(1632 S. K. m. 66, 73, Ek. m. 8) (5237 S. K. m. 62) (765 S. K. m. 59) (Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği m. 57) (AYDK. 17.11.2005 T. 2005/100 E. 2005/98 K.)
İzin Tecavüzü suçundan sanık P.Er Tamer AYYILDIZ hakkındaki 3üncü Kor. K.lığı Askeri Mahkemesinin 19.07.2005 tarih ve 2005/501-277 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 26.01.2006 tarih ve 2006/463 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Mahkemece; sanığın, 01.10.2004-08.10.2004 tarihleri arasında kendiliğinden gelmekle sona eren izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek ASCKnın 66/1-b, 73 ve 765 sayılı TCKnın 59/2nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sanık tarafından cezayı çok bulduğu belirtilerek temyiz edildiği, tebliğnamede mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; Manisa Avcı Er Eğitim Taburundaki eğitimi sonrası 24.09.2004 günü saat 08.10da 7 gün süreyle dağıtım iznine gönderilen sanığın en geç 01.10.2004 günü saat 08.10a kadar yeni birliğine katılması gerekirken, izin sonunda dönmeyip bir süre izin tecavüzünde kaldıktan sonra 08.10.2004 günü saat 20.56da kendiliğinden yeni birliğine katıldığı, anlaşılmaktadır.
Askeri Yargıtayın yerleşmiş kararlarında mazeret, kıtaya zamanında gelmeyi zorlaştıran veya imkânsızlaştıran, önceden beklenilmesi mümkün olmayan ciddi olaylar olarak tanımlanmakta ve İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 (b) maddesi bu konuda ölçü alınmaktadır. Sanığın, izinde ekonomik durumu iyi olmadığı için çalışıp para kazandıktan sonra döndüğüne dair savunması, askerlik hizmetine tercih edilecek ve gecikmeyi haklı gösterecek bir mazeret niteliğinde olmadığından, yasal anlamda geçerli bir özür teşkil etmemekte, Mahkemenin bu savunmaya itibar etmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Bu nedenle birliğine katılmakta gecikmesini haklı gösterecek yasal bir mazereti bulunmayan sanığın, suç kastı ile hareket edip izinden altı gün içinde dönmeyerek ASCKnın 66/1-b maddesinde yazılı tanıma uygun izin tecavüzü suçunu işlediği anlaşıldığından, Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddine karar verilmiştir.
Ancak, 19.07.2005 tarihinde hüküm tesis eden Askeri Mahkemenin; 01.06.2005 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe giren 5237 sayılı TCKnın cezada takdiri indirim yapılmasını öngören 62/1inci maddesi yerine mülga 765 sayılı TCKnın 59/2nci maddesini uygulaması kanuna aykırı görülerek hükmün bu sebepten dolayı bozulmasına karar verilmiş, bozma nedeninin yeniden yargılamayı gerektirmemesinden dolayı, mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.(As. Yrg. Drl. Krl. 17.11.2005 tarih ve 2005/100-98 sayılı kararı da aynı mahiyettedir.)
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1. Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
2. Sanığın temyizine atfen ve resen 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi gereğince mahkûmiyet hükmünün kanun ve madde numarasının yanlış yazılmış olması nedeniyle BOZULMASINA,
Ancak, 353 sayılı Kanunun 220/2-H madde ve fıkrası gereğince hükmün cezadan takdiri indirim yapılmasına ilişkin satırının sanığın duruşmadaki iyi hâli lehine takdiri hafifletici neden sayılarak 5237 sayılı TCKnın 62/1inci maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle NETİCETEN BEŞ AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 08.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy