(1632 S. K. m. 63) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4) (5237 S. K. m. 45, 72) (5083 S. K. m. 2) (353 S. K. m. 217, 221)
Bakaya ve GİS. Bakaya suçlarından sanık P.Onb. Ramazan TOĞACAR hakkında 3 ncü Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 06.12.2004 gün ve 2004/711-537 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükümlerin, sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 06.01.2006 gün ve 2006/212 sayılı tebliğnamesi ekinde hükümlerin düzeltilerek onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın,
1) 02.01.2003-28.08.2003 tarihleri arasında kendiliğinden gelmekle sona eren bakaya suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 63/1-A (üç aydan sonra gelenler), TCK'nın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddeleri gereğince 1.155.700.000.-TL. sı ağır para cezası ile cezalandırılmasına,
2) 31.08.2003-08.09.2003 tarihleri arasında kendiliğinden gelmekle sona eren GİS. Bakaya suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 63/1-B, TCK'nın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddeleri gereğince 288.925.000.-TLsi ağır para cezası ile cezalandırılmasına,
aynı türden verilen ağır para cezalarının TCKnın 72 nci maddesi gereğince toplanarak sonuçta 1.444.625.000.-TLsı ağır para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi gereğince iki yıl içinde üçer aylık sekiz eşit taksitte ödettirilmesine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanmasına ilişkin hüküm, sanık tarafından; suç işleme kastının olmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığı, lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, gibi sebeplerle temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine göre;
Sanık hakkında çıkarılan ve 30.11.2002 tarihinde annesine tebliğ edilen askere sevk için çağrı belgesine göre, sanığın en geç 02.01.2003 tarihine kadar askere sevkini sağlatmak üzere Şubeye başvurması gerekirken, yasal ve geçerli bir özrü olmaksızın gecikerek 28.08.2003 tarihinde başvurmakla, belirtilen tarihler arasında bakaya, yine aynı tarihte iki gün yol süresi tanınarak sevk edildiği Eğitim Birliğine en geç 30.08.2003 günü bitimine kadar katılması gerekirken, geçerli bir özrü olmaksızın gecikerek 08.09.2003 tarihinde katılmakla da belirtilen tarihler arasında GİS. Bakaya suçlarını işlediğini kabul eden Askeri Mahkemenin; elverişli kanıtlar ve yeterli gerekçe ile alt sınırdan ceza uygulaması yapmasında ve takdiri indirim hükmünü de uygulayarak verilen hapis cezalarını ağır para cezasına çevirmesinde, yasal olanaksızlık sebebiyle verilen cezaları ertelememiş olmasında, usul ve esas itibarıyla herhangi bir aykırılık görülmemekle birlikte, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 45 nci maddesinde sadece hapis ve adli para cezasının öngörülmesi, 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2 nci maddesine 5335 sayılı Kanunun 22 nci maddesi ile eklenen 3 ncü fıkrasında, adli para cezasının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı kuralına yer verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesine failin lehinde olan kanunun uygulanmasının zorunlu olması karşısında, kısa süreli hapis cezalarının sanığın lehine olarak günlüğü (9) YTL.sından adli para cezasına çevrilerek sonuç cezaların belirlenmesi gerekmektedir. Ayrıca, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun, 5275 sayılı CGTİHK ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde,647 sayılı Kanuna göre gecikme zammı uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Belirtilen nedenlerle; sanık aleyhine olacak şekilde hakkındaki hapis cezalarının günlüğü 11.557.000.-TL. sından çevrilmesi ve taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi yasaya aykırı görülerek, hükümlerin bu nedenlerle bozulmasına karar verilmiş ise de; bozma sebebi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve re'sen, ağır para cezasının yanlış belirlenmesi ve gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle mahkûmiyet hükümlerinin 353 sayılı Kanunun 221 inci maddesi gereğince ayrı ayrı BOZULMASINA,
Bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; sanığın kabule değer bulunmayan temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE, 353 sayılı Kanunun 220/J maddesi gereğince; sanık hakkında, Bakaya suçundan sonuç olarak verilen 1.155.700.000.-TL. sı ağır para cezasının, DOKUZYÜZ (900.-)YTLsi ADLİ PARA CEZASI, GİS. Bakaya suçundan sonuç olarak verilen 288.925.00.-TLsi ağır para cezasının ise İKİYÜZYİRMİBEŞ (225.-) YTLsi ADLİ PARA CEZASI şeklinde DÜZELTİLEREK, diğer yönlerden yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükümlerinin ayrı ayrı ONANMASINA, taksitlendirmenin hükümde yazılı olduğu gibi uygulanmasına,
25.01.2006 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak OYBİRLİĞİ ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy