(1632 S. K. m. 85) (765 S. K. m. 50, 51, 59) (647 S. K. m. 4, 5, 6) (5237 S. K. m. 29, 62) (353 S. K. m. 217)
Üste hakaret suçundan sanık Terhisli P.Er Çetin ÇAYLAK hakkındaki 48 nci İç Güvenlik Tugay K.lığı Askeri Mahkemesinin 23.09.2005 tarih ve 2005/1225-526 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 22 Aralık 2005 tarih ve 2005/5543 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
YARGILAMA AŞAMALARI:
HÜKÜM I: Askeri Mahkemece; sanığın, hizmete müteallik bir muameleden dolayı üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 85/1 inci maddesinin ikinci cümlesi ve TCK'nın 59/2 nci maddesi uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, yasal imkânsızlık nedeniyle 647 sayılı Kanunun 4-6 ncı maddelerinin tatbikine yer olmadığına karar verilmiştir (Dz.67).
TEMYİZ I: Sanık nedenlerini belirterek temyize gelmiştir (Dz.77) .
DAİRE KARARI I: Askeri Yargıtay 1 inci Dairesinin 29.12.2004 gün ve 1515-1510 E.K. sayılı ilâmıyla, hükmün suç vasfı ve haksız tahrik hükümlerinin tatbiki yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir (Dz.83-84).
HÜKÜM II: Askeri Mahkemece; Bozmaya uyulup, bozma gerekleri yerine getirildikten sonra sanığın adiyen üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 85/1 inci maddesinin birinci cümlesi, TCK'nın 51/3 ve 59/2 nci maddeleri uyarınca yirmibeş hapis gün cezası ile cezalandırılmasına, yasal imkânsızlık nedeniyle 647 sayılı Kanunun 4-6 ncı maddelerinin tatbikine yer olmadığına karar verilmiştir (Dz.109) .
TEMYİZ II: Sanık nedenlerini belirterek temyize gelmiştir(Dz.116).
DAİRE KARARI II: Askeri Yargıtay 1.Dairesinin 06.07.2005, 748-740 E.K. sayılı ilamıyla, hükmün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiştir (Dz.123-124).
HÜKÜM III: Askeri Mahkemece; Bozmaya uyulup, sanığın adiyen üste hakaret suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 85/1 inci maddesinin birinci cümlesi, 5237 sayılı TCK'nın 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca onsekiz gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, yasal imkânsızlık nedeniyle TCKnın 50-51 inci maddelerinin tatbikine yer olmadığına karar verilmiştir (Dz.135).
TEMYİZ III: Sanık nedenlerini belirterek (sübuta dair nedenlerle) temyize gelmiştir (Dz.140).
TEBLİĞNAME: Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
YAPILAN İNCELEMEDE: 21.10.2002 tarihinde, Bölük Astsubayı olan Eyüp YEMEKÇİnin koğuştaki nevresimlerin yıkanması hususunda mağdur P.Uzm.Çvş.Ahmet ÜÇÜNCÜye emir verdiği ve nevresim yıkama işlerini spor faaliyetlerine katılmayan personelin yapacağının söylediği, Ahmet ÜÇÜNCÜnün bunun üzerine Eyüp YEMEKÇİnin yanından ayrılarak bölük gazinosuna gittiği ve gazinoda istirahat halinde olan bölük personelinden spor faaliyetlerine katılmayan personel ile birlikte sanığı da tespit ederek, nevresimlerin alınarak değiştirilmesi ve yıkanması işiyle görevlendirdiği, bu göreve ilişkin olarak Ahmet ÜÇÜNCÜnün sanığa sen nevresim değişikliğine gideceksin diyerek emir verdiği, sanığın bu emre karşılık olarak Ahmet ÜÇÜNCÜye ben üst devreyim, gitmem diye cevap verdiği, Ahmet ÜÇÜNCÜnün sanığa vermiş olduğu emri tekrarladığı, sanığın bu kez Ahmet ÜÇÜNCÜye hastayım diyerek emri yerine getirmediği, bilahare Ahmet ÜÇÜNCÜnün sanığa seni revire göndereyim dediği, sanığın ise revirden geldim, doktor iyi muayene etmedi diye cevap verdiği, bunun üzerine Ahmet ÜÇÜNCÜnün sanığa vermiş olduğu emri tekrarladığı, sanığın ise kalkarak askerlerle şakalaşmaya başladığı ve emri yerine getirmediği;
Akabinde Ahmet ÜÇÜNCÜnün sanığı bağırarak (küfürlü olarak) ikaz ettiği, sanığın Ahmet ÜÇÜNCÜnün yanından ayrılıp gazino kapısından dışarı çıktığı sırada üstü olan Ahmet ÜÇÜNCÜyü kast ederek ve ona yönelik olarak beni kimse çalıştıramaz, beni çalıştıracak olanın amına koyarım sözünü sarf ettiği, böylece haksız tahrikin tesiri altında üste hakaret suçunu işlediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Savunmalarında ikrarda bulunan sanığın (Dz.6, 38, 39, 93, 133) sübuta dair temyiz sebepleri de yerinde bulunmadığından, usul ve esas yönlerinden yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 18.01.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy