Yerel Mahkemece verilen mahkumiyet hükmüne karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Yukarıda eleştirilen husus dışında Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2019 tarih ve 2019/232 Esas, 2019/414 Karar sayılı sanık hakkında taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan verilen mahkumiyet kararında; usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu,
Ancak, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamın açıklanması nedeni ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeyeceği gibi verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği ve ertelenemeyeceği halde hüküm fıkrasında " Sanığın adli sicil ilamları, suç işlemeye meyilli olması ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5237 Sayılı TCK 50, 51 ve 5271 Sayılı CMK 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına " gerekçesinin belirtilmesinin dosya kapsamı ile uyuşmadığı gibi yasaya da aykırılık teşkil ettiği, bu hukuka aykırılığın CMK.nın 280/1-a fıkrasında verilen yetkiye dayalı olarak Dairemizce düzeltilebileceği anlaşıldığından; hükmün 3.fıkrasındaki "Sanığın adli sicil ilamları, suç işlemeye meyilli olması ve yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından hakkında 5237 Sayılı TCK 50, 51 ve 5271 Sayılı CMK 231 maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına " ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine 3.fıkra olarak " "Sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm açıklandığından yeniden CMK'nın 231 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ve yine sanık hakkında CMK'nın 231/11 maddesi gereğince, verilen hapis cezasının TCK'nın 50 maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi ile TCK'nın 51 maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmek sureti ile hükmün DÜZELTİLMESİNE ve BAŞKACA YÖNLERİ KANUNA UYGUN BULUNAN HÜKME YÖNELİK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 31/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)