Yerel Mahkemece verilen beraat hükmüne karşı katılan A.. G. vekili Av. N. U. ve katılan R. K. vekili Av. N. S. tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Dosya içerisinde, incelenen dosya ile ilgisi bulunmayan Antalya 13.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/192 Esas sayılı dosyasına ait A. K.'ın denetimli serbestlik dosyası bulunuyor ise de; mahallinde her zaman işlem yapılabileceğinden istinaf nedeni yapılmamıştır.
Dosya içerisinde bulunan 06/03/2018 tarihli bilirkişi ile 21/05/2018 tarihli ek bilirkişi raporlarında olay tarihindeki şirketin yetkili sorumlu müdürünün bahçe kapısındaki rampanın engelli rampası tekniğine uygun yapılmaması nedeniyle asli kusurlu olduğunun belirtilmesi karşısında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunularak şirketin yetkili sorumlu müdürü hakkında kamu davası açılmasının sağlanmasından sonra dosyaların birleştirilerek olay günü maktul A. K.'ın tekerlekli sandalyesi ile yemek yemesi için bahçeye çıkarıp yalnız bırakılması, yemeğini bitiren maktul A. K.'ın bahçe kapısından içeriye bakmasına rağmen kendisi ile ilgilenin olmaması birlikte değerlendirildiğinde maktul A. K.'ı bahçeye bırakan sanık Y. P. B. ya da diğer görevli hemşirelerin ayrıca bakım ve gözetim görevlerini yerine getirip getirmediklerinin tartışılarak sanık Y. P. B. ve varsa diğer sorumluların hukuki durumlarının tartışılmasının gerektiği, dosyaların Dairemizde birleştirilmesinin usulen mümkün olmadığı da dikkate alındığında; Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/02/2019 tarih, 2017/253 Esas, 2019/229 Karar sayılı ilamının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, CMK'nun 286/1 maddesi uyarınca kesin olmak üzere 17/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)