T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2024/425 - Karar No:2025/309
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2024/425
KARAR NO : 2025/309
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/10/2023
NUMARASI : 2023/40 E-2023/699 K
DAVANIN KONUSU : Alacak (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ : 13/03/2025
KARAR YAZIM TARİHİ : 14/03/2025
Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine yapılan incelemede;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili; dava dışı ... Belediyesi ile ... Yapı Üretim San. Tic. Ltd. Şti. arasında İbrahim Müteferrika Kağıt Müzesi yapılması işine yönelik olarak 29/06/2012 tarihli sözleşme imzalandığını, dava dışı yüklenici ... Yapı...Ltd. Şti. ile davalı arasında da 05/07/2012 tarihli taşeronluk sözleşmesi imzalandığını, taşeron olan davalı ile müvekkili arasında 20/07/2012 tarihli alt taşeronluk sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 4. maddesi gereğince söz konusu işin başında şantiye şefi olarak bulunup, işin sevk ve idaresini, malzeme alımı, işçi, taşeron ve teknik heyetin bulunması, çalıştırılması bunlarla sözleşme imzalanması, ödemeler yapılması vb. işlerin sorumluluğunun müvekkili tarafından üstlenildiğini, sözleşmenin 3.maddesine göre kar ve zarar hesaplaması yapıldıktan sonra elde edilecek kârın %25'nin davacıya ait olacağının kararlaştırıldığını, 27/08/2013 tarihinde işin kabul edilip, ... Belediyesi'ne teslim edildiğini, müvekkilinin bu işten doğan alacağını alamadığını, %25 kar payı bedelinin ödenmesi için iş bu davayı açtıklarını belirterek, şimdilik 3.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, 11/10/2016 tarihli ıslah dilekçesi ile; talebinin 75.711,50 TL artırarak toplam 78.711,50 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalıya dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından süresi içinde yazılı cevap dilekçesi sunulmamıştır.
Mahkemece 04.07.2018 tarih ve 2014/390 Esas- 2018/520 Karar sayılı davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Dairemizin 06.12.2022 tarih ve 2021/356 Esas- 2022/1232 Karar sayılı kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının HMK'nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemece Dairemizin kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27.HD'nin söz konusu kararına istinaden Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğüne yazı yazılarak, 25/11/2019 tarihli dilekçe ve 159.713,00 TL'lik fatura da dikkate alınarak, 159.713,00 TL bedelli faturaya ilişkin olarak sahtelik iddiası bakımından yapılan işlemlerin bildirilmesi ile varsa buna ilişkin kayıtların gönderilmesinin istenildiği, cevabı yazıda ... tarafından başkanlıklarına verilen 03.05.2019 tarih ve 480288 kayıt numaralı ihbar dilekçesinin "...söz konusu faturaların zamanaşımı döneminde olması ve dava konusu edilmesi nedeniyle yapılacak bir işlem bulunmadığından..." şeklinde verildiği, ihbar ve inceleme taleplerin Değerlendirme Komisyonunun 31.05.2019 tarih ve 2019/8900 kararıyla hıfz edildiğinin bildirildiği, yapılan yargılama, alınan bilirkişi raporu, kaldırma kararı, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü kayıtları ile tüm dosya kapsamı incelendiğinde; taraflar arasındaki eser sözleşmesinde iş bedelinin 715.000,00 TL olduğu, bu kalemden taraflar arasında masraf olarak yapıldığı kabul edildiğinden ihtilafsız olan 378.474,00 TL ve 50.000,00 TL'nin mahsubu sonucunda 286.526,00 TL kaldığı, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı'ndan alınan yazı ve eklerinden davalı tarafça hakediş bedelinden düşülmek üzere masraf olarak dayanılan ....Ltd.Şti tarafından kesilen 159.713,00 TL bedelli faturanın sahte olduğuna ilişkin de bir delil bulunmadığından, bu fatura bedelinin de düşülmesi suretiyle 129.813,00 TL kaldığı, sözleşmeye göre davacının belirlenen bu miktarın (129.813,00 TL'nin) %25'i olan 31.703,25 TL'yi talep hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, toplam 31.703,25 TL alacağın (3.000,00 TL'lik kısmının dava tarihi olan 28/05/2016 tarihinden itibaren bakiye 28.703,25 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 11/10/2016 tarihinden itibaren) işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf başvurusunda; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olup, mahkeme kararının kaldırılarak talepleri 78.711,50 TL üzerinden davanın kabul edilmesi gerektiğini, 159.713,00 TL bedelli faturanın sahtelik iddiasına ilişkin yeterli ve gerekli incelemenin yapılmadığını, vergi dairelerinin arşivinden sorulması gerekirken Vergi Dairesi Grup Müdürlüğü'nün müzekkere cevabıyla yetinilerek hüküm kurulduğunu, taraflar arasında anlaşılan işin yapımında 13.11.2012 tarihli ... Turizm ve Emlak Danışmanlığı San. Tic. Ltd. Şti. tarafından açık olarak kesilmiş poster tasarım, uygulama, ağaç yapım, pano imalat, kiosk ve interaktif ekipman bedeli açıklaması bulunan 159.713,00 TL bedelli (KDV dahil) ve ... Elektrik Elektronik Isı Sistemleri Makina Sanayi Ticaret Ltd. Şti. tarafından 238965 numaralı 16.08.2012 tarihli 64.900,00 TL (KDV dahil) faturalar, gerçek anlamda mal veya hizmet satımını yansıtmadığını, bu faturaların yasal nitelikte olmadığını, zira ilgili işin yapımında interaktif ekipman-elektronik sistemlerinin bu firmalardan değil ... Bilgisayar Hizmetleri ve Pazarlama Ltd. Şti. adlı işyerinden fatura karşılığı alındığını ve bu faturalarında gider faturası olarak ibra edilmesine rağmen aynı mal ve hizmet alımına yönelik fazladan ve gerçekte mal ve hizmet alımı olmayan yasal olmayan faturalar alınarak, gerçekte maliyeti gerektiren bir harcama olmamasına rağmen doğan vergiden kaçınmak ve fazla masraf göstermek suretiyle davacı müvekkilinin alacağını kısıtlamak amaçlı kullanılan ve gerçekte alım olmayan gerçek bir hizmeti yansıtmayan ürünlere yönelik faturalara rağmen gerçek olmayan faturaları gider hesabına katarak müvekkilinin alacağının 31.703,25 TL olarak hesaplamasına sebebiyet verildiğini, yapılan yargılamada anlaşılacağı üzere davalı şirketin ticari defterlerini sunmaktan imtina ettiğini ve yaptığı itiraz üzerine ek rapora gidilmesine rağmen davalının defterlerinin yine incelemek üzere ibraz edilmediğini, bu defterlerin gerçek kayıtları yansıtmayacağının izahtan vareste olduğu için davalının mahkemeye bu defterleri sunmadığını, 159.713,00 TL bedelli faturaya ilişkin olarak sahtelik iddiası bakımından yapılan işlemlerin bildirilmesi ile varsa buna ilişkin kayıtların gönderilmesinin mahkemece istenmiş olup, Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü tarafından gelen 18.05.2023 tarihli yazıda "...söz konusu faturaların zamanaşımı döneminde olması ve dava konusu edilmesi nedeniyle..." başkanlığımız ihbar ve inceleme taleplerini değerlendirme komisyonunun 31.05.2019 tarih ve 2019/8900 kararıyla hıfz edilmiş olup" şeklinde belirtilerek faturanın zamanaşımına uğradığının bildirildiğini, her ne kadar Vergi Dairesi'nden gelen cevabın faturanın "hıfz edildiği" yönünde olmuşsa da, bu hıfz edilen faturaların vergi dairelerinin arşivinden sorularak ve tarafların vergi kimlik numaraları ile sorgu yapılarak uyuşmazlık konusu ile ilgili olarak başka herhangi bir açılmış dosya veya mevcut fatura olup olmadığının sorulması ve maddi gerçeğin araştırılması gerekirken, eksik ve yetersiz inceleme ile hüküm kurularak bu faturanın sahte olduğuna dair bir delil bulunmadığına kanaat getirilerek, davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, davacı müvekkilinin alacağının 78.711,50 TL olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken, usul ve yasaya aykırı olarak 31.703,25 TL olarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) nun 355. Madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınır olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 615,40 TL istinaf karar harcından peşin alınan 427,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 187,80 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,
3-İstinaf başvurusu nedeniyle davacı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 13/03/2025 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır