının fatura bedelinin 5.260.354,38 TL'lik kısmını ödediği, böylelikle fatura bedeli olan 7.796.892,90 TL'den bilirkişi tarafından sözleşmenin 9. maddesine göre hesaplanan 7.052.392,90 TL mahsup edildiğinde faturaya istinaden davacının davalıya 744.500,00 TL borçlu olmadığı saptanmıştır. İbraz edilen rapor mahkememizin kabulünü teyit etmekle, hukuka uygun ve hüküm kurmak için yeterli görülmüş ve tarafların tacir olması ve yine ihtilafın özel hukuk hükümlerine göre tanzim edilmiş sözleşmeden kaynaklanması sebebi ile davalının yargı yolu itirazına itibar edilmeyerek davanın KISMEN KABULÜ ile..." karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :
İstinaf yasa yoluna başvuran davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle:
Dava konusu faturanın hesaplanmasında taraflar arasındaki anlaşma hükümlerinin geçerli olacağını, buna göre yıldan yıla kümülatif bir hesabın değil sadece bir önceki yılın TÜFE oranına göre hesaplama yapılması gerektiğini beyan ederek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
İstinaf yasa yoluna başvuran davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle:
Davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, RES Katkı Payı hesaplamasında Yönetmelik, Taahhütname, Teklif Mektubu ve Anlaşma metninin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, teşekküllerince yapılan hesaplamanın doğru olduğunu beyan ederek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ,
HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE :
1-Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, taraflar arasındaki RES Katkı Payı Anlaşması uyarınca borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Taraflar arasında Rüzgar Enerjisi Santrali (RES) Katkı Payı Anlaşması yapılmış olup, uyuşmazlık katkı payının ne şekilde hesaplanacağı noktasında toplanmaktadır.
Öncelikle belirtmek gerekir ki taraflar arasındaki hukuki ilişki akdedilmiş sözleşme hükümleri çerçevesinde değerlendirilir. Sözleşmenin hazırlanması aşamasında taraflarca ortaya konulan icap (öneri) ve kabuller sözleşmenin imzalanarak bağlayıcı hale gelmesinden sonra bir dayanak oluşturmaz.
Öte yandan Rüzgar veya Güneş Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi Kurmak Üzere Yapılan Önlisans Başvurularına İlişkin Yarışma Yönetmeliği ile RES Katkı Payı Anlaşmasındaki hüküm
"Şirketin bağlantı hakkı kazandığı RES projesinde üretilecek her bir kWh elektrik enerjisi üzerinden 3,78 kr/kWh olarak belirlenen yarışma sonucuna esas RES katkı payı tutarı aşağıdaki yöntem ile ... tarafından hesaplanacaktır.
Toplam RES Katkı Payı Tutarı= kr*E*TÜFE
Kr= Şirket tarafından ...'a kilowatsaat (kWh) başına ödenmesi taahhüt edilen kuruş,
E = Bir önceki Yılda Gerçekleşen Yıllık Net Elektrik Enerjisi Üretimi (kWh)
TÜFE= TÜİK tarafından Ocak ayında açıklanan yıllık tüketici fiyat endeksi
Tesisin yıllık net elektrik enerjisi üretimi üzerinden hesaplanan bir önceki yıla ait yıllık toplam RES katkı payı tutarı, her yılın 15 Ocak günü saat 17.00'ye kadar T'EİAŞ tarafından şirkete faturalanacak ve Şirketin ödemeleri her yılın 31 Ocak günü saat 17.00'ye kadar ...'ın hesabına yapılacaktır." şeklindedir.
Somut olayda, ihtilaf konusu 20.01.2017 tarihli 7.796.892,90 TL bedelli faturanın 29.11.2011 tarihli Sözleşmenin 9. Maddesindeki RES Katkı Payının "Toplam Res Katkı Payı Tutarı=KrxExTÜFE " formülü gereğince hesaplama yapıldığında davacının ödemesi gereken RES Katkı Payı tutarı 5.260.354,51 TL olması gerekirken (3,78x1,0853x108.665,4308(kwh)=4.457.927,55 %18 kdv=5.260.354,51) fazladan 2.536.538,39 TL'nin fatura edildiği görülmüştür. Düzenlemeler ve sözleşmenin bağlayıcılığı gözden kaçırılarak davalı yanca düzenlenen fatura nedeniyle menfi tespite karar verilmemesi doğru olmamıştır.
Bu durumda Dairemizce, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, HMK'nın 353/1-b.2 düzenlemesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM :
Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:
I-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE.
II-Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile:
HMK m. 353/1,b,2 gereğince, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2017/172 E., 2019/754 K. sayılı dava dosyasında verdiği 26.09.2019 tarihli KARARINI DÜZELTEREK YENİDEN ESAS HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE.
Buna göre:
"1-Davanın KABULÜ İLE, davacının 7.796.892,90 TL’lik faturanın 2.536.538,33 TL’lik kısmından borçlu olmadığının tespitine.
2-Alınması gereken 129.953,19 TL harcın davalıdan alınıp Hazine'ye gelir kaydına.
3-Davacı taraftan peşin alınan 43.317,74 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
4-Davacı tarafça yapılan 943,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
5-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T uyarınca hesaplanan 339.019,22 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine.
6-Artan gider avanslarının karar kesinleştiğinde ve istek halinde yatıran taraflara iadesine."
III-Davacı taraftan peşin alınan istinaf karar harcının istek halinde iadesine; Alınması gereken 173.270,93 TL istinaf karar harcından, peşin alınan 12.714,20 TL harcın düşümü ile kalan 160.556,73 TL harcın davalıdan alınıp Hazine'ye gelir kaydına.
IV-Davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan 32,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine; Davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına, avansın kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde gideri içerisinden karşılanarak iadesine.
IV-HMK m. 359/4 gereğince kararın taraflara resen tebliğine; tebliğ, harç tahsil müzekkeresi yazılması ve gider avansı iadesi işlemlerinin Dairemiz tarafından yapılmasına.
23.10.2025 tarihinde, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK m. 361 gereğince tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde, kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere, OYBİRLİĞİYLE karar verildi.
GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 23.10.2025
Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...
e-imza e-imza e-imza e-imza