(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 62)
Firar suçundan sanık Hv. P.Er Zafer DURU hakkındaki Hava Eğitim K.lığı Askeri Mahkemesinin 25.10.2005 tarih ve 2005/719-434 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 26 Ocak 2006 tarih ve 2006/496 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 08.07.2005-29.07.2005 tarihleri arasında kendiliğinden gelmekle sona eren firar suçunu işlediği sabit görülüp, ASCK'nın 66/1-a, 73, 5237 sayılı TCK'nın 62nci maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç olarak beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm yasal süresi içinde sanık tarafından özetle, cezanın fazla olduğu, kız kardeşi 26.02.2005 tarihinde öldüğünden suçu işlediği, suç kastı ile hareket etmediği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre; Hv.Snf.Ok. ve Tek. Eğt. Mrk. Des. Grp. Hizmet Bölük K.lığı emrinde askerlik hizmetini yapmakta olan sanık, 08.07.2005 tarihinde izinsiz olarak birliğinden ayrılmış (Dz.3,4) bir süre firarda kaldıktan sonra 29.07.2005tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine katılmış (Dz.17), böylece belirtilen tarihler arasında firar suçunu işlemiştir. Dolayısıyla sanığın mahkumiyeti cihetine gidilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Firar suçunda mazerete yer verilmemekle birlikte sanığın kardeşi olduğunu iddia ettiği Yağmur SÜTÇÜnün kardeşi olmadığı anlaşıldığı gibi (Dz.12), bu kişinin ölüm tarihinin suç tarihinden çok önce (D.36) (26.02.2005) olması karşısında, sanığın firar kastı ile hareket etmediğine yönelen temyiz sebebi yerinde görülmediği gibi, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmiş, yasal ve takdiri hafifletici sebepler göz önünde bulundurularak cezasından olabilecek azami indirim de yapılmış olduğundan, sanığın cezanın çok olduğuna yönelik temyiz sebebinde de haklılık bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 Sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 08.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy