(765 S. K. m. 59) (1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık P.Er Özgür MENEKŞE hakkındaki 5 inci Piyade Eğitim Tugay K.lığı Askeri Mahkemesinin 28.12.2004 tarih ve 2004/59-785 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine Başsavcılığın 30 Ocak 2006 tarih ve 2006/541 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 21.07.2001 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCK'nın 87/1 inci maddesinin ilk cümlesi ve TCK'nın 59/2 nci maddesi uyarınca yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık hükmü süresinde özetle; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını, gerçekte emrin söz konusu olup olmadığı ve emrin yerine getirilip getirilmediği hususlarının tanıklar dinlenmek suretiyle açıklığa kavuşturulmadığını, hükmün gerekçesiz olduğunu, 5237 sayılı Kanunun lehe hükümlerinin hakkında uygulanmadığını ileri sürerek temyiz etmiştir.
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Sanığın kendisine yazılı olarak tebliğ edilen emirlere aykırı olarak, 21.07.2001 tarihinde koğuş yat saatinden sonra, nöbeti veya görevi olmamasına rağmen, yemekhaneye giderek televizyon seyrettiği, Nöbetçi Uzman Çavuş yemekhaneyi kontrole geldiğinde, sanığı televizyon seyrederken görerek, yatmak üzere koğuşa gitmesini söylediği, sanığın televizyon seyretmeye devam ettiği, bir süre sonra tekrar kontrole gelen Nöbetçi Uzman Çavuşun sanığı uyararak televizyonu kapattığı ve sanığın bundan sonra koğuşa gittiği, maddi vakıanın bu şekilde olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sanığın bu eyleminin emre itaatsizlikte ısrar suçunu oluşturduğuna yönelik değerlendirme yerinde bulunmuştur.
Sanık aşamalardaki sorgu ve savunmalarında; yemekhaneye gittiğini, ancak bölük personelinin de yemekhanede olduğunu, onlarla oturduğunu, bir parça ekmek aldığını, çayla beraber yedikten sonra bölük personeli ile birlikte yemekhaneyi terk ettiğini beyan etmiştir. Bu savunmasının, saikle ilgili olup suçun oluşumuna engel olacak nitelikte olmadığı görülmüş olup;
Belirtilen nedenlerle; Askeri Mahkemece, karar yerinde gösterilen haklı ve inandırıcı gerekçelerle, yazılı olduğu şekilde, sanık hakkında, alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri hafifletici neden göz önünde bulundurularak cezasından gerekli indirim yapılmak suretiyle, neticeten yirmi beş gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinde, ASCK'nın 47/A maddesi gereğince cezanın ertelenmesinin, 1632 sayılı ASCK'nın 5329 sayılı Kanunla değişik Ek-8nci maddesi gereğince kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlara çevrilmesinin mümkün olmaması nedeniyle kurulan hükümde; usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama açısından yasaya aykırı bir durum bulunmadığı görülmüştür.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden yasaya uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 08.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy