(1632 S. K. m. 85, 91) (765 S. K. m. 51, 59, 71, 80) (353 S. K. m. 251, 221) (5237 S. K. m. 7, 29)
Üste hakaret ve üste fiilen taarruz suçlarından sanık İs.Er Mehmet Erhan ÜTE hakkındaki 3 üncü Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 14.12.2004 tarih ve 2004/230-300 sayılı mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 24 Ocak 2006 tarih ve 2006/373 sayılı hükümlerin bozulması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 21.12.2003 tarihinde üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 85/1 (ikinci cümlesi), TCK'nın 80, 51/son ve 59/2 nci maddeleri gereğince bir ay yirmi sekiz gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 21.12.2003 tarihinde üste fiilen taarruz etmek suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 91/1 (az vahim hal) cümlesi, TCK'nın 51/son ve 59/2 nci maddeleri gereğince bir ay yirmi gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezaların TCK'nın 71 inci maddesi gereğince içtima olunarak neticeten üç ay on sekiz gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tutuklulukta geçen sürelerin 353 sayılı Kanunun 251 inci maddesi gereğince mahkumiyet süresinden mahsubuna karar verilmiştir.
Sanık mahkumiyet hükmünü süresinde özetle; hakaret etmediğini, tanıkların doğru söylemediğini, iki ayrı suçtan değil en ağır olan tek suçtan ceza verilmesi gerektiğini, cezaların paraya çevrilip ertelenmesi gerektiğini öne sürerek temyiz etmiştir.
Tebliğnamede ise, her iki mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
21.12.2003 tarihinde İs.Çvş. Engin SADEnin nöbetçi çavuş olduğu, saat 12.00 sıralarında bölüğü öğlen içtiması için toplamaya başladığı, kantinde bulunan askerlerin İs.Çvş. Engin SADEnin öğlen içtiması olduğunu söylemesi üzerine kantini boşaltmaya başladıkları, sanık İs.Er Mehmet Erhan ÜTEnin oturduğu yerden kalkmadığı, İs. Er Süleyman YERLİnin kantinde nöbetçi olarak bulunduğu, İs.Çvş. Engin SADEnin, sanığın kalkmadığını görmesi üzerine, kalk lan diyerek içtimaya çıkmasını söylediği, sanığın bana niye lan diyorsun ben eşek miyim dediği, daha sonra ise siktir git, sikerim gibi küfürlü sözler söylediği, İs.Çvş. Engin SADEnin sanığa içtimaya çıkmasını tekrarlayarak kolundan tuttuğu, bunun üzerine sanığın İs.Çvş. Engin SADEnin yüzüne yumruk attığı, orada bulunanlar tarafından aralandıkları, bölük içtima alanına doğru giderken sanığın yine İs.Çvş. Engin SADEye, çavuş oldun da bir şey mi oldun, senin rütbeni sikerim gibi sözler söylemeye devam ettiği, böylece sanığın üstü olan İs.Çvş. Engin SADEnin yüzüne yumruk atmak suretiyle üste fiilen taarruz suçunu, kantinde ve içtima alanında öğlen içtimasına çıkmasını isteyen, üstü olan İs.Çvş. Engin SADEye siktir git, sikerim, çavuş oldun da bir şey mi oldun, senin rütbeni sikerim gibi sözler söyleyerek müteleselsilen hizmet esnasında ya da hizmete müteallik bir muameleden dolayı üste hakaret suçunu işlediği kabul edilmiş ise de,
Sanık hakkında Haydarpaşa Eğitim Hastanesince 22.10.2002 tarihinde psikotik bozukluk tanısı ile üç ay hava değişimi verildiği (Dz.48), 24.01.2003 tarihinde tekrar üç ay hava değişimi verildiği (Dz.49), 18.04.2003 tarihinde hastalığın geçirilmiş olduğuna karar verildiği (Dz.50), 9.10.2003 tarihinde ise 600 Yataklı Mareşal Çakmak Asker Hastanesince sanıkta Bipolar affektif bozukluk tespit edildiği ve mevcut tedavisine devam kararı verildiği (Dz.53), 10.12.2003 tarihinde aynı hastanenin ilaç tedavisinin devamına karar verdiği (Dz.9, 55), anlaşılmaktadır. 2002 tarihinden bu yana psikolojik tedavi gördüğü ve ilaç tedavisinin sürekli devam ettiği anlaşılan sanığın resen müşahade altına aldırılması ve bundan sonra hakkında karar verilmesi gerekirken bilirkişinin adli müşahadeye gerek görmediğine ilişkin beyanı (D.83) ile yetinilmiş olması isabetsiz görüldüğünden, hükmün eksik soruşturma nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.
Sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak suç tarihlerinde yürürlükte olan 765 sayılı TCKnın 51 inci maddesi gereğince cezadan indirim yapıldığı anlaşılmış ise de; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCKnın 29 uncu maddesinde, hafif-ağır tahrik ayrımının kaldırıldığı ve haksız tahrik nedeniyle cezanın 1/4 ünden 3/4 üne kadar indirim öngörüldüğü, anlaşılmakla, sanık hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması konusunda Askeri Mahkemenin yeniden değerlendirme yapması bakımından bu hususa da ayrıca işaret edilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve resen mahkumiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221/1 inci maddesi gereğince eksik soruşturma yönünden BOZULMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 08.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy