(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Ter. P.Er Sedat ÜZÜM hakkında Genelkurmay Başkanlığı Askeri Mahkemesince verilen 17.05.2005 gün ve 2005/145-102 esas ve karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının onama görüşünü içeren 26.01.2006 gün ve 2006/453 sayılı Tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 87/1(teşdiden), 765 sayılı TCK'nın 59/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 1 ay 20 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, hükmün onanması yolunda görüş bildirilmiştir.
Dosya içeriğinden; sanık Ter. P.Er Sedat ÜZÜMe, birliğin ve personelin güvenlik, emniyet ve disiplinini ilgilendiren ve bu sebeple de askeri hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan, cep telefonu bulundurmanın ve kullanmanın yasak olduğuna ilişkin düzenleme de içeren 27.02.2004 tarih ve 203 numaralı günlük emrin 27.02.2004 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen(3), 14.12.2004 tarihinde Nöb.Astsubay tarafından yapılan aramada üzerinde bir adet cep telefonu bulunduğunun tesbit edildiği, böylece sanığın, malum ve muayyen bir hale getirilerek şahsileştirilmek suretiyle verilen askeri hizmete ilişkin bu emirleri bildiği halde, itaatsizlik kastıyla hiç yapmamak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır.
Askeri Mahkemece, müsnet suçun sabit görülerek ve gerekçeli hükümde gösterilen haklı ve hukuka uygun kabullerle asgari hadden uzaklaşılarak, takdiri indirim maddesi de uygulanmak suretiyle yazılı olduğu şekilde mahkumiyete hükmolunmasında yasaya aykırılık bulunmadığı gibi; 31.03.2005 gün ve 5329 sayılı yasayla ASCKna eklenen EK-8 inci madde ve ASCKnın 47 nci maddesine göre sırf askeri suç kapsamındaki yüklenen suç nedeniyle verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine ve ertelenmesine de yasal olanak bulunmadığından sanığın sebepsiz temyizi kabule değer görülmemiş, mahkumiyet hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen sebepsiz temyizinin, 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 08.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy