(6100 S. K. m. 355) (3308 S. K. m. 3, 25)
Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, davanın reddine dair hükme karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
İDDİA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesinde staj yapan Özel Anka Anakent Anadolu Sağlık Meslek Lisesi öğrencileri için bakanlıkça yapılan ödemelerin fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100TL'sinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
SAVUNMA: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Milli Eğitim Bakanlığı Milli Öğretim Kurumları yönetmeliği 02.08.2013 tarih 28726 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair yönetmelik ile Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 14.08.2013 tarihli 27936 sayılı yazısı ile Ankara İl Sağlık Müdürlüğü ile protokol oluşturulduğunu, davalı .... Araştırma Gel. Eğt. Hiz. Yay. Gıda Taş. San ve Tic. Ltd. Şti. Ankara ilinde farklı ilçelerde yaklaşık 16 Hastane (Özel - Devlet) ile protokol yapıldığını, protokol kapsamında davacıların belirttiği gibi staj ücretlerini davalı .... Araştırma Gel. Eğt. Hiz. Yay. Gıda Taş. San ve Tic.Ltd.Şti. Sağlık Meslek Lisesi olarak da hizmet veren müvekkil eğitim masrafı içerisinde almadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece yapılan yargılama sonunda özetle; söz konusu ücretle ilgili sorumluluğun kanunen işletmelere ait olduğu, kanundan doğan borçtan dolayı bir başkasına rücu hakkı bulunamayacağı protokoldeki mali mükellefiyet maddesinin davalı özel okul yönünden özel bir borç yüklenmesini içermediği anlaşıldığından, davacı tarafın rücu hakkının yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve mevzuata uygun olmadığını, davalı eğitim kurumunda öğrenim gören öğrencilere Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 2017 yılı Ocak-Şubat-Mart-Nisan-Mayıs-Haziran aylarına ait staj ücreti ödemeleri yapıldığını, yapılan ödemelere ilişkin ay bazında öğrenci listeleri ve ödeme belgelerinin dosyada mevcut olduğunu, davalı özel eğitim kurumu tüm eğitim aşamaları dahil olmak üzere öğrencilerden eğitim ücreti almakta olduğunu, bu eğitim ücreti içerisinde uygulamalı eğitim bedelini de tahsil etmekte olduğunu, müvekkil kurumca öğrencilere yapılan ödemelerden protokol hükümleri ve öğrencilerle imzalanan mesleki eğitim sözleşmeleri doğrultusunda davalının sorumlu olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
UYUŞMAZLIK KONUSU OLAN HUSUSLAR: Somut olayda, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu kapsamında staj yapan özel okul öğrencilerine ödenen staj ücretinin protokol hükmüne dayalı olarak eğitim öğretim yapılan okuldan rücuen talep edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI, DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu kapsamında staj yapan özel okul öğrencilerine ödenen staj ücretinin rücuen ödetilmesi istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş olup davacı vekili tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf isteminde bulunulmuştur.
Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı şirkete ait Özel Anka Anakent Anadolu Sağlık Meslek Lisesi öğrencilerinin davacı Bakanlığa bağlı Ankara Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 2017 yılı Ocak ayından Haziran ayına kadar staj yaptıkları ve bu süre içerisinde dava konusu staj ücretlerinin ödendiği anlaşılmaktadır.
3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu’nun "Ücret ve Sosyal Güvenlik" başlıklı 25/1. maddesi "(Değişik: 2/12/2016-6764/45 md.) Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan, kalfalık yeterliğini kazanan mesleki eğitim merkezi 12’nci sınıf öğrencilerine asgari ücretin yüzde ellisinden aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır." hükmünü içermektedir.
Aynı Kanunun 3. maddesi ise "l" bendi" "İşletme”, mal ve hizmet üreten kamu ve özel kurum, kuruluş ve işyerlerini;...ifade eder." hükmünü içermekte olup staj yapılan hastane 3308 sayılı Kanun anlamında bir işletmedir.
Bu madde hükümlerinden de açıkça anlaşılacağı üzere, staj yapan öğrencilere ödenecek staj ücretinden staj yapılan işletme, davaya konu olayda davalı Bakanlığa bağlı hastane kanun gereği sorumlu olup, taraflar arasındaki protokolün 19. maddesinde geçen “Bu protokol hükümleri...Hastanesine herhangi bir mali mükellefiyet terettüp ettirmez” şeklindeki hükmün davacı kurumun/işletmenin kanundan kaynaklanan borcunu davalı şirketin/özel okulun yüklendiği anlamını taşımadığından ilk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar vermesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince duruşma yapılmadan esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçelerle;
1) İlk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrası b bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince; davacı tarafın istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2) Davacı Bakanlık, harçtan muaf olduğundan istinaf harcı alınmasına yer olmadığına,
3) İstinaf yoluna başvuran davacı tarafından yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
4) Temyizi kabil olan bu kararın, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359/3.maddesi gereğince; Dairemiz tarafından tebliğe çıkarılmasına,
Dair, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361.maddesi gereğince; tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine yahut temyiz edenin bulunduğu yer bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine veya ilk derece mahkemesine verilebilecek bir dilekçe ile Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 21.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)