T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2025/555 - Karar No:2026/472
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2025/555
KARAR NO : 2026/472
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/03/2025
NUMARASI : 2024/353 E-2025/192 K
DAVANIN KONUSU : Alacak (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ : 28/04/2026
KARAR YAZIM TARİHİ : 28/04/2026
Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasında mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine yapılan incelemede;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili; davalı ... A.Ş. ile 3. kişi Çevre ve Şehircilik Bakanlığı arasında imza edilen 06.03.2017 tarihli Kamu İhale Kanunu'nun 3 (f) Maddesi Kapsamında Araştırma Geliştirme Protokolü gereği, davalı ... A.Ş’nin üstlendiği 6036 Sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında Bakanlık tarafından belirlenecek alanda Ekolojik Yerleşme’nin uygulama projelerinin hazırlanması, uygulama projelerinde kullanılacak teknolojilerin geliştirilmesi, alandaki gayrimenkullerin ve altyapıların işletme modellerinin oluşturulması işinin 3 bileşen ve 14 uygulama olarak davalı ... A.Ş.'ye ihale edildiğini, söz konusu işlerin davalı ... A.Ş. tarafından 03.04.2017 tarihli alt yüklenici sözleşmesi ile müvekkiline taşere edildiğini, işbu asıl ve alt yüklenici sözleşmeleri gereğince, asıl sözleşme eki proje, iş kalemleri ve yaklaşık maliyetleri cetvelinde belirtilen 1. bileşen 1, 2,3,4 ve 7 numaralı ve 2. bileşen 1 ve 4 numaralı uygulamaların tamamlanarak davalıya teslim edildiğini ve ücretlerinin müvekkil tarafına ödendiğini, müvekkili tarafından yapılan, tamamlanan ve davalı yanca kabul de edilen 15.08.2018 tarihinde teslim edilen 271.186,00 TL bedelli 1. bileşen 5 numaralı uygulama, 271.186,00 TL bedelli 1. bileşen 6 numaralı uygulama, 296.610,00 TL bedelli 1. bileşen 8 numaralı uygulama ile 05.07.2018 tarihinde teslim edilip, davalının 31.07.2018 tarihli eksiklik ihbarı ile revize edilen ve teslim alınmaması üzerine en nihayet 03.12.2018 tarihinde tevdii mahalline teslim edilen 597.458,00 TL bedelli 2. bileşen 2 numaralı uygulama, 13.07.2018 tarihinde teslim edilen 567.797,00 TL bedelli 2. bileşen 3 numaralı uygulamaların ücretleri toplamı olan 2.004.237,00 TL+KDV ücretin, müvekkilinin tüm sözlü uyarılarına rağmen ödenmediğini, bunun üzerine Ankara 16. Noterliği'nin 11.06.2019 gün ve 08751 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile 2.004.237,00 TL bedelin ödenmesi için 7 gün süre verildiğini ve fakat buna rağmen herhangi bir ödemenin yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya dair tüm talep ve dava haklarının saklı kalması kaydıyla; 03.04.2017 tarihli sözleşme gereği müvekkilin teslimini yapıp davalı tarafından kabul edilen ve fakat ödemesi yapılmayan, yukarıda dökümü yapılan iş kalemleri ürün bedelleri olarak şimdilik 10.000,00 TL’nin 22.06.2019 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte, 11/06/2021 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.763.722,56 TL'nin 22.06.2019 temerrüt tarihinden itibaren itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını, taraflarca imzalanan ilgili sözleşmelerde kazanılan ücretin davacıya ödendiğini, hakedişi gerçekleşmeyen çalışmalar yönünden ise ödeme yapılmasının söz konusu olmadığını, davaya esas arabuluculuk görüşmesinde husumetin yönlendirildiği diğer muhatabın işbu davada taraf olarak gösterilmediğini, öncelikle davanın muhatabı olması nedeniyle T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Hizmetleri Genel Müdürlüğü (Çevre ve Şehircilik Bakanlığı olarak anılacaktır.)'ne ihbar edilmesi taleplerinin olduğunu, davacı ile yapılan sözleşmenin esas dayanağı olan protokolün Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile 06.03.2017 tarihinde imzalanan protokol olduğunu, bu protokol doğrultusunda gerçekleştirilen çalışmaların teslim edilmesi ile kabulü gerçekleşen ve ödemesi yapılan iş paketlerinin hakedişlerinin davacı şirkete gönderildiğini ancak kabulü ve ödemesi yapılmayan çalışmalar için ödeme yapılmasının sözleşme hükmü gereği de mümkün olmadığını, tam bu noktada kabul anlamına gelmemekle birlikte söz konusu taleplerin Çevre ve Şehircilik Bakanlığına yönlendirilmesinin hakkaniyete uygun olacağını, davacının beyanının aksine ücrete hak kazanılması için gerekli işlemlerin tamamlanmadığını, ilgili idarenin çalışmaların kabulünü yapmadığını ve 17.08.2018 tarihinde de çalışmanın durdurulması kararı aldığını ve bu kararın davacı şirket ile paylaşıldığını ve bu tarih itibariyle çalışmaların kabulünün yapılmasının da mümkün olamadığını, sözleşmenin 4., 11. ve 12.maddeleri hükümleri dikkate alındığında, davalının ödeme yükümlülüğünün doğması için davacının işbu sözleşme ile üstlendiği işleri tam ve eksiksiz olarak ve iş planına uygun olarak bitirmesi, idarenin iş bitimi başvurusunu kabul etmesi ve ilgili idare ile yüklenici arasında imzalanan protokol hükümlerine göre davalıya ödeme yapılması gerektiğinin anlaşılacağını, 27.09.2018 tarihli Ankara 54. Noterliği'nin 37214 yevmiye numaralı ihtarnamede belirtildiği üzere, 03/04/2017 tarihli alt yüklenici sözleşmesi kapsamında da, 12.09.2018 tarihinde idarenin belirttiği eksiklikler nedeniyle kabul kararı verememesi gerekçesiyle ödeme yapılamayacağının ihtaren bildirildiğini, yine sözleşmenin 7.maddesi gereğince bildirim yükümlülüğünün yerine getirildiğini, davacının tevdi mahalli kararı üzerine gerekli teslimin idareye yapıldığını, 15/05/2019 tarihli yazıya idare tarafından 31/05/2019 tarihli yazı ile cevap verildiğini ve idarece eksikliklerin tamamlanması gerektiğinin belirtildiğini, 11/06/2019 tarihinde müvekkiline tebliğ edilen cevap yazısı ve eksikliklere ilişkin talep edilen hususların öncelikle şifahen, 13/06/2019 tarihinde de resmen davacıya iletildiğini, idareye teslim için davacının ek süre talebinde bulunup bulunmayacağı ve istenilen düzenlemelerin hazır olup olmadığının sorulduğunu, davacının yazıya cevap vermek yerine müvekkilden ücret talebinde bulunduğu 11.06.2019 tarihli ihtarı gönderdiğini, bunun üzerine 20.06.2019 tarihli ihtarname ile davacıya sözleşmesel sorumluluğu ve idarece bildirilen eksiklerin karşılanmadığının belirtildiğini, sözleşmenin 7.madde hükümleri dikkate alındığında, alt yüklenici olarak davacının sorumluluğunun bulunduğunu, davacı tarafça revize edilmeksizin, sorumluluğu bulunmasına rağmen plan değişikliği hususu değerlendirilmeksizin, çalışmaların mevcut haliyle idareye tekraren teslim edilmek zorunda bırakıldığını savunarak, öncelikle davanın husumet yokluğundan reddine, ayrıca davacı tarafça sözleşmenin gereği gibi ifa edilmediği dikkate alınarak tüm taleplerinin reddine, mahkeme aksi kanaatte ise davanın Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na ihbarına ve açılan davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece 16.03.2022 tarih ve 2019/341 Esas- 2022/183 Karar sayılı davanın kaublüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Dairemizin 17.04.2024 tarih ve 2022/476 Esas- 2024/318 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının HMK'nın 353/1-a.6 maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemece Dairemizin kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda; dava konusu olayda iddia, savunma, taraflar arasındaki sözleşme, davalı ile asıl iş sahibi arasındaki sözleşme, teslime dair bilgi ve belgeler, yazışmalar, tesis edilen önceki karar, BAM kaldırma kararı ve bu karar sonrası alınan kök ve ek rapor kapsamından, davacının, davalıya yapımını üstlendiği bileşenleri teslim ettiğinin anlaşıldığı, bu teslime bağlı olarak da davalının bazı bileşenlere dair ücreti ödediği çekişmesiz olup, uyuşmazlığın, bileşen 1 uygulama 5, 6, 8 ve bileşen 2 uygulama 2 ve 3'ün ayıplı ve eksik olup olmadığı, bu yönde davacıya ihbarda bulunup bulunulmadığı ile ücretin tutarında toplandığı, anılan bileşen uygulamalarıyla ilgili olarak davalının, dava dışı idareye teslimi yaptığı, davacıya bir kısım eksik ve ayıpların bildirildiği, bunun giderilerek davalıya tesliminin yapıldığı, bu durumun, davalının, dava dışı idare ve davacıyla yaptığı yazışmalardan anlaşıldığı, savunmasında geçen bir kısım ayıplarla ilgili olarak ihbar yaptığını kanıtlamadığı, dava dışı idareyle olan yazışmaları esas alındığında da ayıp ve eksikliğin olmadığı, teslim edilen eseri davalının bu haliyle kabul etmiş sayılması gerektiği, davacının alacağının sözleşme hükümlerine göre gerekli kesinti yapılarak tespit edildiği, 2.004.237,00 TL alacağının olduğu, davacının, davalıyı daha önce temerrüte düşürdüğü, talebiyle bağlı kalınacağı, ıslah dilekçesi önceki tesis edilen karar ve usulü kazanılmış haklar da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekili istinaf başvurusunda; kararın usul ve esas bakımından hatalı olduğunu, müvekkilinin sözleşme konusu işlere dair Bakanlığın eksik ve ayıp bildirimlerini vaktinde ve usulüne uygun olacak şekilde davacı firmaya bildirdiğini, iddia edildiği üzere alacaklı temerrüdüne düşmediğini, davacının, müvekkilinin davacı tarafından usulüne uygun yapıldığı iddia edilen ifa teklifini haklı bir nedene dayanmaksızın kabul etmediğini, dolayısı ile alacaklı temerrüdüne düştüğünü iddia ettiğini ancak müvekkilinin kabulden haklı bir nedene dayanarak kaçındığını, bu sebeple temerrüde düşmediğini, 6098 Sayılı TBK’nın 106.maddesinin dikkate alınması gerektiğini, müvekkili şirketin edimi kabul etmemesi için pek çok haklı sebebi bulunduğunu, davacının borcunu gereği gibi ifa etmediğini, davalı müvekkilinin de haklı sebeple ifayı kabul etmediğini, dosyadaki belgelerden bunun anlaşılacağını, Bakanlığın müvekkili şirkete bileşen 2 iş kalemi 2.2 için hazırladığı eksiklik raporunu 20.07.2018 tarihli olarak göndermiş olup, müvekkili şirkete bu eksiklik bildiriminin tebliğ tarihinin 26.07.2018 olduğunu, bu bildirimlerden davacı şirketin haberdar edildiğini, Bakanlık ile yapılan görüşmeler neticesinde, projeyi durdurma kararı alındığını ve 17.08.2018 tarihli yazılarının müvekkili şirkete 06.09.2018 tarihinde tebliği edildiğini ve bu yazının da davacı firmaya 06.09.2018 tarihli yazı ile tebliğ edildiğini, sonrasında bakanlığın proje durdurma kararı uyarınca teslim işlemlerinin gerçekleştirilemediğini, davacının tevdii mahali tespiti davası neticesinde tevdii mahalli belirlenmesi kararı üzerine çalışmaların mevcut haliyle teslim alınarak, 21.01.2019 tarihli yazı ve 23.01.2019 tarihli yazı ile Ankara 6.