(1632 S. K. m. 47/A, 66, 73, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 62) (647 S. K. m. 4)
İzin tecavüzü suçundan sanık P.Er İbrahim ALTUN hakkında 9 uncu Motorlu P.Tug. Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 15.09.2005 gün ve 2005/941-581 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından yasal süresinde temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılığın 26 Ocak 2006 tarih ve 2006/492 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 13.04.2005-20.04.2005 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b, 73 ve 5237 sayılı TCKnın 62/1inci maddeleri uyarınca neticeten beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından süresinde, Ailevi sorunları nedeniyle izninden geç döndüğü, izin süresini geçirmesinde herhangi bir kastının olmadığı, verilen cezanın paraya çevrilmesi veya ertelenmesi gerektiği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; Ardahan/Göle 25inci Mknz.P.Tug.Yrd. ve Garnizon K.lığı emrinde askerlik görevini yaparken, 22.03.2005 tarihinde 6 gün yol süresi verilerek 15 gün süreyle sıla iznine gönderilen sanığın, izin süresi bitiminde en geç 12.04.2005 günü bitimine kadar dönüp birliğine katılması gerekirken katılmadığı ve izin süresini geçirerek 20.04.2005 tarihinde kendiliğinden dönerek birliğine katıldığı, bu suretle 13.04.2005-20.04.2005 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanığın, ailevi sorunları nedeniyle gittiği izninden zamanında dönüp birliğine katılamadığı şeklindeki mazeretinin askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir mazeret olarak kabulünün mümkün olmaması, izin tecavüzü suçunun sırf askeri suç vasfında olması nedeniyle 647 sayılı Kanunun 4/son ve ASCK'nın EK-8inci maddesi uyarınca paraya çevrilememesi ve ASCKnın 47/A maddesine göre ertelenmemesi nedenleriyle sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddi ile; Askeri Mahkemece, dosyada mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesinden sonra edinilen vicdani kanaate göre, cezanın alt sınırından tayini, kanuni ve takdiri indirim maddelerinin de uygulanması suretiyle mahkûmiyetine hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 08.02.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy