T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2022/521 - Karar No:2024/315
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/521
KARAR NO: 2024/315
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN: ... (...)
ÜYE: ... (...)
ÜYE: ... (...)
KATİP: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 25/02/2022
NUMARASI: 2020/337 E-2022/115 K
DAVACI
VEKİLİ
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 17/04/2024
KARAR YAZIM TARİHİ: 17/04/2024
Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin davada mahkemece davanın reddine dair verilen karara karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili; taraflar arasında "Doğalgaz Tesisatı ve Tuvaletlerin Onarımı" işine ilişkin 45.430,00 TL bedelli iş yapım sözleşmesi imzalandığını, işe başlama tarihinin 23/06/2014, teslim tarihinin 14/07/2014 olarak belirlendiğini ancak sözleşmede bahsi geçen işin süresi içinde ve iş kapsamına göre yapılması gereken edimlerin bir kısmının yerine getirilmemesi, bazılarının da kusurlu olarak yapılması nedeniyle işin bitirilmediğini, bu nedenle davalıya ihtarname gönderildiğini, bununla birlikte işin süresinde yapılmamış olması nedeniyle eksik kalan işlerin başka firmaya tamamlattırıldığını, buna ilişkin fatura tutanaklarının ekte sunulduğunu, müvekkili şirket tarafından çekilen ihtarnameden sonra davalının Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde tespit talebinde bulunduğunu, raporla ilgili taraflarına iletilen bir bilgi bulunmadığını ancak keşif tarihinde eksik ve kötü ifa edilen işlerle ilgili işin başka firma tarafından tamamlanması neticesinde hazırlanacak raporun taraflar arasındaki anlaşmazlığın çözümü açısından gerçeği yansıtmayacağını, davalının sözleşme kapsamında doğal gaz abonelik ve diğer zorunlu başvuruların ilgili mercilere başvurularak, ilgili belgelerin alınması gerekirken, işin eksik yapılması sonucunda bu yükümlülüğün yerine getirilmediğini ve müvekkilinin yeniden proje çizdirilmesi için ek masraf yapması gerektiğini, buna rağmen davalı şirketin sözleşmede bahsi geçen tüm bedeli müvekkilinden talep ettiğini, müvekkilinin menfi tespit davası açmada hukuki yararının bulunduğunu ileri sürerek, davacı şirketin davalıya borçlu olmadığının ve sözleşmeye aykırılığının tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davalının sözleşme gereği edimini tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğini, işin projelerini yaptıklarını, onaylandığını, memurlarnı keşif yaparak kontrol ve uygunluk araştırması yaptıklarını, bu kontrol sırasında işverence yapılması gereken gaz alarm cihazının takılmadığı, kombilerin muhafazasının olmadığı, havalandırmanın olmadğının tespit edildiğini, işin o aşamada takılı kaldığını, bu işlemlerin davacının yapması gerektiğini, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmemesi nedeni ile davalının kendi üzerine düşen edimleri yerine getiremedğini, davacı şiretin kendilerine ihtarname çektiğini ancak ihtarnameden önce işlerin başka bir firmaya tamamlattırıldığını, bunda bir kusurlarının olmadığını, Başkent Doğalgaz'ın servis hattının binanın dışına kadar getirildiğini, projelendirmenin bundan sonra olacağını, sözleşme gereği davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmemesi ve ödeme yapmaması nedeni ile daha sonraki edimleri yerine getiremediklerini bildirmiş, haksız davanın reddini istemiştir.
Mahkemece 19/12/2016 tarih ve 2014/1157 Esas- 2016/643 Karar sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Dairemizin 11/06/2020 tarih ve 2020/303 Esas- 2020/604 Karar sayılı kararı ile; taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile mahkeme kararının HMK 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemece Dairemizin kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.Hukuk Dairesi'nin kaldırma kararından sonra dosyanın yeni esasa kaydedilerek yapılan yargılama sırasında taraflara defterlerinin mahkeme kalemine ibraz edilmesi veya bulunduğu adresin bildirilmesi için HMK 222/1 maddesi gereğince tebligat yapıldığı, davalı tarafça defterlerinin bulunduğu adresi ve irtibat kurulacak kişi ve telefonunu bildirildiği, 25/06/2021 tarihli celsede yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, davalının defterleri üzerinde inceleme yapması kararı verilerek, gider avansının ve bilirkişi ücretinin davacı tarafça karşılanması için kesin süre verildiği, ara kararının yerine getirilmemesi üzerine 19/11/2021 tarihli celsede bilirkişi ücretinin yatırılması için davacı vekiline ikinci kez kesin süre verildiğini ancak davacı tarafın bilirkişi ücretini yatırmadığı gibi davacı vekilinin 25/02/22 tarihli celsedeki beyanında; yeni bir bilirkişi ücreti yatırmayacaklarını, önceki bilirkişi raporu doğrultusunda mevcut delil durumuna göre karar verilmesini talep ettiği, önceki raporun Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 27. Hukuk Dairesince hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunmayarak kararın kaldırıldığı, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını istemeyen davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf