(1632 S. K. m. 66, 73) (765 S. K. m. 59) (Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği m. 57)
İzin tecavüzü suçundan sanık P.Er Muammer KARATAŞ hakkında Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 21.11.2003 gün ve 2003/1080-733 esas ve karar sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde, sebepleriyle temyiz edilmesi üzerine; Askeri Yargıtay Başsavcılığının 26.01.2006gün ve 2006/488 sayılı bozma görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 19.04.2003-25.04.2003 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, As. C.K. nun 66/1-b, 73 ve TCKnın 59/2 nci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup; bu hüküm sanık tarafından, savunmaları doğrultusunda araştırma yapılmadığı, aile efradının tanık olarak dinlenmediği, 647 sayılı yasa uyarınca cezanın paraya çevrilip ertelenmediği sebepleriyle temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede hükmün noksan soruşturma yönünden bozulması görüş ve düşüncesi bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; Bolu Komando Tug. 1 inci Komd. Tb. Komutanlığı emri de askerlik hizmetini yapan sanığın, 10.04.2003 tarihinde 4 gün kanuni izne gönderildiği, bu izninde kendisine 4 günde yol süresi tanındığı (Dz.3), birliğinden ayrıldığı saat belli olmayan sanığın izninin 24.00da başladığının kabulü gerektiği, sanığın izin ve yol süresi sonunda en geç 18.01.2002 günü saat 24.00a kadar birliğine katılması gerekirken, iznini tecavüz ettiği; bir süre sonra 25.04.2003 günü saat 09.30da kendiliğinden gelerek birliğine katıldığı (Dz.1) anlaşılmıştır.
Bu şekilde gelişen maddi olay nedeniyle; Askeri Mahkemece, sanığın eyleminin izin tecavüzü suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü tesis edilmiş ise de;
Sanık tüm savunmalarında ve temyiz dilekçesinde ısrarla, 17.04.2003 tarihinde Sivas -İmranlı arasında kendi kullandığı araçla maddi hasarlı trafik kazası geçirdiğini ileri sürmektedir. Her ne kadar Askeri Mahkemenin talimatı doğrultusunda (Dz.19) tespit edilen istinabe sorgusunda, ailesinde ve kendisinde yaralanma olmadığını bu yüzden hastaneye gitmediklerini, araçta hasar meydana geldiğini beyan etmiş ve Askeri Mahkemece bu husus mazeret olarak değerlendirilmemiş ise de; Askeri Yargıtay kararlarında mazeret, kıtaya zamanında gelmeyi zorlaştıran veya imkansız kılan, önceden öngörülemeyen ciddi olaylar olarak tanımlanmakta ve İç Hizmet Yönetmeliğinin 57 (b) maddesi bu konuda ölçü olarak değerlendirilmektedir. Önceden beklenmeyen maddi hasarlı trafik kazasının da izin tecavüzü suçunda mazeret olabileceği; trafik kazası nedeniyle adli veya idari yönden yapılması gereken işlemler veya araca yapılması gereken işlemler olabileceği, bu nedenle izin tecavüzünde bulunulan sürenin kısalığı da dikkate alınarak, sanığın savunmalarında belirttiği hususların araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken noksan soruşturma ile sanığın mahkumiyetine hükmolunması isabetli görülmediğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Sanığın temyizine atfen ve resen 353 sayılı Kanunun 221/1 inci maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmünün noksan soruşturma yönünden BOZULMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 08.02.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy