(1632 S. K. m. 47, 66) (5237 S. K. m. 62) (353 S. K. m. 217)
İzin tecavüzü suçundan sanık P.Er Mesut ULAĞ hakkında 7 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 06.12.2005 gün ve 2005/2543-1266 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından yasal süresinde, cezanın çok olduğu ileri sürülerek temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılığın 26 Ocak 2006 tarih ve 2006/381 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 07.03.2005-02.10.2005 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b ve 5237 sayılı TCKnın 62/1 inci maddeleri uyarınca neticeten on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; Mardin 70 inci Mknz. P.Tug. K.lığı emrinde askerlik görevini yaparken, 24.02.2005 tarihinde 2 gün yol süresi verilerek 8 gün süreyle Tunceliye izine gönderilen sanığın, birliğinden ayrılış saati belli olmadığından, izin süresi bitiminde en geç 07.03.2005 günü bitimine kadar dönüp birliğine katılması gerekirken katılmadığı ve izin süresini geçirerek 02.10.2005 tarihinde kolluk güçleri tarafından yakalandığı, bu suretle 07.03.2005-02.10.2005 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanığın, ailevi ve ekonomik nedenlerle gittiği izninden zamanında dönüp birliğine katılamadığı şeklindeki mazeretinin askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir mazeret olarak kabulünün mümkün olmaması, izin tecavüzü suçunun sırf askeri suç vasfında olması nedeniyle ASCK'nın EK-8inci maddesi uyarınca paraya çevrilememesi ve ASCKnın 47/A maddesine göre ertelenmemesi nedenleriyle temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden; Askeri Mahkemece, sanığa psikiyatrik yönden bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan ve dosyada mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesinden sonra edinilen vicdani kanaate göre, cezanın alt sınırından tayini ve takdiri indirim maddesinin de uygulanması suretiyle mahkumiyetine hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 08.02.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy