T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/2584 - 2024/106
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2021/2584
KARAR NO: 2024/106
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 11/10/2021
NUMARASI: 2020/327 Esas 2021/701 Karar
DAVACI
VEKİLİ:
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)
KARAR TARİHİ: 26/01/2024
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ: 02/02/2024
İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI :
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 06.09.2019 tarihinde, davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plakalı aracın davacının idaresinde bulunan ... plakalı motosiklet ile çarpışması sonucunda davacının yaralandığını, geçici ve kalıcı iş göremezliğe maruz kaldığını, kaza tespit tutanağına göre kazanın oluşumunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu belirterek belirsiz alacak davası olarak şimdilik 9.800,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlı yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 188.650,55 TL’ye, geçici işgöremezlik tazminatı talebini 1.829,03 TL’ye, bakıcı gideri talebini 596,96 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazaya karışan ... plakalı aracın kaza tarihini kapsar şekilde davalı şirkete sigortalı olduğunu, davacı tarafın dava açmadan evvel eksik evraklar ile davalı şirkete başvuruda bulunduğunu, çift taraflı kaza olması nedeniyle kusur oranlarının ve maluliyet oranının belirlenmesini ve sonrasında aktüer bilirkişi vasıtasıyla zararın hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda davalıya sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Bölümünden alınan raporda, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacıda %10 oranında daimi maluliyet, 1 ay tıbbi iyileşme süresi, 1 ay bakıcı ihtiyacı süresinin belirlendiği, aktüer bilirkişiden raporuna göre davacının sürekli iş göremezlik zararının 188.650,55 TL, geçici göremezlik zararının 1.829,03 TL ve bakıcı giderinin 596,96 TL hesaplandığı, alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 191.076,54 TL'nin 03.04.2020 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu kabul edilmesinin doğru olmadığını, sigortalı aracın kavşağı tamamlamak üzere iken kazanın meydana geldiğini, aktüer bilirkişi raporunda %1.8 teknik faiz yerine progresif rant yönteminin kullanılmasının hatalı olduğunu, geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı giderinden tedavi giderleri kapsamında SGK’nın sorumlu olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
Davacı vekili, davacının idaresindeki motosiklet ile davalıya zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın çarpışması sonucunda davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ile bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Dava konusu olaya ilişkin kaza tespit tutanağının incelenmesinde, kazanın ışık kontrolsüz kavşakta meydana geldiği, davalıya sigortalı araç sürücüsü ...’ın tali yoldan, bölünmüş yola kontrolsüz şekilde girdiği, bölünmüş yolda seyreden araçlara ilk geçiş hakkını vermediği, tamamen kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece, makine mühendisi bilirkişiden alınan raporda, ilk geçiş hakkını ihlal eden davalıya sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, raporun, kaza tespit tutanağı ve kazanın oluşumu ile uyumlu, gerekçeli, denetime uygun olduğu görülmekle hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik kanunun 90. Maddesinde “Zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir. Söz konusu tazminatlar ve manevi tazminata ilişkin olarak bu Kanun ve genel şartlarda düzenlenmeyen hususlar hakkında 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun haksız fiillere ilişkin hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme Anayasa Mahkemesinin 17.7.2020 tarihinde 2019/40 E-2020/40 K. sayılı kararı ile Karayolları Trafik Kanunu’nun 90. maddesinin birinci cümlesinde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi ile ikinci cümlesindeki “…ve genel şartlarda…” ibaresi Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar vermiştir.
Anayasa Mahkemesi’nin 17.07.2020 tarihli 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz bu cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Bu itibarla, tazminat hesabında Yargıtay tarafından kabul edilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılması gerektiğinden davalı vekilinin 1.8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğine ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.
Davalı vekili, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden davalı sigorta şirketinin sorumlu olmadığı yönünde istinaf itirazında bulunmuşsa da, geçici işgöremezlik tazminatı, yaralanan kişinin iyileşme süresince çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan zararı, bakıcı gideri ise yaralanma halinde sürekli veya iyileşinceye kadar başkasının yardımına ihtiyaç duyulması olup 2918 sayılı KTK.nın 98. Maddesinde belirtilen sağlık hizmet bedeli sayılamayacağı gibi iyileşme süresince meydana gelen ve TBK.nın 54. Maddesinde de sayılan bu zararlardan zarar sorumluları KTK.nın 85. Maddesi ve 91. Maddesi gereğince araç işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumlu olduğundan ve KTK.nın 98. Maddesinde belirtilen SGK'nın sorumlu olduğu sağlık hizmet bedeli kapsamında geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı gideri bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gibi, kanun maddesine aykırı genel şart hükümleri de getirilemeyeceğinden davalı sigorta şirketinin geçici işgöremezlik zararından ve bakıcı giderinden sorumlu olacağının kabulü gerekir. Bu itibarla, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 13.052,00 TL istinaf karar harcından peşin alınan 3.263,10 TL harcın mahsubu ile kalan 9.788,90 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir olarak kaydedilmesine,
3- Başvuran tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
4-Davalı tarafından yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısmın HMK'nun 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,
5-Karar tebliği ve harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK.nın 362/1.a maddesi gereğince miktar itibariyle KESİN olmak üzere 26.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan
Üye
Üye
Katip
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.