T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No....
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ
....
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 30/04/2019
NUMARASI.....
DAVANIN KONUSU: Tazminat
KARAR TARİHİ: 17/12/2021
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ: 23/12/2021
Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI
Davacı vekili dava dilekçesinde, 02.11.2016 tarihinde sürücü ... sevk ve idaresindeki aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası neticesinde araç içinde yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ve maddi zarara uğradığını, söz konusu kazanın oluşumunda davalı sigorta şirketine Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalanmış bulunan araç sürücüsünün kusurlu ve sorumlu olduğunu, davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli iş göremezlik karşılığı 100,00 TL, geçici iş göremezlik karşılığı 100,00 TL olmak üzere toplam 200,00 TL maddi tazminatın, davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsilini talep etmiş; 14.03.2019 tarihli bedel artırım dilekçesi ile talebini sürekli iş göremezlik karşılığı 22.262,96 TL, geçici iş göremezlik karşılığı 3.671,13 TL olmak üzere toplam 25.934,09 TL olarak belirlemiştir.
Davalı sigorta şirketinin, davaya cevap dilekçesi sunmadığı, yargılama aşamasında sunduğu beyan ve itiraz dilekçeleri ile davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Yerel mahkemece davanın, trafik kazası nedeni ile davacının uğradığı cismani zarardan dolayı maddi tazminat istemine ilişkin olduğu, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, alınan bilirkişi raporlarına göre; 02.11.2016 tarihinde dava dışı araç sürücüsünün yaptığı tek taraflı trafik kazasında, araçta yolcu konumunda bulunan davacının yaralandığı, yaralanmadan dolayı 3 ay süre ile iş göremezlik halinde kaldığı ve vücut genel çalışma gücünden ise %3 oranında kaybettiğinin Adli Tıp Kurumu raporu ile tespit edildiği, meydana gelen trafik kazasının oluşumunda davacının kusurunun bulunmayıp, davalı sigorta şirketine sigortalı bulunan dava dışı araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, Aktüer bilirkişi tarafından tanzim edilen ve dosya kapsamına uygun olmakla hükme esas alınan bilirkişi raporunda ifade edildiği üzere; davacının geçirdiği trafik kazası nedeniyle; sürekli iş göremezlik karşılığı 22.262,96 TL, geçici iş göremezlik karşılığı 3.671,13 TL zararının bulunduğu, davalı sigorta şirketinin davacının oluşan bu zararını gidermekle yükümlü olduğu, davacı tarafından davalı sigorta şirketine yapılan başvuru dilekçesi ve eklerinin davalının başvuruya istinaden verdiği yanıt dilekçesinde talep ettiği eksik evraklarla birlikte davalı tarafa 11.12.2017 tarihinde tebliğ edildiğinin dosyada yer alan "...." nolu barkod numarasının /... gönderi belgesinin; "....../" adresinde yapılan sorgulaması neticesinde tespit edildiği, davalı sigorta şirketinin kendisine yapılan tebliğ tarihi olan 11.12.2017 tarihine 8 iş günü ilave edilmesi neticesinde; 22.12.2017 tarihi itibariyle temerrüde düşmüş olacağı ve davacının temerrüt tarihi olan 22.12.2017 tarihinden itibaren, kazaya neden olan sigortalı aracın hususi olduğu nazara alınarak; yasal faize hükmedilebileceği kanaatine varılmış olmakla, davanın kabulüne, geçici iş göremezlik tazminatı olarak 3.671,13 TL ile kalıcı iş görmezlik tazminatı olarak 22.262,96 TL olmak üzere toplam 25.934,09 TL'nin 22/12/2017 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükme karşı davalı sigorta şirketi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİ
Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde; davacı yan, dava dilekçesinde kazada yaralanan davacının yolcu konumunda bulunduğundan herhangi bir kusurunun bulunmadığını beyan etmiş olsa da, kazada yaralanan davacı, emniyet kemerini takmadan yolculuk ettiği için hakkında hükmedilecek tazminattan müterafik kusuru oranında hakkaniyet gereği indirim yapılması gerektiğini, bilirkişi tarafından sunulan kusur bilirkişi raporunda ''koruyucu emniyet kemerinin takılı olup olmadığına ilişkin resmi bir tespitin dava dosyasında yer almaması üzerine müterafik kusur oranı izafesi yapılamayarak kaza tespit tutanağında belirtildiği gibi kusursuz oldukları tespit edilmiştir'' şeklinde görüş bildirildiğini, bilirkişi tarafından eksik inceleme yapılmış olup müterafik kusur hususunda hatalı karar verildiğini, şayet davacı kaza sırasında emniyet kemerini takıyor olsa idi diğer yolcular gibi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralanacağını, dolayısıyla davacı kendi kusuru ile kazada yaralanmasının derecesini arttırdığı için müterafik kusurlu olup, lehine hesaplanacak tazminattan müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğin 01.06.2015 tarihinde Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarında yapılan değişiklik ile Geçici İş Göremezlik Tazminatının teminat dışı sayıldığını, bu nedenle davacının geçici iş göremezlik tazminatı taleplerinden davalı sigorta şirketi değil, Sosyal Güvelik Kurumunun sorumlu olduğunu, Nitekim 25.02.2011 tarih ve ... sayılı ... ..... yayınlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılması Hakkında Kanun” gereğince; “trafik kazası sonucunda oluşan yaralanmalara ilişkin tedavi taleplerinin” Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmesi gerektiğini, Zorunlu Mali Mesuliyet Poliçelerinde belirtilen tedavi teminatı ile vefat ve maluliyetin ayrı ayrı teminatlar olarak belirlendiğini, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda geçici iş görmezlik tazminat talebinin “Tedavi Giderleri Teminatı” içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini(Yargıtay 17. HD’nin 2013/8828 E. 2014/5302 K. 08.04.2014 tarihli kararı), davacı ... için hükmedilen 3.671,13TL geçici iş göremezlik tazminatının kaldırılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE
Mahkemece verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, HMK'nın 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve istinaf edenin sıfatına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda;
Dava; trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici, sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkin olup, davacının geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığını, bu giderlerden SGK’nın sorumlu olduğunu ileri sürmüş ise de; davacının zararının ve zararın kapsamının 2918 sayılı KTK.nın ve 6098 sayılı TBK.nın haksız fiile ilişkin hükümleri gereğince belirlenmesi gerekir. 6098 Sayılı TBK'nun 54. maddesinde çalışma gücünün azalmasından veya yitirilmesinden doğan kayıplar ile kazanç kaybı, bedensel zararlar kapsamında sayılmış olup, geçici iş görmezlik zararlarının bu kapsamda olması, sürücü ve işletenin, zarar görenin geçici iş görmezlik zararlarından sorumlu olması nedeniyle, aracın sigortalı olması halinde 2918 Sayılı Yasanın 90. maddesi gereğince, sigortanın sorumluluğu da TBK hükümlerine göre belirleneceğinden ve geçici iş göremezlik zararları 2918 Sayılı Kanunun 92. maddesinde sigorta teminatı dışında tutulmadığından, davacı geçici iş göremezlik tazminatını davalı sigorta şirketlerinden talep edebilir. Genel Şartlara atıf yapan kanuni düzenleme Anayasa Mahkemesince iptal edildiği gibi, geçici iş göremezlik zararı tedavi giderlerinden olmayıp, 2918 Sayılı Yasanın 98. maddesinde, geçici iş göremezlik zararlarının SGK'nun sorumluluğunda olduğuna ilişkin her hangi bir düzenlemenin de yer almaması, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, geçici iş göremezlik ödemelerinin bu yasa kapsamı içerisinde bulunmamasına (Yargıtay 10.H.D.'nin 2016/10172 E. 2019/10217 K. 24.12.2019 Tarihli, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2012/5743-2013/4496 sayılı, 01.04.2013 tarihli ilamı vb) göre davalı sigorta şirketi vekilinin geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığına ilişkin istinaf talebi doğru görülmemiştir.
Davalı sigorta şirketi vekilinin davacının olay anında emniyet kemeri takmaması sebebiyle zararı artırdığına yönelik istinaf talebi yönünden ise; KTT’da davacının emniyet kemeri takıp takmadığına ilişkin kısmın tespit edilemediği şeklinde işaretlenmesi, kazanın, aracın yoldan çıkıp takla atması şeklinde gerçekleşmesi, davacının araçtan fırlama durumunun bulunmaması, davacının olay anında emniyet kemeri takmadığının somut delillerle kanıtlanmaması, bu durumda tazminattan müterafik kusur indirimi yapılmamasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı sigorta şirketi vekilinin bu hususlara ilişkin istinaf talepleri de yerinde görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemenin gerekçesine göre davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
1-Davalı ... .... A.Ş. vekilinin yerel mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf başvurma harcı peşin alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,
3-Davalı sigorta şirketinden alınması gereken 1.771,50TL nispi istinaf karar harcından, peşin alınan 44,40TL maktu ve 443,00TL nispi harcın mahsubu ile bakiye 1.284,10TL harcın davalı sigortacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,
4-Davalı sigorta şirketi tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
5-Kararın tebliği, harç ikmali işlemlerinin yerel mahkemece yerine getirilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 17.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
....
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.