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2018/264 D. İş kararının yerine getirilmesi adına 21.01.2019 ve 23.01.2019 tarihli teslim tutanağı ile Bakanlığa teslim edildiğini, bileşen 2 iş kalemi 2.3 için ise bakanlıkça müvekkili şirkete bugüne kadar bildirimde bulunulmadığını, Bakanlığın, davacı şirkete o dönemde gerekli eksiklikleri ilettiğini söylemekle yetindiğini ve bunun iletilmesine rağmen eksikliklerin giderilmesine dair müvekkiline herhangi bir dönüş yapılmadığını, hazır olan iş paketlerinin teslimi sonrası tevdi mahalli tespit dosyasının istinaf incelemesi ile kesinleştiğinin 15.05.2019 tarihli yazı ile ilgili idareye bildirildiğini, bu yazıya 31.05.2019 tarihli yazı ile bakanlık tarafından cevap verildiğini, ilgili idarece eksikliklerin tamamlanması gerektiğinin bildirildiğini, 11.06.2019 tarihinde müvekkiline tebliğ edilen cevap yazısı ve eksikliklere ilişkin talep edilen hususların öncelikle şifahen, 13.06.2019 tarihinde de resmen davacıya iletildiğini, Bakanlığa teslim için davacının ek süre talebinde bulunup bulunmayacağı, istenilen düzenlemelerin hazır olup olmadığı hususlarının sorulduğunu, Bakanlığın 31.05.2019 tarihli yazısındaki talepler hakkında davacı şirketçe cevap verilmemesi nedeniyle sorumluluğun ihtaren hatırlatıldığını, müvekkilinin elinde kopyaları olan iş paketlerini mevcut halleri ile bakanlığa teslim edilen işler ile ilgili bakanlık herhangi bir dönüş yapmamış olup, yargılama aşamasında dosyaya kazandırılan yazı ile teslim edilen işlerin durumunun bakanlığa sorulduğunu ancak bakanlıktan cevap alınamadığını, bütün bu hususların, dosyaya kazandırılan resmi yazı ve bildirimler ile sabit olduğunu, bunlara rağmen ilgili bakanlığın onayladığı paketler var ise müvekkilinin bilgisi dışındaki işler için ödeme yapılmayanlardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağının açık olduğunu, eksikliklerin giderilmediği paketler için müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği ve alt yüklenici olan davacının basiretli tacir sorumluluğu dikkate alındığında, davacının talep edebileceği herhangi bir ödeme bulunmadığını, sözleşmenin 12.maddesinde "İdarenin iş bitimi başvurusunu kabulü ile birlikte iş Yüklenici tarafından da kabul edilmiş olur.", 4.maddesinde "İdare ile Yüklenici arasında imzalanan Protokol hükümlerine göre yapılacak ödemelerden...Yüklenici hesabına kesilecek, proje ekibinin ücretleri, ayrıldıktan sonra kalan tutar 10 iş günü içinde Alt Yüklenici'nin...hesabına aktarılacaktır.", alt yüklenicinin sorumluluğunu düzenleyen 11. maddesinde ise "Alt Yüklenici işbu sözleşme ile üstlendiği işler itam ve eksiksiz olarak ve İş Planına uygun olarak bitirmek zorundadır." şeklinde hükümlerin bulunduğunu, davaya konu sözleşmede ancak ilgili bakanlığın iş bitimi başvurusunu kabul ettiği takdirde müvekkili şirketin de işi kabul ettiğinin varsayılacağını ve bu takdirde ödeme yükümlüğünün doğacağının imza altına alındığını, oysa Bakanlığın teslim edilen ihtilaflı çalışmaları kabul etmediğini ve müvekkili şirkete bu kısımlara ilişkin herhangi bir ödeme yapmadığını, davacı firmanın basiretli bir tacir olarak sözleşmeyi belirtilen şartlar altında kabul ettiğini, sözlemeşnin esasının, projenin niteliği dikkate alındığında müvekkilinin ödeme yükümlülüğünün Bakanlığın yapacağı ödeme ile doğacağının izahtan vareste olduğunu, nitekim davacı şirketin bu hususu bilerek ilgili sözleşmeyi imzaladığını ve davacının ödeme talep etmesinin iyi niyet ve dürüstlük kurallarına, ticaret hayatındaki teamüllere de aykırılık teşkil ettiğini, aksi kabul anlamına gelmemekle birlikte, bir an için müvekkili şirketin alacaklı temerrüdüne düştüğü kabul edilse dahi, somut olayda verilen idari karar sebebiyle objektif hukuki imkansızlık mevcut olduğunu, müvekkilinin ayıplı ifayı haklı sebeplerle kabul etmediğini ancak aksi kabul anlamına gelmemekle birlikte, müvekkili davacının davalıya bileşen 1 uygulama 5, 6, 8 ve bileşen 2 uygulama 2 ve 3 için ödeme yapması söz konusu olsaydı bile, objektif hukuki imkansızlık gereğince müvekkilinin bu borcu ödemekle yükümlü olmayacağını, hukuki imkansızlığın, borcun ifasının borçlunun kusuru olmaksızın imkânsızlaşması durumunda borç sona ermesini düzenleyen bir kurum olup, genel olarak edimin ifa edilememesi veya ifa edilemez hale gelmesi imkânsızlığını doğurduğunu, bu tür durumlarda borcun konusu edimin yerine getirilemez nitelikte olduğunu, somut olayda, davacı ile yapılan alt yüklenici sözleşmesinin 12. maddesinde "İdarenin iş bitimi başvurusunu kabulü ile birlikte iş Yüklenici tarafından da kabul edilmiş olur." ifadesinin bulunduğunu ve bu hüküm gereğince, idarenin iş bitimi başvurusunu kabul etmesi ve öncelikle ilgili idare ile davalı müvekkili arasında imzalanan protokol hükümlerine göre müvekkiline ödeme yapılması gerektiğinin aşikar olduğunu, ilgili Bakanlığa teslim edilen ve müvekkili davalı tarafından ödemesi alınamayan çalışmaların bileşen 1 uygulama 5, 6, 8 ve bileşen 2 uygulama 2 ve 3 olup, Bakanlığın, bu iş paketleri için müvekkiline herhangi bir ödeme yapmadığını, durdurma kararının davacıya tebliğ edildiğini ve müvekkilinin bu hususta gerekli bildirim yükümlülüğünün yerine getirildiğini, işin kabul edilmediğinin iletildiğini, nitekim projenin durdurulmasının Bakanlığın nihai takdirinde olup, basiretli tacir gibi davranma sorumluluğu olan davacı tarafından bu olasılığın kabul edilmesinin ticari hayatta göze alınması beklenen bir risk niteliğinde olduğunu, davanın müvekkili şirkete yöneltilmesi akabinde davaya cevap verilirken davanın Bakanlığa ihbar olunduğunu ve Bakanlığın davada ihbar olunan sıfatını kazandığını, gerek proje süresince gerek projenin durdurulması sonrasında Bakanlığa çekilen ihtarname ve Bakanlık ile yapılan yazışmaların, işbu davanın Bakanlığa ihbar olunmasının da müvekkili şirketin sözleşme kapsamındaki alacaklarını elde etmekteki samimi girişimlerini ifade ettiğini, bu kapsamda müvekkili şirkete yapılan herhangi bir ödeme bulunmadığı için müvekkilinin borcu olsaydı dahi, borcunu yerine getirmesinin idarenin durdurma kararı vermesi ve ödeme yapmaması sonucunda imkansız hale geldiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte borcun yerine getirilmemesinde müvekkili şirketin herhangi bir kusuru bulunmadığından, hukuki imkansızlık hükümleri gereğince davacının taleplerinin reddi gerektiğini, dosyaya kazandırılan bilirkişi raporlarında hatalı ve eksik değerlendirmeler yapıldığını, bilirkişi raporunda hukuki değerlendirme yapılmasının bilirkişilik görevinin kapsamı dışında olduğunu ancak dosyadaki bilirkişi raporlarında bu hususun göz ardı edildiğini, somut olay hukuki değerlendirmeler kapsamında incelendiğini, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma gerekçesi doğrultusunda, teslim edilen iş kalemlerinin ayıplı veya eksik olup olmadığı incelenirken "Dava konusu iş esas itibariyle fikir ve sanat eserleri niteliğinde proje ve raporlamalardan oluşmaktadır. Bu bakımdan yapılan çalışmalarda eksiklik olabilmekte ancak ayıplı imalat söz konusu olmamaktadır. Zira ihtiyaç sahibi işveren tarafından belirlenen ihtiyaçlar doğrultusunda ortaya tamamen fikri bir çalışma ürünü proje çıkmaktadır. Çıkan bu ürün üzerinde iş sahibi tarafından yapılan değerlendirmede, eser sahibine iletmiş olduğu ihtiyaçlar bakımından eksik iletişimden kaynaklı veya çizim sırasında şu veya bu sebeple ihmal edilen veya bu