T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2021/2642 - 2024/79
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2021/2642
KARAR NO: 2024/79
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/10/2021
NUMARASI: 2017/430 Esas 2021/687 Karar
DAVACILAR:
VEKİLİ:
DAVALILAR:
DAVANIN KONUSU: Destekten Yoksun Kalma Tazminatı
KARAR TARİHİ: 25/01/2024
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ: 16/02/2024
İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI
Davacılar vekili, 06.03.2010 tarihinde davalı ...’ın idaresinde olup davalı ...’ın işleteni olduğu, davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın yaya konumunda olan davacı ...’in eşi, diğer davacı ...’in babası olan ...’e çarparak ölümüne neden olduğunu, Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/183 Esas 2017/162 karar sayılı dosyasında davalı sürücünün cezalandırılmasına karar verildiğini, müteveffanın emekli olduğunu ve maaş karşılığı çalıştığını, ayrıca kira geliri olduğunu, ölümüyle davacıların gelirinin azaldığını, davacılar tarafından Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/348 Esas sayılı dosyasında görülen davanın kabulüne karar verildiğini, ancak Yargıtay bozma ilamına göre davacıların alacak miktarının yeniden tespit edildiğini, 20.01.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre ek dava açma zorunluluğu ortaya çıktığını ileri sürerek, davacı ... için 30.651,86 TL, davacı ... için 10.199,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 06.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... Sigorta AŞ vekili, davaya konu trafik kazasının tarihinin 06.03.2010 olduğunu ve davacıların taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacılar tarafından açılan Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/376 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve anılan karar gereğince icra kananıyla 25.11.2013 tarihinde toplam 23.990,11 TL ödeme yapıldığını, davacıların taleplerinin reddi gerektiğini, trafik kazasında asli kusurlunun davacıların desteği olduğunu, daha önce açılan davanın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, olay tarihinden itibaren faiz talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili, meydana gelen trafik kazasında davalının işleten sıfatı bulunmadığını,aracın 06.09.2009 tarihinde harici satış sözleşmesi ile dava dışı kişiye satıldığını, araçla ilgili fiili hakimiyeti bulunmadığını, olayın müteveffanın ağır kusuru sonucunda meydana geldiğini, müteveffanın kırmızı ışıkta geçerek ölümüne sebep olduğunu, haksız fiil şartları bulunmadığı ve illiyet bağının zarar görenin ağır kusuru sonucunda kesilmiş olduğunu, tazminat oranlarının değişmesinin davalı bakımından hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini, Adli Tıp Kurumu raporunda müteveffanın ağır kusuru nedeniyle %85 oranında kusurlu bulunduğunu, ancak bu raporun dikkate alınmayıp İTÜ heyetinin raporu esas alınarak %60 oranında müteveffanın kusurlu bulunmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı açısından bilirkişi incelemesi yapılarak kusur oranının tespiti gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., davaya karşı cevap dilekçesi vermemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin olduğu, 06.03.2010 tarihinde davalı ...'a ait olup davalı ... idaresinde bulunan ve davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı ... plaka sayılı aracın çarpması sonucunda davacı ...'in eşi, davacı ...'in babası olan ...'in öldüğü, aynı konuya ilişkin olarak Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/376 Esas sayılı dosyası kapsamında verilen kararın Yargıtay incelemesi sonucunda bozulmasına karar verildiği, bozma sonrasında dosyanın mahkemenin 2016/348 Esas sırasına kaydının yapıldığı ve yargılamaya devam olunduğu, mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulmak suretiyle dava konusu trafik kazasında ölen desteğin %60, ölüme neden olan araç sürücüsünün ise %40 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, kusura ilişkin hususun bu şekilde kesinleştiği, tespit edilen kusur durumları dikkate alınmak suretiyle aktüer bilirkişiden alınan rapora göre davacı ...'in 41.217,17 TL, davacı ...'in 13.968,13 TL zararının olduğu, mahkemece bozma ilamı öncesinde yapılan ıslah dikkate alınmak suretiyle verilen kararın Yargıtay incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği, davacılar tarafından mahkeme kararı ile hüküm altına alınmayan kısım yönünden ek davanın açıldığı, tespit edilen tazminat tutarları ile mahkemece hüküm altına alınan tazminat tutarları dikkate alındığında davacı ...'in 30.651,86 TL, davacı ...'in 10.199,15 TL bakiye zararının bulunduğu, davalı ...'ın araç maliki, davalı ...'ın araç sürücüsü, davalı ... Sigorta Anonim Şirketinin ise kazaya karışan aracın zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesini düzenleyen olarak meydana gelen zarardan sorumlu oldukları gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacı ... için 30.651,86 TL, davacı ... için 10.199,15 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ... ve ...'dan kaza tarihi olan 06.03.2010 tarihinden, davalı Türkiye (...) Sigorta Anonim Şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile ilk dava tarihi olan 06.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ
Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, trafik kayıtlarında davalı adına kayıtlı olup davalı sürücünün idaresindeki aracın 06.09.2009 tarihinde harici satış sözleşmesi ile dava dışı kişiye satıldığını, davalının işleten sıfatı bulunmadığını, aracın işleten sıfatına haiz olmaması nedeniyle davalı aleyhine dava açılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, olayın müteveffanın kırmızı ışık yanmasına rağmen araç yoluna fırlaması ile meydana geldiğini, zarar görenin ağır kusurunun illiyet bağını kesen sebeplerden olduğunu, davalı bakımından haksız fiil şartlarının meydana gelmediğini ve illiyet bağının zarar görenin ağır kusuru sonucunda kesildiğini, kazadan 7 ay önce aracın dava dışı kişiye satıldığını, aracın satıldığı kişi tarafından ehliyetsiz olan sürücüye aracın verilmesini davalının öngörmesinin mümkün olmadığını, tazminat oranlarının değişmesinin davalı bakımından hakkaniyete aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumu raporunda müteveffanın ağır kusuru nedeniyle %85 oranında kusurlu bulunduğunu, ancak bu raporun dikkate alınmayıp İTÜ heyetinin raporu esas alınarak %60 oranında müteveffanın kusurlu bulunmasının hakkaniyete aykırı olduğunu, davalı açısından bilirkişi incelemesi yapılarak kusur oranının tespiti gerektiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE
6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda;
Dava, trafik kazası sonucunda desteğin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Davacılar vekili, 06.03.2010 tarihinde davalı ...’ın idaresinde olup davalı ...’ın işleteni olduğu ve davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın yaya konumunda olan davacı ...’in eşi, davacı ...’in babası olan ...’e çarparak ölümüne neden olduğu, davacıların destekten yoksun kaldığını, davacılar tarafından Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/348 Esas, 2017/162 Karar (bozma öncesi 2010/376 Esas, 2013/445 Karar) sayılı dosyası ile açılan destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkin davanın fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak ıslah talebi doğrultusunda kabulüne karar verildiği, ancak Yargıtay bozma ilamı uyarınca alınan 20.01.2017 tarihli bilirkişi raporu ile tazminat miktarının yeniden belirlendiğini ve anılan bilirkişi raporu doğrultusunda ek dava açma zorunluluğu doğduğunu belirterek tazminat talebinde bulunmuş, mahkemece Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/348 Esas, 2017/162 Karar sayılı kararının Yargıtay incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği ve hüküm altına alınmayan tazminat tutarları belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, 06.03.2010 tarihinde davalı ...’ın sürücüsü, davalı ...’ın işleteni olup davalı sigorta şirketine zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın yaya konumunda olan davacılardan ...’in eşi, davacı ...’in babası olan ...’e çarparak ölümüne neden olduğu, davacılar tarafından davalılar aleyhine Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/348 Esas, 2017/162 Karar (bozma öncesi 2010/376 Esas, 2013/445 Karar) sayılı dosyası ile açılan destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin davada davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen 18.09.2013 tarihli kararın, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2014/1336 Esas, 2015/11923 Karar sayılı ilamıyla, kaza tespit tutanağına göre davalı sürücü ...’ın bölünmüş yolda 10 metrelik yolun 9 metresini katetmiş olan destek ...’e yolun son bir metresinde çarptığı, vaktin gündüz vakti olduğu, davalı sürücünün desteği kaputun üstüne alarak orta refüj üzerine çıktığı ve 24 metre sonra durabildiğinin anlaşıldığı, Yargıtay’da onanmak suretiyle kesinleşen ceza dosyasında davalı sürücünün yeşil ışıkta, desteğin kırmızı ışıkta geçtiği kabul edilmiş, olayda tali kusurlu bulunan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, hükme esas alınan 15.02.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda, olayın oluşu yukarıda anlatıldığı şekilde kabul edilerek davalı sürücüye %15 oranında, destek ...’e %85 oranında kusur verildiği, her ne kadar davalı sürücü yeşil ışık yanmakta iken kaza meydana gelmiş ise de davalının gündüz vakti yola giren yayayı ilk anda görmesine ve frene basmasına rağmen duramayarak desteği kaputun üzerine alması ve orta refüj üzerinde çarpmadan 24 metre sonra durabilmiş olmasının yağışlı havada meskun mahalde çok yüksek hızda seyrettiğini gösterdiği, bu oluşa göre ise davalı sürücüye açıklanan gerekçelerle %40, destek ...’e ise kırmızı ışıkta geçmesinden dolayı %60 oranında kusur veren 02.04.2012 tarihli İTÜ heyet raporu dosya kapsamına uygun olup hükme esas alınması gerekirken kusur oranlarını olaya uygun olarak belirlemeyen 15.02.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 18.05.2017 tarihli ve 2016/348 Esas, 2017/162 Karar sayılı karar ile bozma ilamı doğrultusunda aktüer bilirkişiden alınan 20.01.2017 tarihli raporda davacı ... için destekten yoksun kalma tazminatının 41.217,17 TL, davacı ... için 13.968,13 TL olarak tespit edildiği, davalıların tazminattan sorumlu olduğu belirlenerek ikinci kez ıslahın mümkün olmadığı gerekçesiyle bozma öncesi verilen ıslah dilekçesindeki miktar esas alınarak davacı ... için 10.565,31 TL, davacı ... için 3.768,98 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılar ..., ... ve davalı sigorta şirketinden müteselsilen tahsiline karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 01.06.2020 tarihli ve 2018/178 Esas, 2020/2992 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onandığı ve kararın 09.09.2020 tarihinde kesinleştiği, eldeki davada anılan davada hüküm altına alınmayan bakiye destekten yoksun kalma tazminatının talep edildiği, mahkemece kesinleşen Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/348 Esas, 2017/162 Karar sayılı dosyasında Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda belirlenen tazminat tutarları ile hüküm altına alınan tazminat tutarları gözetilerek yapılan hesaplama sonucunda davacı ... için 30.651,86 TL, davacı ... için 10.199,15 TL bakiye destekten yoksun kalma tazminatı bulunduğu belirlenerek yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle dosyadaki bilgi ve belgelere göre, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM : Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu nedeniyle alınması gereken 2.790,53 TL istinaf harcından peşin alınan 697,63 TL harcın mahsubu ile bakiye 2.092,90 TL harcın davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafça yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Karar kesinleştiğinde kullanılmayan gider avansının 6100 sayılı HMK’nın 333. maddesi uyarınca ilgilisine iadesine,
5-6100 sayılı HMK'nın 359/3. maddesi uyarınca karar tebliği, harç tahsil ve mahsup işlemlerinin işlemlerinin ilk derece Mahkemesi tarafından yerine getirilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 25.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan
Üye
Üye
Katip
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.