T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
35. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/1201
KARAR NO : 2025/32
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... (...)
ÜYE : ... (...)
ÜYE : ... (...)
KATİP : ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/05/2023
NUMARASI : 2017/687 Esas 2023/368 Karar
DAVACI
VEKİLLERİ
DAVALI :
DAVANIN KONUSU : Tazminat
KARAR TARİHİ : 15/01/2025
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ : 07/02/2025
Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI
Davacı vekili dava dilekçesinde; 14.08.2016 günü, müvekkilinin, davalı tarafından ZMMS ile sigortalı araçta yolcu iken, araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesinde trafik kazası meydana geldiğini, araç içerisinde yolcu olarak bulunan müvekkili ...’ın bu kaza neticesinde yaralandığını, Sivas Numune Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporuna göre % 23 oranında maluliyeti bulunduğunu, zararlarından davalının sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, (25,00 TL bakıcı gideri nedeniyle, 25,00 TL geçici iş göremezlik nedeniyle, 50,00 TL sürekli iş göremezlik nedeniyle olmak üzere) 100,00 TL maddi tazminatın müracaat tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmesini istemiştir.
Davacı vekili talep artırım dilekçesi ile; sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 244.125,00 TL, geçici iş göremezlik tazminatı talebini 11.010.41 TL olarak belirleyerek davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin kazanın oluş şekli, kusur ve davacının tespit edilen sürekli sakatlık oranı doğrultusunda poliçe limiti çerçevesinde 65.875,00 TL tazminatı 22.09.2017 tarihinde ödediğini, tazminatın ödemesini gerçekleştirdiğinden haksız olarak açılan davanın reddi gerektiğini, tazminat hesabında maluliyet oranının "Özürlülük Ölçütü Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Hakkında Yönetmelik"e göre belirlenmesi gerektiğini, hesaplamanın TRH2010 yaşam tablosu, %1.8 teknik faiz uygulanmak sureti ile sigortalı araç sürücüsünün kusuruna ve davacının maluliyetine göre yapılması gerektiğini, ayrıca hatır taşıması yapılıp yapılmadığının da gözönünde tutulması gerektiğini, davacı her ne kadar avans faiz talep etmekte ise de alacak haksız fiilden doğup zarar görenlere arada da sözleşme ilişkisi bulunmadığından istenebilecek faiz türünün sadece yasal faiz olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece; davanın, 14/08/2016 tarihinde meydana gelen trafik kazasına dayalı olarak sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı tazminatı talebine ilişkin olduğu, davacının sürekli ve geçici maluliyet durumu ile geçici bakıcı ihtiyaç süresinin tespiti bakımından Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahili Tıp Bilimleri Bölümü Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan raporda, davacının 14/08/2016 tarihinde meydana gelen trafik kazası nedeniyle bedensel özür oranının %18 olduğunun, tıbbi iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceğinin, 6 ay süre ile başkasının bakımına muhtaç olduğunun bildirildiği, taraf vekillerinin itirazı üzerine davacının sürekli ve geçici maluliyet durumu ile geçici bakıcı ihtiyaç süresinin tespiti bakımından İstanbul ATK 2. İhtisas Kurulu'ndan, alınan 12/05/2022 tarihli raporda, kişinin vücut engellilik oranının %23 olduğunun, iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceğinin, 04/11/2022 tarihli ek rapor da ise geçici veya sürekli olarak başka birinin bakımına muhtaç durumda olmadığının bildirildiği, raporun karar vermeye elverişli olduğu, kusur ve aktüer hesap bilirkişisinden alınan 11/03/2023 tarihli raporda, sürücü ...'ın %100 oranında kusurlu, davacı ...'ın ise kusursuz olduğu tespit edilerek, davacının geçici iş göremezlikten kaynaklanan tazminat alacağının 11.010,41 TL, kalıcı iş göremezlikten kaynaklanan tazminat alacağının 222.697,84 TL olduğunun bildirildiği, tüm dosya kapsamı ve deliller, davacıya ait tıbbi tedavi belgeleri, kazaya karışan araçların kusur durumu, davacıya ilişkin tespit edilen maluliyet oranları ve süresi, hesap bilirkişisi raporu kapsamı hep birlikte göz önünde bulundurulduğunda, davalı sigortalısının %100 kusuru ile meydana gelen kazada davacının kaza sonucu %23 oranında mesleklekte çalışma gücü kaybına uğradığı ve bu yaralanması neticesinde 244.125,00 TL sürekli iş gücü kaybı zararı ve 11.010,41 TL geçici iş gücü kaybı zararı tazminatı olmak üzere toplam 255.125,41 TL tazminata hak kazandığı yönünde tanzim edilen bilirkişi raporları hükme esas alınmak suretiyle davanın davacının talep arttırım dilekçesindeki miktarlar üzerinden kabulüne ile davalının başvuru sonucu temerrüde düştüğü 05/07/2017 tarihinden itibaren alacağa avans faiz işletilmek suretiyle kabulüne, davacının bakıcıya ihtiyaç duymayacağı yönündeki rapor göz önünde bulundurularak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, gerekçesiyle; “1-Davanın KISMEN KABULÜNE, 244.125,00 TL sürekli iş gücü kaybı zararı, 11.010,41 TL geçici iş gücü kaybı zararı tazminatının 05/07/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Bakıcı gideri talebinin reddine,” karar verilmiş, karar davalı vekilden istinaf edilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemece verilen karar ile ZMMS limitinin aşıldığını, sigorta limitinin kaza tarihi itibariyle 310.000,00 TL olduğunu, müvekkilinin daha önce 65.875,00 TL ödeme yaptığını ve geçici iş görmezlik tazminatının da teminat kapsamında olmadığı nazara alındığında limitin aşıldığını bu nedenle karara itiraz ettiklerini, hükme esas alınan maluliyet raporlarının karar vermeye elverişli olmadığını, itirazlarına rağmen nazara alınmadığını, hesaplamanın TRH2010 Yaşam Tablosu, 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve %23 maluliyete göre yapıldığını uygulamanın Genel Şartlara aykırı olduğu gibi, davacının hiçbir gideri olmamasına ve gelirinin de afaki beyanına göre nazara alınarak rapor tanzim edildiğini, maluliyet raporunun da, çelişkili, fahiş ve yönetmeliğe uygun olmadığını, maluliyet durumunun "Erişkinler İçin Engellik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik" hükümlerine göre ve Yönetmelikte belirtilen usulde alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararlarının teminat dışı olduğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, mahkemece müterafik kusur ve hatır taşımasının da değerlendirmediğini, ceza yargılamasına ilişkin evraklar temin edilmeden davanın esası hakkında karar veriliğini, ceza davasında uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının belirsiz olduğunu, yargılama gideri ve vekalet ücretinden müvekkilinin sorumlu tutulmasının hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Mahkemece, verilen kararda kamu düzenine aykırılık görülmediğinden, istinaf edenin sıfatına göre ve istinaf sebepleri ile sınırlı olarak HMK'nın 355. maddesi gereğince yapılan inceleme neticesinde;
Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri istemidir. Davacı, dava tarihinden önce 65.875,00 TL ödeme yapılmasına rağmen ödemenin yetersiz olduğundan bakiye zararını talep etmiş, mahkemece, geçici iş göremezlik ve sürekli iş göremezlik tazminatı taleplerinin kabulüne, bakıcı giderine yönelik olarak talebin reddine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Olay tarihinde, davalıya sigortalı araç sürücüsünün, içlerinde davacı ...'ın da bulunduğu arkadaş grubu ile pikniğe gittiği, burada araç sürücüsünün de bir miktar alkol aldığı, piknik dönüşü alkollü sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile trafik kazasının meydana geldiği, kaza sonrası araç sürücüsünün 1,45 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, Kaza Tespit Tutanağı, ceza dosyası, araç sürücüsünün trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan cezalandırıldığına ilişkin kesinlemiş ceza mahkemesi kararı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.
Kaza nedeniyle, davacının %23 oranında malul kaldığının, davadan önce alınan engelli sağlık kurulu raporu yanı sıra yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan rapor ile tespit edildiği, alınan raporların kaza tarihindeki Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından kabul edilen yönetmelik hükümlerine uygun olduğu görülmüştür.
1-Davalı vekili tarafından müvekkili tarafından yapılan ödeme ile müvekkilinin sorumluluğunun sona erdiği belirtilerek karar istinaf edilmiştir.
Kaza nedeniyle davacının %23 maluliyetinin meydana geldiği anlaşılmasına rağmen gerek davalının %18 maluliyet çerçevesinde ödeme yapıldığına yönelik beyanına, davacı vekili ve davalı şirket ile yapılan yazışmalarda ödemenin %18 maluliyet durumuna göre yapıldığının kabul edilmiş olmasına göre, yapılan ödemenin, ödeme tarihi itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılmasına, bu hususun da bilirkişi tarafından değerlendirilmiş olmasına göre davalının ödeme ile sorumluluğunun sona erdiğine yönelik istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.
2-Davalı vekili tarafından hesap raporuna da itiraz edilmiş ise de, davacının gerçek zarardan sigorta limiti le sorumlu olmasına, "gerçek zararın", Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından benimsenen ilke ve yöntemler çerçevesinde hesaplanacak olmasına, bilirkişi tarafından hükme esas alınan hesaplamanın da bu çerçevede Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin içtihatlarına uygun olarak, TRH2010 Yaşam Tablosu uygulanarak muhtemel yaşam süresi tespit edilerek, bilinmeyen dönem hesabının "progresif rant yöntemi" uygulanmak suretiyle yapılmış omasına, yapılan hesaplamada davalı aleyhine olacak bir hesap hatası bulunmamasına göre, davalının hesap raporuna yönelik istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir.
3-Davalı vekili, geçici iş göremezlik zararlarının teminat kapsamında olmadığını ileri sürmüş ise de, geçici iş göremezlik zararlarıın TBK'nın 54. maddesi kapsamındaki zararlardan olmasına, KTK'nın 91. maddesi gereğince işletenin sorumlu olduğu bu zararları üstlenen sigorta şirketinin, bu zararlardan sorumluluğunun KTK'nın 92. maddesinde teminat dışı bırakılmamış olmasına, söz konusu zararların KTK'nın 98. maddesi kapsamında SGK'nın sorumlu olduğu zararlardan da olmamasına göre, davalının geçici iş göremezlik zararlarından sorumlu olmadığına yönelik istinaf sebepleri de yerinde görülmemiştir.
Buna göre; dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenler ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.
4-Davacı vekilinin hatır taşıması ve müterafik kusura yönelik istinaf sebepleri ile faiz türüne yönelik istinaf sebeplerinin incelenmesinde; olay tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu arkadaşının sevk ve idaresindeki araç ile piknik dönüşü meydan gelen kazada yaralandığı, araç sürücüsünün 1,45 promil alkollü olarak araç kullandığı ceza dosyasından anlaşılmaktadır. Davalının hatır taşıması uygulanması gerektiğine yönelik savunması da gözetilerek, hesaplanan tazminat miktarından sırasıyla hatır taşıması ve davacının alkollü sürücünün aracına bilerek binmiş olması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılarak, bundan sonra davacının itfaya yönelik yapmış olduğu miktarın güncellenmiş değeri mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, TBK'nın 51 ve 52. maddeleri gereğince bu kapsamda yapılacak indirimlerin göz ardı edilerek (sürekli iş görmezlik tazminatı açısından limit üzerinde zarar olması nedeniyle sonuca etkisi yok ise de, geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olunacak miktar açısından), davanın esası hakkında karar verilmiş olması isabetli olmadığı gibi, davacıya ait araç ticari kamyonet olmakla birlikte, kullanım amacının "hususi" olmasına, ticari amaçla kullanıldığına yönelik bir tespitin de olmamasına göre davacı lehine hükmedilen tazminatın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, hükmedilen tazminata "avans faizi" uygulanmış olması da isabetli olmamış, davalının bu sebeplere dayalı istinaf talebi yerinde görülmüştür.
Yukarıda açıklandığı üzere, davalı vekilnin sair istinaf sebeplerinin reddine, yukarıda 4 no.lu bentte yazılı nedenlerle istinaf talebinin kabulüne, mahkemece yapılan hata nedeniyle yeninden yargılamaya ihtiyaç duyulmadığından kararın HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm tesisine, buna göre davacının bilirkişi tarafından hesaplanan 808.868,74 TL sürekli iş görmezlik tazminatından %20 oranında hatır taşıması nedeniyle indirim yapılması durumunda 647.094,99 TL, %20 müterafik kusur indirilmesi durumunda davacının sürekli iş göremezlik zararı 517.675,99 TL olacaktır. Söz konusu miktardan yapılan ödemenin güncellenmiş miktarı mahsup ediliğinde bakiye tazminat miktarı (517.675,99 TL - 98.312,57 TL) 419.363,42 TL davacının sürekli iş görmezlikten bakiye zararı olup söz konusu miktar sürekli sakatlık sigorta teminat limiti bakiyesi olan (310.000,00-65.875,00) 245.125,00 TL'nin üzerinden olduğundan, davacının sürekli iş göremezlik talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir. Geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 01/06/2015 tarihinde KTK'nın 93. maddesinde verilen yetki çerçevesinde idare tarafından çıkartılan genel şartlarda geçici iş göremezlik zararları tedavi ve sağılık gideri teminatı kapsamında düzenlenmiş, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından da (01/06/2015 tarihi sonrası için aksi yönde kararları da olmakla birlikte ekseriyetle geçici iş göremezlik zararları KTK'nın 93. maddesine istinaden düzenlenen Genel Şartlarda tedavi ve sağlık gideri teminatı kapsamında gösterildiğinden buradaki teminattan ödeneceği kabul edilmiş, aksi yöndeki Yargıtay kararlarında da içtihat değişikliğine gidildiğine yönelik açıklamaya yer verilmediğinden) Tedavi ve Sağlık gideri kapsamında ödeneceği kabul edilmiştir. Bu durumda davalı, davacının hesaplanan 11.010,41 TL geçici iş göremezlik zararının hatır ve müterafik kusur kapsamında indirilmesi sonrası bakiyesinden sorumlu olacağından, 11.010,41 TL geçici iş göremezlik tazminatından %20 hatır taşması ve %20 oranında müterafik kusur indirildiğinde davacının talep edebileceği miktar 7.046,66 TL olacağından davacının geçici iş göremezlik zararına ilişkin olarak da fazlaya ilişkin istimenin reddine, 7.046,66 TL geçici iş göremezlik zararının davalıdan tahsiline karar verilerek, hüküm altına alınan toplam alacağa işletilecek faiz türü de "yasal faiz" olarak düzeltilerek, ilk derece mahkemesi kararından kesinleşen yönler korunarak, ayrıca davalı hakkında geçici iş göremezlik zararından kaynaklanan ret kararı takdiri nedenlerden kaynaklandığından davalı lehine bu nedenle vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmeksizin aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
I-Davalı vekilinin istinaf talebinin KABULÜ İLE; Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 25/05/2023 tarihli, 2017/687 Esas 2023/368 Karar sayılı kararın KALDIRILMASINA,
HMK'nın 353/1-b-2.maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine, buna göre;
1-Davanın KISMEN KABULÜNE, 244.125,00 TL sürekli iş gücü kaybı zararı, 7.046,66 TL geçici iş gücü kaybı zararı tazminatının 05/07/2017 tarihinden itibaren işleyecek "değişen oranlarda yasal faizi" ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Fazlaya ilişkin geçici iş göremezlik tazminatı talebinin ve bakıcı gideri talebinin reddine,
Bu karar nedeniyle alınması gerekli 17.157,54 TL harçtan peşin alınan 904,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 16.253,14 TL. harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
Davacı davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Dairemiz karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince hesaplanan 40.187,47 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Davacı tarafından yapılan 4.967,50 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranına göre taktiren 4.967,01 TL ile 31,40 TL başvurma, 904,40 TL peşin harç toplamı 5.902,81 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, artan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,
Davalı davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım üzerinden AAÜT gereğince hesaplanan 25,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,
Reddedilen geçici iş göremezlik tazminatı mahkeme takdirine istinaden reddedildiğinden, bu kısım yönünden davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Davacı tarafından yatırılan ve kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde davacıya İADESİNE,
Davalı tarafından yapılan yargılama gideri bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,
İSTİNAF HARÇ VE YARGILAMA GİDERLERİ YÖNÜNDEN:
II-Davalı tarafça yatırılan istinaf karar harcının talep halinde davalıya iadesine,
lll-İstinaf başvurusu nedeniyle davalı tarafından yatırılan 738,00 TL İstinaf Başvuru Harcı ve 122,50 -TL tebligat ve posta giderleri olmak üzere toplam 860,50 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
lV-HMK'nun 333.maddesi gereğince kullanılmayan istinaf gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine,
V-Kararın tebliği ve harç iadesi işlemlerinin ilk derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 15/01/2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
.
Başkan ...
Üye ...
Üye ...
Katip ...
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.