(1632 S. K. m. 137) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4, 6) (5237 S. K. m. 7, 45) (5083 S. K. m. 2) (353 S. K. m. 220, 221) (492 S. K. I SAYILI TARİFE) (818 S. K. m. 44)
Hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan sanık Ter. P.Er Seracettin YOLCU hakkında, J.Gn.Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 12.12.2003 gün ve 2003/859-793 esas ve karar sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün sanık tarafından süresinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 18.01.2006 gün ve 2006/237 sayılı Tebliğnamesi ekinde hükmün uygulama yönünden düzeltilerek onanması görüşü ile Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece, sanığın 28.11.2002 tarihinde hizmette tekasülle harp vasıtasının mühimce hasarına sebebiyet vermek suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 137, TCK'nın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4 ve 6 ncı maddeleri uyarınca 36.345.000.TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, 2.202.731.520.TL. tutarındaki hazine zararının tenkis edilerek, 500.000.000.-TL. hazine zararı ile Harçlar Kanunu gereğince 7.780.000.TL. nispi harç alınmasına karar verildiği,
Hükmün sanık tarafından, gerek hava muhalefeti gerekse yol şartları dolayısıyla meydana gelen kazada hiçbir kasıt ve art niyetinin olmadığı, maddi durumu nedeniyle cezayı ödeyecek durumda olmadığı ileri sürülerek temyiz edildiği,
Tebliğnamede, hükmün para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşü bildirildiği anlaşılmaktadır.
Dosyanın incelenmesinden; sanığın 28.11.2002 tarihinde yönetimindeki 096942 plaka numaralı Land Rover aracı ile ani müdahale mangasında görevlendirildiği, akşam saat 21.50 sıralarında alarm verilmesi üzerine aracını çalıştırdığı, ani müdahale mangasının iki tim halinde öndeki araca ve sanığın aracına bindikleri öndeki aracın hareket ettiği, araç komutanının bineceği kapının donması nedeniyle açmak için uğraştıklarından geç kaldıkları, araç komutanının da arkaya binmesinden sonra hareket ettikleri, belirli sürede reaksiyon gösterilmesinin gerekmesi nedeniyle sanığın öndeki araca yetişme gayretiyle hızlandığı ve ilk virajda camların da buğulu olması nedeniyle virajı alamayarak aracın hakimiyetini kaybederek devrilmesine sebebiyet verdiği, bir ağaca çarparak duran araçta meydana gelen hasarın mühimce olduğunun ve olayda sanığın 8/8 oranında kusurlu olduğunun bilirkişi marifetiyle tespit edildiği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin mahkemece kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.
Sivil ve askeri ehliyeti bulunan, hava muhalefeti ve yol şartlarına göre aracının hızını ayarlamakla yükümlü bulunan sanığın, aracı hızlı kullanmak suretiyle 2.202.731.520.TL. hazine zararı oluşacak şekilde aracıyla kazaya sebebiyet verdiği anlaşıldığından; Askeri Mahkemece, sanığın eyleminin hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçunu oluşturduğunun kabulünde, karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim yapılmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiş olmasında, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilip ertelenmesinde, sanığın ekonomik durumunun araştırılarak Borçlar Kanununun 44/2 nci maddesi uyarınca hazine zararının tenkis edilmesinde ve terhisli olması nedeniyle nispi harca hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.
Ancak, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 45 nci maddesi ile ağır para cezasının kaldırılması, sadece hapis ve adli para cezası öngörülmesi, 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2 nci maddesine 5335 sayılı Kanunun 22 nci maddesi ile eklenen 3 üncü fıkrada, adli para cezasının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı kuralına yer verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesinin emredici hükmü karşısında, kısa süreli hapis cezasının sanığın lehine olarak suç tarihi itibarıyla günlüğü (6.00) YTL. den adli para cezasına çevrilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerekmektedir.
Askeri Mahkemece, tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının suç tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanunun 4/1 inci maddesi uyarınca beher günü 6.00 YTL.den adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, bu yapılmayarak beher günün 7.269.000.TL.den ağır para cezasına çevrilmesi kanuna aykırıdır.
Diğer yandan, 492 sayılı Harçlar Kanununun 1 numaralı tarifesi üzerinden, ödetmesine karar verilen hazine zararının binde elli dördü oranında (27.000.000.TL.) nispi harca hükmedilmesi gerekirken, asgari oranda nispi harca hükmedilmesi de kanuna aykırı olup, hükmün sanık aleyhine sonuç doğuran bu aykırılıklar nedeniyle uygulama yönünden bozulması gerekmiş, bu bozma sebebi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yasaya aykırı görülen mahkûmiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi uyarınca sanığın temyizine atfen ve resen uygulama yönünden BOZULMASINA;
Ancak; bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-J maddesi uyarınca,
Para cezasının tayinine ilişkin bölümünün 647 sayılı Kanunun 4/1 inci maddesi uyarınca hapis cezasının beher günü 6.00 (altı) Yeni Türk Lirası üzerinden hesaplanarak sonuç olarak 30.00 (otuz ) YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına
Nispi harç ile ilgili bölümünün Terhisli olan sanıktan 492 sayılı Harçlar Kanununun 1 no.lu tarifesi uyarınca 27.00 (yirmi yedi) YTL. nispi harç alınmasına şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 01.02.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy