(5271 S. K. m. 230, 289) (5237 S. K. m. 61, 62)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmuş olmakla, dosya GÖRÜŞÜLDÜ:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230 maddesinin 1. fıkrasının ilk cümlesinde mahkumiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir denildikten sonra (c) bendinde; ''Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak Türk Ceza Kanununun 61 ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi..." denilmek suretiyle temel cezanın belirlenmesinde, yasal ve taktiri artırım ve indirim hükümlerinin uygulanmasında veya uygulanmasının reddedilmesinde suçun işleniş yeri, zamanı, şekli, suçtan doğan zararın nitelik ve niceliği, sanığın suç öncesi, suçun işlenişi ve sonrası tutum ve davranışı gibi yasal gerekçelerin hükümde gösterilmesinin zorunlu olduğuna işaret edilmiştir.
Yine 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 289/1-g maddesine göre hükmün CMK. 230. Maddesi çerçevesinde yasal gerekçe içermemesinin mutlak hukuka aykırılık oluşturacağı muhakkaktır.
Aksi kanıtlanmayan oluşa göre; Antalya 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/467-447 E.K sayılı ilamında suçun sübutu ve taktiri indirim maddelerinin uygulanmamasına gerekçe bulunmadığı bu durumun CMK 289/1.g maddesinde öngörülen mutlak hukuka aykırılık halinin oluğu anlaşılmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Yukarıda açıklanan nedenlerle CMK 289/1-g maddesi gereğince kesin hukuka aykırılık nedeniyle sair hususlar incelenmeksizin hükmün CMK. 280/1.b maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine (Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesine) GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 06.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)