başvurusunda; mahkemece verilen kararın usuli hakka aykırı olduğunu, mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karara taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine kararın Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda kaldırılarak ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiğini, mahkemesince dosyanın yeniden bilirkişi incelemesine gönderilmesi için ara karar kurulduğunu ve taraflarına bilirkişi ücretini yatırmak için süre verildiğini, süresi içerisinde bilirkişi ücretinin yatırılmadığından bahisle davanın reddine karar verildiğini, oysa davalı tarafın bilirkişi raporuna itiraz etmesi nedeniyle itirazın karşılanması için rapor alınması gerektiğinden masrafın davalı tarafından yatırılması gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte mahkemece müvekkili şirketin borçlu olmadığına karar verildiğini ve bu karara karşı itiraz edilmemişken gelinen aşamada müvekkilinin borç altına sokulduğunu, davanın istinaf kaldırma kararından önce davanın kısmen kabulü ile müvekkili açısından oluşan müktesep hakkın dikkate alınmadığını ve davanın kanıtlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkeme tarafından hükmedilen bilirkişi ücretinin delil avansı niteliğinde olup, HMK 324. maddesi uyarınca her iki tarafça da tamamlanmasının mümkün olduğunu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği 45. maddesinin 4. fıkrasıda kanun hükmüyle aynı şekilde avansın bir kişi tarafından yatırılmaması durumunda diğer tarafın bu ücreti tamamlayabileceğini düzenlediğini, işbu davada davalı tarafın itiraz ettiği hususlara ilişkin olarak mahkemece bilirkişiye gönderilmesine karar verildiğini ancak masrafın müvekkili şirketin üstüne bırakıldığını, bu kapsamda müvekkili şirket tarafından yatırılmayan ücretin ilgili madde hükmü uyarınca itirazda bulunan davalı tarafından yatırılmasının mümkün olduğunu, davalı tarafın kendi dayandığı delilin ücreti olmasına rağmen bilirkişi ücretini yatırmamayı tercih ettiğini, bu kapsamda davalı tarafın iddialarından vazgeçtiğine karar verilmesi gerekirken ve dava kapsamında müvekkili şirket lehine usuli kazanılmış hak bulunurken davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile reddedilmesi hakka ve hukuka aykırı olduğunu, mahkemece davalı tarafın malzeme bedeli için yapılan ödemeye ilişkin itirazı nedeniyle taraflara ait ticari defterlerin incelenmesi için dosyanın bilirkişi incelemesine gönderilmesi gerektiğine karar verildiğini ancak dosya kapsamındaki 30.11.2015 tarihli bilirkişi kök ve 28.10.2016 tarihli bilirkişi ek raporları ile kesin delil niteliğindeki faturalar incelendiğinde, davalı tarafın itirazlarının gerçeği yansıtmadığının ortada olduğunu, müvekkilinin dosyaya sunduğu deliller ile davasını kanıtladığını, bu kapsamda dosya kapsamındaki delillerle karar verilebilmesi mümkünken ve dosya hakkında daha önce kısmi kabul kararı verilmişken davanın tekrar bilirkişiye gönderilmesi ve masrafların müvekkili şirkete yüklenmesinin müvekkili şirket aleyhine hukuka aykırılık oluşturduğunu, kaldı ki yargılamanın taraflarından birinin itirazını karşılar rapor alınması için yeniden işlem tesis edilmesine karar verilip, işlemin mali yükünün taraflarına yükletilip hak kaybına neden olunmasının hukuka aykırı olduğunu, dosyadaki esasa ilişkin tüm beyan ve itirazlarını aynen tekrar ettiklerini, müvekkilinin borcunun bulunmadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karara karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Taraflar arasında "Doğalgaz Tesisatı ve Tuvaletlerin Bakımı Onarımı"nı konu alan 45.430,00 TL, 25.000,00 TL ve 15.000,00 TL olmak üzere toplam 85.430,00 TL bedelli 3 adet sözleşmenin bulunduğu ihtilafsız olup, bu kapsamda 60.000,00 TL ödeme yapıldığının davalının kabulünde olduğunun Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/178 D.iş dosyasından anlaşılmaktadır.
Eldeki dava taraflar arasındaki 19/06/2014 tarih ve toplam 45.430,00 TL bedelli sözleşme kapsamında eksik işlerin davacı tarafça giderildiğinden bahisle 20.060,00 TL yönünden menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemece mahallinde yapılan inceleme ile eksik ve ayıplı işler bedeli 2.450,00 TL olarak belirlenmiş, davacı tarafça bunun dışında davalının hak edişinden kesilmesi gereken eksik ve ayıplı iş bulunduğu iddiası yönünden usulüne uygun deliller sunulmadığı gibi ispat yükü kendinde olan davacının Dairemizin kaldırma gönderme kararından sonra ticari defterlerinin incelenmesi yönünden oluşturulan ara kararı gereğince yatırılması gereken ücreti yatırmayacağını beyan etmiş olması ve davada talep edilen miktar dikkate alındığında, mahkemece dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davanın reddine dair verilen kararın usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353-1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 427,60 TL istinaf karar harcından peşin alınan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nun 362/1.a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 17/04/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır