T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2024/353 - Karar No:2026/568
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2024/353
KARAR NO : 2026/568
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/01/2024
NUMARASI : 2022/864 E-2024/43 K
DAVANIN KONUSU : İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ : 14/05/2026
KARAR YAZIM TARİHİ : 14/05/2026
Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine yapılan incelemede;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili; müvekkilinin inşaat mobilya malzemeleri tedariki sağlayan bir şirket olduğunu, davalı ile arasındaki ticari işin de bu şekilde başladığını, müvekkili davacının ekte sunduğu faturalar ve cari hesap ekstresinden de anlaşılacağı üzere kendisine yüklenen sorumlulukları yerine getirdiğini, davacı tarafın 130.000,00 TL bedel karşılığı davalı şirkete çeşitli mobilya malzemelerini teslim ettiğini, 06.06.2022 tarihinde müvekkili davacı şirket tarafından davalıya teslim edilen malzemeler karşılığı 130.000,00 TL'lik faturanın tanzim edildiğini, davalı borçlu tarafından müvekkili davacı şirketin fatura alacaklarına ilişkin ödemelerin defalarca iletişime geçilmesine rağmen yapılmaması sebebiyle Ankara 16. İcra Müdürlüğü'nün 2022/14168 sayılı icra takibinin başlatıldığını ancak davalı borçlu tarafından bu takibe de kötü niyetli olarak itiraz edildiğini belirtilerek, haksız olarak yapılan itirazın iptalini, takibin devamını ve alacağın %20'sinden az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacı ile aralarında bir sözleşme bulunmadığını, davacıdan böyle bir mal teslim alınmadığını, herhangi bir hizmet de alınmadığını, davacı taraf ile hiçbir alışverişin olmadığını, mutfak dolapları ile ilgili muhatabın sözleşmenin tarafı olan ... olduğunu, bu şahıs dışında bir yer ile yazılı ya da sözlü sözleşmenin olmadığı gibi başka bir yerden de bir mutfak dolabı almadıklarını, davacının iddialarını yazılı delille ispatlamasının gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece,
dosya kapsamı değerlendirildiğinde; davacının 06.06.2022 tarihinde 8 adet mutfak dolabı bedeli için davalıya 130.000,00 TL fatura düzenlediği, faturanın tarafların ticari defter ve belgeleri ile Ba-Bs formlarına kayıtlı olduğu, davalı defterlerine mutfak dolabı bedeli ... adına ...'in ... hesabına ödediği ve bu ödemeyi davacının hesabına borç yazdığı görülmekte ise de, davalının söz konusu ödemenin davacıya yapıldığına dair belge ibraz edemediği, diğer yandan bu kaydın davalının davacıya borcunun olduğunu gösterdiği, ayrıca yukarıda belirtildiği gibi davalının takipte istenen alacağa konu faturayı ticari defter ve belgelerine işlemekle beraber sekiz günlük itiraz süresinin geçmesinden yaklaşık 5 ay kadar sonra 31.10.2022 tarihinde 130.000,00 TL iade faturası düzenlediği, bu nedenle malın teslim alındığı ve içeriğinin kabul edildiği karinesinin davacı alacaklı lehine olduğu, bu karinenin aksi davalı tarafından ispat edilemediği gibi kendi ticari defter ve belgelerine ayrıca borç olarak kaydetmesinin faturaya konu malları almadığı yolundaki savunması ile çeliştiği, fatura bedelinin takipte talep edilen alacak miktarı ile örtüştüğü, borçlunun icra takibine itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekili istinaf başvurusunda; müvekkilinin, inşaat işleri ile iştigal etmekte olup, Sincan/ Yenikent semtinde inşa edilen 8 adet dairesine mutfak dolabı yapım işini bir çok firma araştırılarak (hatta BFS GRUP firmasıyla sözleşme yapmasına rağmen, BFS işi yapmayınca sözleşmenin feshedildiği) ... adlı şahısa yaptırarak borcunu ...'nun talebi üzerine ... adlı kişiye ödediğini, dekontun cevap dilekçesinin ekinde bulunduğunu, davacının ise, müvekkiline fatura gönderdiğini ve işi yaptığını iddia etmiş ise de, işi yaptığına dair bir sözleşme olmadığından gösteremediği gibi, işi teslim ettiğine dair bir belge ve irsaliye de sunamadığını, müvekkilinin işi ...'ya yaptırdığını ve bedelinin ödendiğini, bilirkişilerce faturanın iadesinin geciktiği gerekçe yapılarak, kendilerini hakim makamı yerine koyarak müvekkilinin borçlu olduğunu rapor ettiklerini, mahkemenin Yargıtay HGK'nın 30.05.2019 tarih ve 2017/19-1655 E- 2019/638 K sayılı kararını ve bilirkişi raporlarını gerekçe yaptığını, gerek bilirkişi raporları, gerekse mahkemenin gerekçeli kararların maddi gerçeği yansıtmadığı gibi hukuka da uyarlı olmadığını, dava konusu, davacının işi yapıp yapmadığı sözleşmenin olup olmadığı, işin tesliminde teslim belgesinin olup olmadığı, davacı işi yaptığını gösteren irsaliye ve benzeri belge olup olmadığı ve faturanın ne derecede delil olup olmayacağı noktasında toplanmakta olup, TBK'nın 207/II.maddesinde sözleşme ile aksi kararlaştırılmadıkça veya aksine bir adet bulunmadıkça satıcı ve alıcı borçlarının aynı anda, ifayla yükümlü olduklarını, buna göre mal teslimi yapıldığında bedelin ödendiği karine olarak kabul edilecek olup, buna göre malı binaya teslim ettiğini iddia eden davacının bunu kanıtlaması gerektiğini, mal tesliminin yazılı delille ispatı gerektiğini, faturanın kesilip davalıya gönderilmiş olmasının, malın teslim edildiği anlamına gelmeyeceğini, sadece karine olmakla, davacının malı teslim ettiğine yönelik herhangi bir yazılı belge (sözleşme, irsaliye vb.gibi) dosyaya sunamadığını, faturanın tek başına delil olamayacağını (Yargıtay 3.HD'nin 29.11.2021 tarih ve 2021/7253 E- 2021/1278 K, Yargıtay 11.HD'nin 2004/7832 E- 2005/4738 K), müvekkilinin, ihtarnamesinde bu malı ... isimli şahsın tedarik ederek teslim ettiğini ve ...'nun talebi üzerine bedelini ... adına ... isimli şahsa ödediğini ispat etmiş olup, müvekkilinin davacı ile hiçbir iş ilişkisi bulunmadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 8.880,30 TL istinaf karar harcından peşin alınan 427,60 TL + 1.792,48 TL olmak üzere toplam 2.220,08 TL harcın mahsubu ile bakiye 6.660,22 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,
3-İstinaf talep eden davalı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 04.06.2025 Tarihli Resmî Gazete’de Yayımlanan 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi dikkate alınarak belirlenen temyiz kesinlik sınırı ve HMK’nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içinde Yargıtay’da TEMYİZ yolu açık olmak üzere 14/05/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır