(6100 S. K. m. 362)
Hükmün tazminat talebinin kabulüne ilişkin kısmı yönünden davalı Hazine vekili Av. ....., tazminat talebinin reddine ilişkin kısmı yönünden davacı ..... vekili Av. ..... tarafından istinaf edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü
İstinaf başvurularının reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi Başkanlığının 07/01/2019 tarih, 2018/5781 Esas, 2019/84 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; davacının cezaevinde yaptığı harcamalar ile ziyaret amacıyla ailesi tarafından yapılan harcamaların gerçek maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi, Sosyal Güvenlik Kurumu Hizmet Dökümüne göre 03/07/2017 tarihinde gözaltına alınmadan sigortalı işinden ayrıldığı da dikkate alındığında; Maddi ve manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına ve tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında ve tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği görülmekle,
Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/12/2018 tarih, 2018/195 Esas, 2018/369 Karar sayılı ilamına karşı davalı Hazine vekili Av. ..... ve davacı ..... vekili Av. .....'ın İSTİNAF BAŞVURULARININ AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE,
Davalı Hazine yönünden HMK.nun 362/1-(a) maddesi gereğince KESİN olmak üzere, davacı yönünden kararın davacı vekiline tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Dairemize verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek üzere zabıt katibine beyanda bulunmak veya bir başka İlk Derece Ceza Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi aracılığıyla dilekçe gönderilmek suretiyle Yargıtay'a temyiz yolu açık olmak üzere 01/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)