T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi Esas-Karar No: 2022/2051 - 2024/270
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
35. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/2051
KARAR NO: 2024/270
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 27/05/2022
NUMARASI: 2018/149 Esas 2022/430 Karar
DAVACI:
VEKİLİ:
DAVALI:
DAVANIN KONUSU: Tazminat
KARAR TARİHİ: 28/02/2024
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ: 28/02/2024
Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI
Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.12.2016 tarihinde ... plakalı aracın müvekkili yaya ...'e çarpması sonucunda meydana gelen kaza ile müvekkilinin ağır yaralanarak sakat kaldığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, davadan önce davalı sigorta şirketine başvuru yapıldığını, taraflarına yapılan ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, şimdilik 2.000,00-TL geçici iş göremezlik, 1.000,00-TL sürekli iş göremezlik, 600,00-TL bakıcı gideri olan maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekili yargılama sırasında davadaki taleplerini toplam 13.644,35-TL'ye yükseltmiş, noksan harcı tamamlamıştır.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin sorumluluğunun sigortalının kusuru oranında ve poliçe teminat limiti ile sınırlı olduğunu, davacıya yapılan ödemenin yeterli olduğunu, geçici iş göremezliğin ve bakıcı giderlerinin poliçe teminatı dışında kaldığını, SGK tarafından davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, davacı yanın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi talebinin haksız olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece, İstanbul Adli Tıp Kurumu Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 25.02.2021 tarih ve 80 sayılı raporunda, davacı ...'in 02.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası neticesinde kişinin tüm vücut engellilik oranının %3, tıbbi iyileşme süresinin (geçici iş göremezlik) 9 ay, bakıcı ihtiyaç süresinin 3 ay olduğunun mütalaa edildiği, kusur yönünden alınan bilirkişi raporu ve yapılan incelemede, olayın meydana gelmesinde sürücü ...'in olay mahalline geldiğinde taşıt yolundaki yayaları araçtaki ses ve ışık cihazları ile uyarması gerektiği, yayayı yol üzerinde görmesi gerekip manevrasını düzenlemesi gerekirken, aykırı davranması nedeniyle tali oranda %40 oranında kusurlu, davacı yaya ...'in yaya kaldırımı bulunmasına rağmen taşıt yolu üzerinde durarak kazanın meydana gelmesinde asli derecede %60 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, aktüeryal bilirkişi raporunda, davacı ...'in; geçici işgöremezlikten kaynaklanan tazminat tutarının 6.316,91 TL, sürekli işgücü kaybından kaynaklanan bakiye tazminat tutarının 5.246,64 TL, geçici bakıcı giderinden kaynaklanan tazminat tutarının ise 2.080,80 TL olduğu, olay tarihinde (2016 YILI) itibariyle ZMSS poliçesi ölüm-sakatlanma (klozu) limit tutarının 310.000,00 TL olduğu, sigorta şirketinin kısmi ödeme yaptığı tarihten 15 01.2018 (temerrüde düşme) itibaren yasal faiz yürütülerek tazminat talebinde bulunabileceğinin bildirildiği, davanın 02.12.2016 tarihinde davalıya ZMMS ile sigortalı ... plakalı aracın davacı yaya ...'e çarpması sonucunda davacının yaralanması nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik ve geçici bakıcı gideri tazminatına ilişkin olduğu, olayın meydana gelmesinde sürücü ...'in %40 oranında kusurlu, davacı yaya ...'in %60 oranında kusurlu olduğu, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 25.02.2021 tarih ve 80 sayılı raporunda, davacı ...'in 02.12.2016 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası neticesinde kişinin tüm vücut engellilik oranının %3, tıbbi iyileşme süresinin (geçici iş göremezlik) 9 ay, bakıcı ihtiyaç süresinin 3 ay olduğu, hesaplanan tazminat tutarının geçici işgöremezlikten 6.316,91 TL, sürekli işgücü kaybından kaynaklanan bakiye tazminat tutarının 5.246,64 TL, geçici bakıcı giderinden kaynaklanan tazminat tutarının 2.080,80 TL olduğu, olay tarihinde itibariyle ZMSS poliçesi ölüm-sakatlanma (klozu) limit tutarının 310.000,00 TL olduğu, hesaplanan tazminatın poliçe limitleri kapsamında kaldığı anlaşılmakla davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle; " 1-Davanın KABULÜ ile ; 5.246,64-TL sürekli iş göremezlik, 6.316,91-TL geçici iş göremezlik, 2.080,80-TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 13.644,35-TL'nin 15.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ
Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının geliri asgari ücretin üzerinde kabul edilmiş ise de davacı emekli olduğundan gelirinin agi dahil edilmemiş asgari ücret olduğunu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda davacının kaza tarihinde emekli olduğuna değinildiğini, emekli olup üretici konumunda olmayan davacı ...'in gelirinin AGİ dahil edilmemiş asgari ücret olduğunu, hesap raporunda hem asgari, hem de asgari ücretin 1,034 katı gelir ile hesaplama yapıldığını, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin E. 2016/9731 K. 2019/3579, 26.3.2019 tarihli ilamında: "Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda aktif ve pasif dönem ayrımı yapılmamış her iki dönem için de net asgari ücret üzerinden hesap yapılmıştır. Davacının aktif dönemine ilişkin tazminata esas geliri belirlenirken asgari geçim indirimsiz asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır. Bu nedenlerle, aktif döneme ilişkin hesaplamanın, AGİ dahil edilmiş asgari ücret üzerinden, pasif dönem hesaplamasının AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden yapılması konusunda, ek rapor alındıktan sonra, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir." denildiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte, yukarıda yer alan yargıtay kararında da görüleceği üzere davacının tüm işlemiş ve işleyecek dönemi için gelirin AGİ hariç asgari ücret olduğunu, müvekkil sigorta şirketi tarafından ödeme yapılmış olup, davacının başkaca bakiye alacağı bulunmadığını, ...'in yaralanması nedeni ile 15.01.2018 tarihinde 9557653 numaralı hasar dosyası kapsamında müvekkil sigorta şirketi tarafından sigortalı araç sürücüsünün kusuru doğrultusunda davacıya 6.158,63 TL tazminat ödemesi yapıldığını, davacı yanın davaya konu kaza nedeni ile bakiye alacağı bulunmadığını, geçici iş göremezlik, bakıcı gideri ve tedavi giderleri poliçe teminatı kapsamında olmadığından bilirkişi tarafından hesap tarihi ile yapılan hesaplamada bu kalemler bakımından da hesaplama yapılarak zararın karşılanmadığının kabulünün mümkün olmadığını, davacı emekli olup geçici iş göremezliği bulunmadığından bu kalem bakımından davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte bakıcı giderinin brüt asgari ücretten hesaplanmasının hatalı olduğunu, dosyada bakıcı tutulduğuna dair bir belge olmamasına karşın bilirkişinin bakıcı giderini brüt asgari ücret üzerinden hesaplandığını, raporda TRH ve progresif rant sistemi ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, %1,8 teknik faiz ile yeni bir rapor alınması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.
Davacı... vekili istinaf dilekçesinde, Yerel mahkeme hükmüne esas alınan Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 2. Üst Kurulu tarafından tanzim edilen 25.02.2021 tarihli Adli Tıp Kurulu raporunda, müvekkil davacının Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik Hükümleri uyarınca %3 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, 9 ay süre ile geçici iş göremez olduğu ve 3 ay süre ile bakıma ihtiyaç duyduğu yönünde görüş bildirilmiş olmakla, müvekkil davacının maluliyetinin daha yüksek olduğunu, ayrıca dava dosyası kapsamında maluliyet ve kusur oranları, hesaplama yöntemi, hesaplamaya esas alınan hayat tablosu vs. hususlarında değişiklik olması halinde, kamu düzeni niteliğinde sayılan güncel asgari ücrette meydana gelecek artışların da dikkate alınması gerekeceğinden yeniden yapılacak yargılama kapsamında haklarını saklı tuttuklarını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince istinaf edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kanuni gerektirici sebeplere, Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Hacettepe Üniversitesi tarafından düzenlenen maluliyet raporları arasındaki çelişkinin Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından giderildiği ve Adli Tıp Kurulu tarafından son durum muayenesinin de yapılmış olması karşısında raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olduğunun anlaşılmasına, davacının emekli olmakla birlikte sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalıştığının anlaşılması karşısında, fiili olarak çalışılan bir iş ve bu işten elde edilen gelirin bulunduğu durumda, somut gerçeğin bulunduğu halin varsayımları dışlayacağı ilkesinin gereği (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21/6/2021 tarih ve 2021/2497 Esas, 2021/3309 Karar sayılı ilamı) ve yaşı itibariyle emeklilikten sonra çalışmaya devam etse de, desteğin belirli bir yaş ve dönemden sonra aktif çalışmasının son bulacağı ve pasif devreye geçeceği de açık olduğu gözetildiğinde (Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 17/09/2018 tarih ve 2017/5566 Esas, 2018/7791 Karar sayılı ilamı) hükme esas bilirkişi raporunda, emekli olmasına rağmen çalışmaya devam eden davacının yasal asgari ücretin 1,26 katı ücret kazancı alacağının kabulü ile 60 yaşına kadar bu şekilde hesaplama yapılmasının yerinde bulunmasına, bakıcı ücretine ilişkin olarak ise, bakıcı ücretinin hesaplanmasında kaza tarihindeki asgari ücretin brüt tutarının (tamamının) esas alınması gerektiği Yargıtay’ın yerleşik uygulaması gereği (Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 14/10/2019 tarih ve 2016/17847 Esas, 2019/9307 Karar sayılı ilamı) olmasına, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, aile bireylerine böyle bir yükümlülük yüklenemeyeceği gibi, dışarıdan bir bakıcı tutulmuş olsa idi ne kadar zararın olduğu gözetilerek hüküm verilmesi gerekmekte olup, aile içi bakım düşüncesi ile bakıcı giderinden hakkaniyet indirimi yapılamayacağına ve bakıcı tutulmasa dahi bakıcı giderine hükmedilmesinin gerekmesine, geçici iş göremezlik tazminatı ve bakıcı giderinin poliçe teminat limiti kapsamında bulunmasına , davacının emekli olması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatına hak kazanamayacağı belirtilmiş ise de , iş göremezlik tazminatı bir çalışmanın karşılığı değil aynı zamanda ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin yerine getirilmesine (efor tazminatı) ilişkin olduğundan buna yönelik itirazın yerinde görülmemesine, (Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2020/3869 Esas, 2021/1624 Karar sayılı ilamı), hesap raporuna ilişkin olarak ise, bilirkişi tarafından davadan önce yapılan ödemenin ödeme tarihi itibarıyla yeterli olmadığına ilişkin hesaplama yapıldığının ve Anayasa Mahkemesi’nin 17/07/2020 tarih 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK’nın 90. maddesindeki “bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir” bölümündeki “bu kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve anüite formülüne göre devre başı ödemeli belirli süreli rant esası (%1,8 teknik faiz) bu cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanmasının mümkün bulunmamasına, tazminat hesaplamasında davacının bakiye ömür süresinin TRH 2010 yaşam tablosu’na göre belirlenmesi, davacının bilinen dönem sonrası muhtemel gelirinin her yıl için %10 artırılıp %10 iskonto edilmesi ile belirlenecek peşin değeri esas alınıp işleyecek aktif ve pasif dönem tazminat hesabı yapılması gerekmekte olup, TRH 2010 yaşam tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak düzenlenen hesap raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
1-Davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE,
2-Davacı tarafından yatırılması gereken 427,60 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 80,70 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına,
Davalı tarafından yatırılması gereken 932,05-TL istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 240,00-TL harcın mahsubu ile bakiye 692,05 TL harcın davalıdan alınıp Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf eden taraflarca yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısmın karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,
4-İstinaf eden taraflarca yapılan istinaf yargılama giderinin kendi üzerlerinde bırakılmasına,
5-Kararın usulüne uygun olarak taraflara tebliğine,
Dair, duruşma açılmadan dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 361/1 maddesi uyarınca kararın usulen tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere 28/02/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan
Üye
Üye
Katip
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.