T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 35. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/14 - 2025/313
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
35. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2024/14
KARAR NO : 2025/313
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 23/10/2023
NUMARASI : 2020/362 Esas - 2023/681 Karar
DAVANIN KONUSU : Tazminat
KARAR TARİHİ : 06/03/2025
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ : 26/03/2025
Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI
Davacı vekili dava dilekçesinde; 27.12.2019 tarihinde davalı tarafça sigortalanan aracın yaya olan davacı küçük ...'e çarpmasıyla meydana gelen kazada davacının yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli iş göremezlik zararı için 19.000,00TL, bakıcı gideri için 500,00TL, ulaşım ve yol gideri için 250,00 TL ve SGK tarafından karşılanmayan tedavi gideri için 250,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş,ıslah dilekçesi ile kalıcı iş göremezlik tazminatı talebini 373.434,83 TL, bakıcı gideri talebini 5.847,54 TL, tedavi gideri 8.802,80 TL, ulaşım gideri talebini 1.914,80 TL olarak artırmıştır.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 3.215,28 TL tedavi yol gideri, 5.847,54 TL bakıcı gideri, 156.112,43 TL sürekli iş göremezlik zararı olmak üzere toplam 165.175,25 TL'nin davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, davacı alacağının 20.000,00 TL'sine 09/08/2020 dava tarihinden itibaren, 145.175,25 TL'sine 16/10/2023 ıslah tarihinden itibaren değişen oranlı yasal faiz uygulanmasına, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; aynı kazaya ilişkin kesinleşen ceza dosyasındaki kusur raporu ile yerel mahkemece hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki bulunduğunu, davanın belirsiz alacak davası olması sebebiyle, ıslahla artırılan kısma ilişkin ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminata avans faizi işletilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE
İstinaf talebinde bulunan davacı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;
Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, kaza tespit tutanağı uyarınca, 27.12.2019 tarihinde sürücü ...'in idaresindeki araçla seyri sırasında yolun sağından soluna geçmeye çalışan yaya ... ...'e çarpmasıyla meydana gelen kazada, sürücü ...'in beyanında her ne kadar aracının durduğu noktanın 12 metre gerisi yaya geçidi üzerinde yayaya çarpmadığını beyan etse de, aracın hasar durumu göz önüne alındığında çarpma noktasının yaya geçidi üzeri veya yakın bir noktada çarpmanın gerçekleştiği düşünüldüğünden, ayrıca çarpma noktası gerisinde yaklaşık 50 metre geride yaya geçitlerinin bulunduğu göz önüne alındığından, yine ayrıca çarpma noktasının üç şeritli yolun en sol şeridinde meydana geldiği ve yayanın karşıdan karşıya geçişinde yolun 2/3'ünü tamamlamış olduğu düşünüldüğünde, sürücü ...'in 2918 sayılı KTK.nın 74/b. maddesi kural ihlali ile asli kusurlu olacağı, yaya ... ...'in ise kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kural ihlali olmadığının belirlendiği, mahkemece alınan 04/01/2021 tarihli kusur raporunda, olay yerinin 12 metre yakınında yaya geçidi olmakla birlikte davacının kaza anında geçişini yaya geçidini kullanarak yapmadığı, çarpma anını gösteren görüntülerinde çarpma yerini yaya geçidi olarak göstermediği, bu hali ile sigortalı araç sürücüsünün davacı yaya geçidini kullanmasa dahi olay yerinin hastanelerin bulunduğu kalabalık yaya topluluğunun bulunduğu bir alanda gerçekleşmesi nedeni ile aracını yol ve trafik durumuna göre daha dikkatli kullanması gerekir iken dikkatsiz araç kullandığı için % 30 oranında, davacı küçüğün ise olay yeri yakınında yaya geçidi olduğu halde buraya kullanmaksızın yolun karşısına hareket halinde olan ve geçiş önceliği bulunan araçların arasından geçmeye çalışarak %70 oranında kusurlu olacak şekilde kazaya neden olduklarının belirlendiği, ceza yargılaması sırasında ATK Trafik İhtisas Dairesi’nden alınan 18/03/2021 tarihli raporda, kaza esnasında yaya küçüğün yaya geçidi üzerinde bulunduğu, çarpmanın burada gerçekleştiği kabulü ile kazanın meydana gelmesinde yaya küçüğün kusuru bulunmadığı, tüm kusurun sigortalı araç sürücüsünde olduğunun belirlendiği, mahkemece üç kişilik bilirkişi kurulundan alınan 07/05/2021 tarihli raporda, aracın davacıya çarptıktan sonra hemen durduğu ve mesafe kat etmediği, trafik görevlilerinin tutanağında çarpma noktasının yaya geçidi üzeri olarak değil yaya geçidini geçtikten sonraki bir nokta olarak işaretlemeleri ve tüm anlatımlar birlikte değerlendirildiğinde, sigortalı aracın yaya geçidinin 12 metre ilerisinde bir noktada davacı küçüğe çarptığı, kazanın yaya geçidi üzerinde gerçekleşmediği, bu durumda davacı küçüğün yakında yaya geçidi olduğu halde bunu kullanmayıp, hareket halindeki araçlar arasından yolun karşısına geçmeye çalışıp, araçların öncelik hakkını ihlal ettiği için %70 oranında, sigortalı araç sürücüsünün ise dikkatsiz ve tedbirsiz araç kullandığı için %30 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, mahkemece anılan raporun hükme esas alınmasıyla yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamının incelenmesinde, mahkemece tensip zaptı ile kazaya ilişkin Ankara 30 ASCM’nin 2020/695 E. sayılı dosyasının istenmesine karar verildiği, ancak müzekkere akıbetinin belirlenemediği, dosya kapsamında ve UYAP ortamında yapılan sorgulamada ceza dosyasının dosya içinde ve sistemde yer almadığı, yine UYAP sisteminde anılan ceza dosyasının ‘birim kapatıldı’ ibaresi ile yer aldığı, bu kapsamda ceza yargılamasında gerekçeli kararın verilip verilmediği ve karar verilmiş ise hükme esas alınan kusur durumunun denetlenemediği anlaşılmıştır.
Her ne kadar hukuk hakimi ceza mahkemesinde verilen karar ile bağlı değil ise de ceza yargılamasında maddi vaka olarak belirlenen kusur durumunun hukuk mahkemesi için bağlayıcı olduğu gözetildiğinde mahkemece öncelikle ceza dosyasının dosyaya kazandırılması, ceza dosyasında hükme esas alınan kusur raporunun da değerlendirilmesi suretiyle çelişkilerin giderilmesi amacıyla İTÜ öğretim üyelerinden oluşan heyetten kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderici mahiyette ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve kusur durumunun netlikle belirlenmesi, gerektiğinde aktüer bilirkişiden ek rapor alınması suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.
Kabule göre de, dava dilekçesinden, davanın belirsiz alacak davası mahiyetinde açıldığı açıkça anlaşılmakta olmasına karşın mahkemece davanın kısmi dava mahiyetinde olduğu yönündeki hatalı değerlendirmeye bağlı olarak hükmedilen tazminat miktarına dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi yerinde görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, mahkemece öncelikle ceza dosyasının dosyaya kazandırılması, ceza dosyasında hükme esas alınan kusur raporunun da değerlendirilmesi suretiyle çelişkilerin giderilmesi amacıyla İTÜ öğretim üyelerinden oluşan heyetten kusur raporları arasındaki çelişkiyi giderici mahiyette ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması ve kusur durumunun netlikle belirlenmesi, gerektiğinde aktüer bilirkişiden ek rapor alınması, davanın belirsiz alacak davası mahiyetinde olduğunun da gözetilmesiyle faiz başlangıç tarihinin belirlenmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma sebebine göre istinaf eden davacı vekilinin sair istinaf sebeplerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince KABULÜ İLE; Ankara 9.Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 23/10/2023 tarihli 2020/362 Esas - 2023/681 Karar sayılı kararın HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince KALDIRILMASINA, kararın kaldırılma sebebine göre istinaf eden taraf vekilinin sair istinaf taleplerinin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
2-Dosyanın, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
3-İstinaf eden tarafça yatırılan istinaf karar harcının istek halinde istinaf edene iadesine,
4-İstinaf yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesinde değerlendirilmesine,
5-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirilmesi, bakiye harç tahsili ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 353/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 06/03/2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Başkan
Üye
Üye
Katip
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.