(1632 S. K. m. 132) (5237 S. K. m. 62, 145) (647 S. K. m. 4, 5)
Arkadaşının bir şeyini çalmak suçundan sanık Hv. P.Er Muharrem ONAT hakkında Hava Eğitim Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10.08.2005 gün ve 2005/537-299 sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 26.01.2006 gün ve 2006/482 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkındaki ilk hükmün, Dairemizin 08.06.2005 gün ve 636-625 sayılı Kararı ile uygulama yönünden bozulması üzerine, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; sanığın, 17.11.2004 tarihinde arkadaşının bir şeyini (cep telefonunu) çalmak suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 132, TCK'nın 62 ve 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddeleri gereğince 1.650. YTLsi adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm, sanık tarafından; hakkında verilen cezanın ertelenmemesine ilişkin gerekçe gösterilmediği, 647 sayılı Kanunun 5 ve 5237 sayılı TCKnın 145 inci maddelerinin uygulanması gerektiği, ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine göre; Sanığın olay günü olan 17.11.2004 tarihinde mağdur Hv. P.Er Salim ÇİNCİKe ait cep telefonunu kendisinden habersizce alarak dışarıda sattığı, mağdurun kendisinden şüphelenmesi üzerine suçunu ikrar ettiği ve hakkında atılı suçtan soruşturma başlatıldığı anlaşılmakla, sanığın arkadaşının bir şeyini çalmak suçunu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemenin; elverişli kanıtlar ve yeterli gerekçe ile alt sınırdan ceza uygulaması yapmasında, takdiri indirim hükmünü de uygulayarak hapis cezasını adli para cezasına çevirmesinde, verilen cezayı yasal olanaksızlık sebebiyle ertelememiş olmasında usul ve esas itibarıyla herhangi bir aykırılık görülmediği gibi 5237 sayılı TCKnın 145 inci maddesinin, sadece unsurları ve yaptırımı Türk Ceza Kanununda düzenlenen hırsızlık suçları ile ilgili olarak uygulanabilmesi ve infaz aşamasında para cezasının taksitlendirilmesinin mümkün olması karşısında, sanığın kabule değer bulunmayan tüm temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci Maddesi gereğince REDDİNE,
Yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
08.02.2006 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak OYBİRLİĞİ ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy