T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 25. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/319 - 2025/1031
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
25. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2024/319
KARAR NO : 2025/1031
KARAR TARİHİ : 20/05/2025
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 24/11/2023
NUMARASI : 2022/473 Esas, 2023/696 Karar
DAVANIN KONUSU : Tazminat
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, harçlardan istisna olduklarını, davaya konu aracın ilgili sözleşmeyle kararlaştırılan bedelini ödemeyerek sözleşmenin iptaline sebebiyet verenin ... olduğunu, temlik öncesi alacaklı bankaya olan borcunu ödemeyerek söz konusu araç üzerine haciz ve yakalama şerhleri işlenmesine sebebiyet verenin de yine ... olduğunu, davacı ile ... arasında hukuki ilişki olduğunun zaten dosya kapsamından sabit olduğunu, ancak uğranılan zararın taraflarınca veya temlik öncesi alacaklı yandan talep edebilmesi için davalı tarafı olarak bu zarara sebebiyet verilmesi gerektiğini, kesinleşen bir icra takibi sonrasında tahsil işlemine yönelik yapılan sorgu haciz vs gibi işlemlerde de hukuka aykırı bir durum bulunmadığını, ortada haksız bir haciz mevcut olmadığını, taraflarına yüklenecek bir kusur bulunmadığını, işbu dava her ne kadar ticari alacak iddiasıyla Asliye Ticaret Mahkemesi huzurunda ikame edilmiş ise de, ortada ne ticari ne de ticari mahiyette bir alacağın söz konusu olmadığını, dolayısıyla yerel mahkeme tarafından görevsiz olduğu taleplerinin de yanlış değerlendirildiğini, yerel mahkeme kararının eksik ve hatalı olduğunu, kaldırılması gerektiğini, yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
Mahkemece; ''...Davacı, davacı ile dava dışı ... arasındaki "Mülkiyetin Saklı Tutulması Kaydıyla Satış Sözleşmesi" uyarınca dava dışı ...'a teslim edilen davaya konu araç üzerine dava dışı ...'ın borcu nedeniyle davalı tarafından haksız haciz şerhi ve yakalama şerhi işlettirmesi nedeniyle muhafaza edilmesi amacıyla aracın Yediemin Otoparkında kaldığı süre uyarınca ödenen otopark bedelinden ve yine aynı sürede meydana gelen değer kaybından ve davacının araçtan yoksun kalması nedeniyle uğradığı zararını talep etmiştir. Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/412 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, davacı ile dava dışı ... arasındaki sözleşme uyarınca dava dışı ...'ın ödeme şartını yerine getirmediğinden sözleşmenin iptal edildiği sabittir. Davaya konu aracın mülkiyetinin hiç bir zaman dava dışı ...'a geçmemiş olmasına rağmen, davalı tarafından dava dışı ...'ın borcu nedeniyle Ankara 32. İcra Müdürlüğünün 2017/7026 Esas sayılı dosyası üzerinden haksız olarak haciz şerhi konulduğu ve aracın yediemin otoparkında haksız olarak muhafaza edildiği, haksız haciz ve muhafaza nedeniyle davacının aracın yedieminde kaldığı sürece araç mahrumiyetinden kaynaklı 184.520,00 TL, yine aracın yediemin otoparkında kaldığı süreç için haksız olarak ödemek durumunda kaldığı otopark ücretinden kaynaklı 11.900,00 TL maddi zarara uğradığı, bu hususların alınan bilirkişi heyeti raporu ile doğrulandığı, mahkememizce kabul ve tespit edilmiş, dolayısıyla davacının araç mahrumiyetinden kaynaklı 184.520,00 TL ve otopark ücretinden kaynaklı 11.900,00 TL olmak üzere toplam 197.420,00 TL'den ibaret maddi tazminat talebine ilişkin davasının kabulüne...'' dair karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, istinaf itirazlarına, kararın dayandığı yasal gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun dosya kapsamıyla uyumlu, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu kanaatine varılarak ilk derece mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1)İlk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrası b bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2)492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli (1) sayılı tarife gereğince; alınması gerekli 13.485,76TL istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan 3.371,44TL harcın mahsubu ile bakiye 10.114,32TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,
4)İstinaf yoluna başvuran davalı tarafından yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
5)Karar tebliği, kesinleştirme, harç ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yapılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362. maddesi gereğince kesin olmak üzere 20/05/2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/05/2025
Başkan
¸e-imzalıdır
Üye
¸e-imzalıdır
Üye
¸e-imzalıdır
Katip
¸e-imzalıdır