esnada belirlenen yeni ihtiyaçlar doğrultusunda projenin nihai şeklinin verilmesi iş sahibi ve proje müellifi tarafından kararlaştırılır." denilmek suretiyle çalışmaların eksik olabileceğinin ancak ayıplı olamayacağı değerlendirmesinin yapıldığını, işin niteliği gereği ayıplı olamayacağı şeklinde değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu, bununla birlikte somut olaydaki maddi gerçeğe ilişkin inceleme yapılması gerekirken, müvekkilinin, Bakanlık ve davacı şirket arasındaki yazışmalarda mevcut beyanların değerlendirilerek ifanın eksiksiz şekilde yapıldığının kabul edilmesinin hatalı olduğunu, nitekim bilirkişi raporlarında "Bu kapsamda asıl İşveren tarafından davalı şirkete, hazırlanan proje ve raporlarda birtakım eksikliklerin bulunduğu bildirilmiştir. Bu eksikliklerin davalı tarafından davacı şirkete ihbar edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir belge bulunmamaktadır. Davalı şirketin 17.06.2019 tarihli Bakanlığa vermiş olduğu dilekçesinde, bu iş kalemine ait eksikliklerin giderilmiş olduğu Bakanlığa beyan edilmiştir." denilmek suretiyle proje kapsamında yapılan işlerin incelemeye alınmadığını, müvekkilinin hiçbir ödeme gerçekleştirmeyen bakanlığa davacı şirketin payı da olan ödemelerin alınabilmesi için yazmış olduğu ihtarnamenin bu şekilde değerlendirilmesinin doğru olmadığını, zaten bu değerlendirmenin bilirkişi incelemelerinin kapsamı dışında olduğunu, mahkeme kararında taraflar arasındaki sözleşme şartları ve ifa imkansızlığı dikkate alınmamış olup, kararın gerekçesinde bu konuların tartışılmadığını, ihale makamı olan bakanlığın ödeme gerçekleştirmemesi sebebi ile müvekkilinin alt yüklenici olan davacıya ödeme yapamamış olmasında müvekkilinin herhangi bir kusuru bulunmadığını ancak mahkemece imkansızlık iddialarının değerlendirmediğini, ayrıca tarafların sorumluluklarını sözleşme kapsamında incelenmediğini, bu sebeple mahkemenin yapmış olduğu incelemenin eksik ve hatalı olduğunu, sonuç olarak müvekkili şirketin temerrüde düşmediğini, sözleşme kapsamındaki sorumluluklarını davacıya karşı eksiksiz bir şekilde yerine getirdiğini, taraflar arasındaki sözleşmeye göre bakanlık ödeme yapmadığı sürece müvekkilinin ödeme yapmayacağının kararlaştırıldığını, davacı firmanın basiretli bir tacir olarak sözleşme kapsamındaki riskleri hukuka uygun olarak üstlendiğini, aksi kabul anlamına gelmemekle birlikte bir an için ödeme yapması gerektiği düşünülse dahi ödeme yapılmasının belirtilen şartlar doğrultusunda imkansız olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
İnceleme, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve özellikle mahkemesince Dairemizin kaldırma kararına uygun denetlenebilir nitelikte alınan bilirkişi kök raporu ve ek raporu doğrultusunda verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
2-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 120.479,88 TL istinaf karar harcından peşin alınan 30.120,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 90.359,88 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,
3-İstinaf talep eden davalı tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 04.06.2025 Tarihli Resmî Gazete’de Yayımlanan 7550 sayılı Kanun'un 20. maddesi dikkate alınarak belirlenen temyiz kesinlik sınırı ve HMK’nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içinde Yargıtay’da TEMYİZ yolu açık olmak üzere 28/04/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Başkan
e-imzalıdır
Üye
e-imzalıdır
Üye
e-imzalıdır
Katip
e-imzalıdır
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır