(1632 S. K. m. 47, 66, 73, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 62) (477 S. K. m. 50) (353 S. K. m. 53, 217)
İzin tecavüzü suçundan sanık Ter. J.Onb. Hayri ALTUN hakkında 9 ncu Motorlu P.Tug. Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 08.09.2005 gün ve 2005/118-560 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından temyiz edilmesi ve bu istemin ilgili mahkemece süre yönünden reddi şeklindeki D.İ.A.Karara süresinde itiraz edilmesi üzerine, Başsavcılığın 20 Ocak 2006 tarih ve 2006/286 sayılı, D.İ.A.Kararın kaldırılması ve hükmün bozulması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gelen dava dosyası incelendi. Gereği düşünüldü:
Askeri Mahkemece; sanığın, 17.04.2003(saat 08.00) - 23.04.2003 (saat 15.00) tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b, 73 ve 5237 sayılı TCKnın 62/1inci maddeleri uyarınca neticeten beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından süresinde, Maddi sorunları nedeniyle izninden geç döndüğü, izin süresini geçirmesinde herhangi bir kastının olmadığı, verilen cezanın paraya çevrilmesi ve ertelenmesi gerektiği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede; sanığın eyleminin 477 Sayılı Kanunun 50/B maddesinde düzenlenen kısa süreli izin aşımı disiplin suçu niteliğinde görülerek görevsizlik kararı tesisi yerine; yazılı olduğu şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmiş olması yasaya aykırı bulunduğundan görev yönünden bozma görüşü mütalaa edilmiştir.
Gerekçeli hükmün 28.10.2005 tarihinde sanığın kendisine tebliğ edildiği ve 07.11.2005 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu görülmekte ise de (Dz.157,160); 28.10.2005 tarihinin cuma gününe denk geldiği; ertesi gün başlayan bir haftalık temyiz süresinin bitim tarihi olan 04.11.2005 cuma gününün resmi tatil olan Ramazan Bayramının 2nci gününe isabet ettiği, sanığın da bayram tatili bitimindeki ilk iş günü olan 07.11.2005 pazartesi günü temyiz isteminde bulunduğu görüldüğünden; 353 Sayılı Kanunun 53üncü maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin süresi içinde olduğu kabul edilerek, tesis edilen duruşmasız işlere ait kararın kaldırılmasına ve temyiz incelemesine geçilmesine karar verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; Susuz İlçe Jandarma Komutanlığı emrinde askerlik görevini yaparken, 01.04.2003 tarihinde 6 gün yol süresi verilerek 10 gün süreyle memleketi Konyaya izine gönderilen sanığın, izin süresi bitiminde en geç 17.04.2003 günü dönüp birliğine katılması gerekirken katılmadığı ve izin süresini geçirerek 23.04.2003 tarihinde kendiliğinden dönerek birliğine katıldığı, bu suretle 17.04.2003-23.04.2003 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu anlaşılmıştır.
Dosya Dz.6da bulunan izin belgesinde sanığın 01.04.2003 günü saat 08.00de izne ayrıldığının açıkça yazıldığı, keza Dz.4 ve 13deki tutanaklarda sanığın izine ayrılış saatinin 08.00 olduğunun belirtildiği, Dz.134deki birliği komutanlığından gelen 23.12.2004 tarihli cevap yazısında, nizamiye kayıt defteri tutulmadığı, sanığın izin belgesinde ve Dz.4 ve 13deki tutanaklarda imzaları bulunan personelin atanmış ve terhis edilmiş olmaları nedeniyle sanığın birlikten ayrılış saatinin tespit edilemediği, ancak komutanlığın genel uygulamaları doğrultusunda sanığın saat 08.00da izne gönderilmiş olmasının kuvvetle muhtemel olduğunun bildirilmiş olduğu görülmüştür. Kars ili Susuz ilçesinden sanığın güvenlik ve ulaşım sorunları nedeniyle sabah erken saatlerde ve yukarıda belirtilen izin belgesi ve tutanaklarda yazılı olduğu şekilde saat 08.00da birliğinden izinle ayrıldığı hususunda bir tereddüt olmadığı ve dolayısıyla Askeri Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki sanığın izne ayrılış saatinin belli olmadığı şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir. Bu durumda; sanığın 23.04.2003 günü saat 11.00 veya 15.00de birliğine dönmesinin suçun oluşumu,tatbik olunacak kanun maddesi ve ceza miktarı yönünden önemi kalmadığından, dönüş saatinin net olarak belirlenememesi bir noksanlık olarak görülmemiştir.
Sanığın, maddi sorunları nedeniyle gittiği izninden zamanında dönüp birliğine katılamadığı şeklindeki mazeretinin askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir mazeret olarak kabulünün mümkün olmaması, izin tecavüzü suçunun sırf askeri suç vasfında olması nedeniyle ASCK'nın EK-8inci maddesi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilememesi ve ASCKnın 47/A maddesine göre ertelenmemesi nedenleriyle sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddi ile; Askeri Mahkemece, dosyada mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesinden sonra edinilen vicdani kanaate göre, cezanın alt sınırından tayini, kanuni ve takdiri indirim maddelerinin de uygulanması suretiyle mahkumiyetine hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir. Üye Dz.Hak.Alb.Ramazan ŞAFAK,hükmün tebliğnamedeki görüş doğrultusunda görev yönünden bozulması gerektiği görüşü ile çoğunluk kararına katılmamıştır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanık itirazına atfen ve resen, Askeri Mahkemece tesis edilen 22.11.2005 gün ve 2005/118-560 Esas-Karar Sayılı Duruşmasız İşlere Ait Kararının KALDIRILMASINA;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, 01.02.2006 tarihinde, Üye Dz.Hak.Alb.Ramazan ŞAFAKın muhalefeti ve oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy