(1632 S. K. m. 50, 51, 87) (765 S. K. m. 59) (353 S. K. m. 217) (AYGK 05.03.2004 T. 2004/1 E. 2004/1 K.)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık terhisli Ord. Er Mehmet KURT hakkındaki 5inci Kor.K.lığı Askeri Mahkemesinin 20.04.2005 tarih ve 2005/496-211 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 17.01.2006 tarih ve 2006/225 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 08.08.2004 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCKnın 87/1(birinci cümle) ve TCKnın 59/2nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup bu hüküm sanık tarafından içki içmediği, alkollü olduğuna ilişkin doktor raporunu kabul etmediği belirtilerek temyiz edilmiştir.
Aynı hükümle emre itaatsizlikte ısrar suçundan dolayı sanıklar Ord. Er Erdinç KIRBAŞ, Ord. Er Ahmet TAVLIBIYIK ve Ord.Er Özer ÖCALAN hakkında tesis olunan mahkumiyet hükümleri taraflarca temyiz edilmediğinden temyiz incelemesi dışındadır.
Yapılan incelemede; sanığın 65inci Mknz. P.Tug.Loj.Ds.Bkm.Brl.K.lığında askerlik hizmetini yaparken, Kışla dahilinde bira dahil alkollü içki vb. maddelerin kullanılmayacağına ve bulundurulmayacağına ilişkin yasağı kapsayan Brl.K.lığının yazılı emrinin 24.05.2004 tarihinde gece dersinde bildirilmesine ve ayrıca imza karşılığı sanığa tebliğ edilmesine rağmen, 08.08.2004 günü terhise gidecek olan Ord.Er Erdinç KIRBAŞın terhisini kutlamak için kışla içindeki Sah.Hiz.Mlz.Bak.Kısmı yakınındaki ağaçlıkta Ord.Er Erdinç KIRBAŞ, Ord.Er Ahmet TAVLIBIYIK, Ord.Er Özer ÖCALAN ve Ord.Er Mehmet KALKANın gece yarısı toplanıp önceden kışla dışından getirdikleri birayı içmeye başladıkları, içki içen grubun içinde AMM personeli olan sanık Ord.Er Mehmet KURTun da yer alarak içki içtiği, sanığı AMMde göremeyerek aramaya çıkan Emn.Kont.Nöb.Astsubayı Ord.Astsb.Çvş. Deniz ALDEMİRin saat 02.30da türkü sesleri duyarak gittiği ağaçlık bölgede adı geçenleri toplu hâlde eğlenirken gördüğü, içki içtiklerini belirleyerek durumu Nöb. Amirine bildirdiği, Lüleburgaz Devlet Hastanesinde yapılan alkol muayenesinde sanık Ord. Er Mehmet KURTun alkol düzeyinin 100 promil olarak ölçüldüğü, sanık Ord. Er Mehmet KURT ile temyize gelmeyen diğer sanıkların olay sırasında bira içtiklerini soruşturma ve kovuşturma evresinde saptanan ifade ve sorgularında ikrar ettikleri belirlenmiş olup, Mahkemece dosyada mevcut elverişli delillere uygun olarak maddi vakıanın açıklandığı şekilde belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Askeri Ceza Kanununun 87/1inci madde birinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşabilmesi için, amir tarafından verilmiş bir emrin bulunması, emrin konusunun hizmete ilişkin olması, bu hizmet emrinin suçun faili olan ast yönünden özelleştirilerek somut hale getirilmesi ve fail astın emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ederek emri hiç yapmaması gerekmektedir. Dava konusu olayda kışlaya içki sokulmamasını ve içilmemesini öngören emrin, askeri birliğin emniyeti, genel disiplin ve moral konuları esas alınarak bu konularda doğabilecek zaaf ve tehlikeleri önlemek amacıyla verildiği, düzenleniş şekli ve amacı dikkate alındığında, bu emrin askeri hizmete ilişkin olduğunda ve sanığa yöntemine uygun olarak tebliğ edilip somut hale getirildiğinde kuşku bulunmamaktadır.
Bu suretle sanığın kendisine tebliğ olunarak malum ve muayyen hale getirilmiş hizmet emrini hiç yapmayarak 4551 sayılı Kanunla değişik ASCKnın 87nci maddesinin 1inci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı tanıma uygun fiili suç kastıyla hareket ederek yapmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği sabit olup, Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyizinin reddi ile mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Suçun, sanığın da dahil olduğu müteaddit şahıslar tarafından topluca işlenmesi nazara alındığında, sanık hakkında ASCKnın 51/C ve 50nci maddesi uyarınca temel cezanın artırılması gerekirken bunun yapılmaması hatalı ise de, Askeri Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 17.05.2004 tarih ve 2004/1-1 sayılı kararı uyarınca aleyhe temyiz yokluğunda bu hata bozma nedeni sayılmayarak hataya işaretle yetinilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 01.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy