T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2023/585 - Karar No:2023/997
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2023/585
KARAR NO: 2023/997
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN: ... (...)
ÜYE: ... (...)
ÜYE: ... (...)
KATİP: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/01/2023
NUMARASI: 2022/860 E-2023/39 K
DAVACI
VEKİLİ
DAVALI
VEKİLİ
DAVANIN KONUSU: Alacak (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 05/10/2023
KARAR YAZIM TARİHİ: 05/10/2023
Eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talepli davada mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili özetle; taraflar arasında akdedilen 05.02.2013 tarihli sözleşme ile müvekkilinin istasyon teminini üstlendiğini, davalının istasyonun kurulacağı alanı zamanında teslim etmemesi, yapılacak iş ve işlemlerde sürekli zorluk çıkarması ve müvekkiline ait fabrikada meydana gelen yangın nedenleriyle gecikmeler yaşandığını, süre uzatım taleplerinin kötü niyetle kabul edilmediğini, davalı tarafça BOTAŞ'tan alınan izinle geçici bir istasyon kurulduğunu, istasyonda müvekkili tarafından temin edilmiş olan, belirttiği malzeme ve sistemlerin kullanıldığını, kalıcı istasyonun ise giriş ve çıkış noktalarında körlenerek by-pass edildiğini, müvekkiline ödeme yapılmadığını öne sürerek şimdilik 25.000 EURO'nun tahsiline karar verilmesini talep etmiş; kısmi ıslah ile talebini 190.500 EURO'ya artırmıştır.
Davalı vekili özetle; davacının malzemeleri ve istasyonları sözleşmede belirtildiği şekilde ve zamanda tamamlamadığını, müvekkiline hukuken teslim edilmediğini, davacı tarafça temin edilen otomasyon sistemiyle giriş ve çıkış vana gruplarının kullanıldığını, sözleşmenin bir bütün olarak anahtar teslim 392.500 EURO bedelle yapıldığını, sözleşmede vana gruplarının ve otomasyon sisteminin devreye alınması veya kullanılmaya başlaması durumunda bedelinin ödeneceğine dair ibare bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince; "...Bilirkişiler raporlarında özetle; ana istasyonun imal veya tesliminde yaşanılan sorunlar nedeniyle BOTAŞ ın izniyle mevcut istasyon yanına 10.000 m3/saat kapasiteli geçici bir istasyon kurulduğunu ve Kızılcahamam'da sanayi kuruluşu bulunmadığı nedeniyle bu kapasitenin yeterli ve hatta uzun yıllar kente yetecek olması nedeniyle şehre gaz arzının geçici istasyon vasıtasıyla sağlandığını, istasyonun bazı malzemelerinin sözleşme ekinde belirtilen listedeki markalardan farklı olmakla birlikte malzemelerinin basınç şartlarının BOTAŞ şartname ve standartlarına uygun malzemeler olduğunu, kullanımda olan malzemeler için 190.500 Euro bedel ödenmesi talebinin haklı olduğunu bildirmişlerdir. İtiraz üzerine alınan ek raporda itirazlar değerlendirilerek kök rapordaki görüşlerini ve kanaatlerini değiştirici bir durum olmadığını bildirmişlerdir. Davacı tarafından ıslah dilekçesi sunularak 190.500 Euro (1.268.730,00 TL) alacağın tahsiline karar verilmesi istenmiştir. Mahkememizin 2016/1012 Esas sayılı dosyasında 02/09/2020 tarihinde toplanan deliller, tarafların beyanları ve bilirkişi raporlarından davacının 05/02/2013 tarihli sözleşme ile üstlendiği 50.000,00 m3/saat kapasiteli istasyonun kabulünün yapılmadığı ve halen çalışmadığı, 2013 yılında 10.000,00 m3/saat kapasiteli geçici istasyonun kurulduğu ve davacı tarafından temin edilen giriş ve çıkış vanaları ile kullanıma açıldığı, o tarihten beri bu şekilde gaz arzının sağlandığı, davacı tarafından temin edilen 50.000,00 m3/saat kapasiteli istasyonun giriş ve çıkışlarının körletilerek atıl durumda bulunduğu, 2013 yılından beri 10.000,00 m3/saat kapasiteli geçici istasyonda davacı tarafından temin edilen malzemelerin kullanılarak sistemin çalışır vaziyette olduğu, bilirkişi raporlarına göre davacı tarafından temin edilen malzeme bedelinin 190.500 Euro olduğu, geçici istasyonda davalı tarafından davacının temin ettiği malzemelerin 2013 yılından beri kullanılıyor olması dikkate alındığında söz konusu malzeme bedelinin ödenmesinden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davacının davasının kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi tarafından 27/10/2022 tarih 2021/79 Esas 2022/1076 Karar sayılı kararla; somut olayda davacı tarafça dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 25.000 EURO'nun faiziyle tahsiline karar verilmesi dava edilmiş, bilirkişi raporuna uygun olarak talep kısmi ıslah ile 190.500 EURO'ya artırmış olduğu halde mahkemece taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak ıslahla artırılan miktarı aşar biçimde davanın kabulüyle, 195.000 EURO'nun tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan istinaf nedenleri incelenmeksizin davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüyle, mahkeme kararının HMK 353/1.a.4 madde gereğince kaldırılmasına, dava dosyasının kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı gereğince yeniden yapılan yargılama sonucunda, yukarıda açıklanan gerekçeyle davacının 190.500 Euro alacağının bulunduğu, bu alacağın ödenmesinden davalının sorumlu olduğu" gerekçesiyle "1-Davacının davasının KABULÜ ile, 190.500,00 Euro alacağın 25.000 Euro yönünden dava tarihi olan 30/12/2016, 165.500 EURO yönünden ıslah tarihi olan 30/12/2019 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı kanunun 4/a maddesinde ön görülen faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE" karar vermiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının sözleşme ve eki şartnamelere uygun biçimde teslim etmekle yükümlü olduğu, sözleşme eki liste ile istasyonda kullanılacak malzemelerin model ve markaları belirtilerek fiyat alındığı, malzemelerin şartnameye uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği, davacının farklı malzemeler kullanarak kazancını artırdığı, müvekkilini zarara uğrattığı, bir ilçenin doğalgaz ihtiyacını karşılayacağından belirlenen malzemelerin kullanılmasının elzem olduğu, malzemelerin kimlik kartının bulunduğu, davacının verdiği malzemelerde lazerle yazılmış etiketin bir kısmının el ile numaratör çakılarak değiştirildiği, rakamlarla oynandığı, sertifikanın malzemeye ait olduğunun söylenemeyeceği, bilirkişilerin ikame marka kullanılmasında sakınca görülmediğine dair değerlendirmesinin kabul edilemez olduğu, istasyonun tamamlanmadığı, kabulünün yapılmadığı, hukuken teslim edilmediği, sözleşmenin 9. maddesi gereğince davacının istasyonu kurma, dosya hazırlama, müşavir onayına sunma ve onayı takiben BOTAŞ'a ibraz etmek gibi aşamaları yerine getirmesi gerektiği, bilirkişilerin istasyonun tamamlanmama nedenini geçici santralin yeterli olmasına bağlamalarının doğru olmadığı, BOTAŞ tarafından verilen yazıda hala eksiklikler bulunduğunun belirtildiği, yetkili müşavir firmanın da davacının edimini eksik ve hatalı yaptığını belirttiği, istasyonun açılışının Cumhurbaşkanlığınca yapılacak olması sebebiyle mecbur kalınarak ve ekstra bedel ödenerek geçici istasyonun kurulduğu, BOTAŞ'a geçici kabul yaptırılarak açılışa hazır hale getirildiği, davacı sözleşmeye konu istasyonu zamanında ve eksiksiz yapmış olsaydı geçici istasyona gerek kalmayacağı, geçici istasyonun ileriki yıllarda yetersiz hale geleceği nedenleriyle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talepli olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde uyarınca istinaf nedenleriyle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli gerekçeyle karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
2-)Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 81.612 TL istinaf karar harcından davalı tarafından ödenen 20.403 TL +179,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 61.029,10 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,
3-)İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK 361. madde gereğince kararın taraflara tebliği tarihinden itibaren 2 hafta içinde Yargıtay'da TEMYİZ yolu açık olmak üzere 05.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır