T.C.
ANTALYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN ARA KARARIN
MAHKEMESİ: DENİZLİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 26/04/2024
DAVANIN KONUSU: MENFİ TESPİT
İSTİNAF TALEP TARİHİ: 21/05/2024
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 12/07/2024
KARARIN YAZIM TARİHİ: 16/07/2024
Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin .... Esas sayılı 26/04/2024 tarihli ara kararı aleyhine davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş ve talebin süresinde olduğu anlaşılmakla; yapılan istinaf incelemesi sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TALEP VE DAVA : Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; söz konusu işletmeyi müvekkilinin 23.03.2023 tarihinde .... isimli kişiden devir aldığını, işletmenin hem elektrik hem su aboneliğinin hala devir aldıkları .... isimli kişinin üzerinde olduğunu, müvekkilinin işletmeyi devir almasından itibaren kendisine tebliğ edilen tüm faturaları eksiksiz ve zamanında ödediğini, .... yetkilileri tarafından .... tarihinde yapılan denetimde haksız ve hukuka aykırı bir şekilde müvekkilinin adına Kaçak/Usulsüz elektirik tespit tutanağı düzenlendiğini, tutanakta müvekkilinin imzasının bulunmadığını, .... çalışanlarının, müvekkilinin o an orada bulunan ve işletme ile bir bağı olmayan oğluna tutanağı imzalattırdıklarını, tutanak gereği müvekkili adına ....TL bedelli fatura düzenlendiğini, faturaya 8 gün içinde itiraz edildiğini ve yapılan itiraz sonucu .... tarafından yeniden fatura düzenlendiğini, yeni fatura bedeli 660.157,08TL bedel ile müvekkiline tebliğ edildiğini, faturaya yine müvekkili tarafından süresi içerisinde itiraz edildiğini, ancak bir sonuç alınmadığını, davalı şirketin müvekkili hakkında Denizli icra dairesi .... icra takip numarası ile icra takibi başlattığını, ancak süresi içerisinde takibe itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, müvekkilinin kafe olarak çalıştığı, .... tarihinde işletmeyi devir aldığı konumu gereği (.... yurdu karşısında) sadece öğrencilerin bulunduğu dönemlerde işletmenin çalıştığını, geçen sene 6 şubat 2023 tarihinde tüm ülkemizi etkileten deprem felaketinden sonra söz konusu işletmeninde kapalı kaldığını ve üniversitelerin tekrar yüz yüze eğitime başladığı bu yıla kadar da iş yapmadığını, müşterisi olmadığı içinde elektrik tüketimini yapmasının imkansız olduğu dikkate alındığında müvekkilinin dava boyunca kaçak elektrik faturası ile sınırlı olmak üzere öncelikle teminatsız , mahkeme aksi görüşte ise teminatlı bir şekilde söz konusu işletmenin elektriğin kesilmemesi yönünde ihtiyati tedbir talebinin kabulüne ve davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
YEREL MAHKEME KARARI : Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 18/03/2024 tarihli ve .... Esas sayılı kararı ile; "davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin HMK 389/1 maddesi uyarınca kabulü ile fatura bedelinin %20'si oranında teminat (132.031,00 TL) mahkememiz veznesine yatırıldığında .... tesisat nolu (.... sözleşme hesap nolu) elektrik aboneliğine ilişkin elektrik hizmetinin salt davaya konu kaçak elektrik ve kaçak elektriğe ilişkin ek tahakkuktan kaynaklı olarak kesilmemesi konusunda ilgili kuruma müzekkere yazılmasına" karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine açılan 26/04/2024 tarihli duruşmada ihtiyati tedbire itirazının reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF TALEBİ VE SEBEPLERİ : Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yargıtay görüşü uyarınca da haksız fiil niteliğini haiz olan kaçak elektrik tüketiminin davacı yanca işlenmiş olduğunun aksi ispat edilene dek delil niteliğini haiz kaçak tespit tutanağı ile de belgelenmiş durumda olduğunu, ilgili icra dosyasında ve menfi tespite ilişkin yerel mahkemece görülmekte olan dosyada davacı yanca tüketimin kendilerine ait olmadığına ilişkin delil niteliğini haiz hiçbir belge sunulmadığını, ihtiyati tedbirin karşı tarafın tasarruf hakkını sınırlandıran bir koruma olduğundan talep üzerine yerine getirilecek bir koruma olmadığını, davacı tarafından beyanları dışında davanın esası yönünden iddiasını ispat edici nitelikte herhangi bir belge, bulgu veyahut başkaca bir delil sunulmamış olup ihtiyati tedbir talebine ilişkin verilen kabul kararının kaldırılması gerektiğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi ara kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE :6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 355/1 maddesi gereğince istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin olarak yapılan incelemede;
Dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kaçak elektrik kullanım faturasından dolayı borçlu olmadığının tespiti ve ihtiyati tedbir istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince, 18/03/2024 tarihli ara kararı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin HMK 389/1 maddesi uyarınca kabulü ile fatura bedelinin %20' si oranında teminat (132.031,00 TL) mahkeme veznesine yatırıldığında .... tesisat nolu (.... sözleşme hesap nolu) elektrik aboneliğine ilişkin elektrik hizmetinin salt davaya konu kaçak elektrik ve kaçak elektriğe ilişkin ek tahakkuktan kaynaklı olarak kesilmemesi konusunda ilgili kuruma müzekkere yazılmasına karar verildiği, karara itiraz üzerine açılan 26/04/2024 tarihli duruşmada davalı vekilinin ihtiyati tedbire itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
HMK’nun 389. maddesinde ''Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.
Birinci fıkra hükmü niteliğine uygun düştüğü ölçüde çekişmesiz yargı işlerinde de uygulanır” hükmü düzenlenmekle ihtiyati tedbir açıklanmıştır.
6100 sayılı HMK 389 ve devamı maddelerinde düzenlenen İhtiyati tedbir hukuki müsessesi ile davanın açılması ile hüküm arasında geçen zaman içinde müddeabihin çeşitli şekillerde istenmeyen değişikliklere maruz kalması veya maruz bırakılması mümkündür. Bu değişiklikler sonucu davanın sonunda elde edilecek hükmün icrası, mümkün olmayabilir veya çok güçleşebilir. İşte ortaya çıkan bu tehlikeyi bertaraf etmek amacıyla ihtiyati tedbir müessesesi kabul edilmiştir.
HMK’nun 389. maddesinde ihtiyati tedbirin şartları düzenlenmiş olup, söz konusu maddede; meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ya da tamamen imkânsız hâle geleceği veya gecikmesinde sakınca bulunması yahut ciddi bir zararın ortaya çıkacağı endişesi bulunan hâller, genel bir ihtiyatî tedbir sebebi ve şartı olarak kabul edilmiştir. Mahkemece, ihtiyatî tedbir yargılamasının gerektirdiği inceleme ve ispat kuralları dikkate alınarak, yapılan incelemeden sonra, bu sakınca veya zararı ortadan kaldıracak tedbire karar verilmesi mümkün olacaktır.
İhtiyatî tedbirde asıl olan, ihtiyatî tedbire esas olan bir hakkın bulunması ve bir ihtiyatî tedbir sebebinin ortaya çıkmasıdır. Bunlar ihtiyatî tedbirin temel şartlarını oluştururlar. Maddede bu iki hususa yer verilmiş ihtiyatî tedbire ilişkin hak ve özellikle ihtiyatî tedbir sebebi genel olarak belirtilmiştir. Tedbir talebinin kabulü veya reddi bir kısım genel ilkeler konularak hakime bırakılmıştır.
HMK'nun 390/1 maddesi gereğince; dava açıldıktan sonra ihtiyati tedbir davanın görüldüğü mahkemeden talep edilir, bu nedenle davaya bakan mahkeme tedbir konusunda görev ve yetkilidir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilmemesi halinde sakıncalı bir halin veyahut telafisi imkansız ciddi bir zararın doğma ihtimalinin bulunduğu, 6100 sayılı HMK'nun 389 ve devamı maddeleri gereğince ihtiyati tedbirin yasal koşullarının oluştuğu, davalının istinaf itirazlarının yerinde olmadığı kanaatine varıldığından; HMK'nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM; Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İncelenen ara kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmakla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 427,60 TL istinaf karar ve ilam harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,
3-Davalıdan peşin alınan istinaf kanun yoluna başvuru harcının hazineye irad kaydedilmesine,
4-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince verilecek nihai kararla değerlendirilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nun 362/1-f maddesi uyarınca KESİN olmak üzere, oybirliği ile karar verildi.12/07/2024
...