(1632 S. K. m. 87) (5237 S. K. m. 62) (353 S. K. m. 217)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Ord. Er Mehmet Anıl METE hakkındaki 5 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 16.11.2005 tarih ve 2005/1466-899 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 05 Ocak 2006 tarih ve 2006/164 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi. Gereği düşünüldü:
Sanığın 01.08.2005 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği sabit görülerek, ASCKnın 87/1 (birinci cümlesi) ve TCKnın 62/1 inci maddeleri uyarınca yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Yasal imkansızlık nedeniyle hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir (Dz.31).
Sanık bu hükmü süresinde, sebep göstermeksizin temyiz etmiştir (Dz.33).
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosya içeriğinden; sanığa 13.05.2005 tarihinde Birlik içerisine cep telefonu sokmanın kullanmanın ve bulundurmanın yasak olduğu yolunda emir tebliğ edildiği (Dz.4-7), sanığın ise kendisine tebliğ edilmek suretiyle malum ve muayyen nitelik kazanmış olan bu hizmet emri hilafına hareket ederek Siemens marka bir cep telefonu ve sim kart bulundurduğu, telefonun 01.08.2005 tarihinde izin dönüşü tel örgülerin içinde bulunan nizamiyede yapılan arama esnasında çanta içerisinde ayakkabının içine gizlenmiş bir şekilde yakalandığı, bu suretle de sanığın hizmete ilişkin emri hiç yerine getirmeyerek emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Haberleşme güvenliği ve birlik içi disiplinin sağlanması ile istihbarata karşı koyma tedbirlerinin korunması amacına yönelik olan, erbaş ve erlerin cep telefonu bulundurmaları ve kullanmalarının yasak olduğuna ilişkin emrin hizmete müteallik olduğunda kuşku bulunmamaktadır.
Sanık savunmalarında (Dz.28) cep telefonu bulundurmanın yasak olduğunu bildiğini ancak serbest bırakılacağına dair duyum aldığı için telefon getirdiğini beyan etmiş ise de, bu beyanlar suç saikine ilişkin olup, suçun oluşması bakımından önemi yoktur.
Sanığın işlemiş olduğu suçtan haklı ve inandırıcı gerekçelerle Yasanın öngördüğü cezanın alt sınırının esas alınarak cezalandırılması, gerekli takdiri indirimin yapılması, verilen cezanın paraya çevrilmemesi ve ertelenmemesi suretiyle kurulan hükümde usul, sübut vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüş ve onanmasına karar verilmiştir.
Üyeler Hakim Albay Dr. M. Ali UZUN ile Dz. Hakim Albay Ramazan ŞAFAK sanığın eyleminin disiplin tecavüzü teşkil ettiği, yaptırımının disiplin cezası olduğu, emrin askeri hizmete ilişkin olmaması nedeniyle Emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşmadığı görüşü ile çoğunluk görüşüne katılmamışlardır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Üyeler Hakim Albay Dr.M. Ali UZUN ile Dz. Hak. Alb. Ramazan ŞAFAKın muhalefetiyle oyçokluğuyla, 01.02.2006 tarihinde karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy