(1632 S. K. m. 47, 66, 73, Ek. m. 8) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4) (353 S. K. m. 217)
Firar suçundan sanık Dz.Mhf.Er Yücel ÇETİN hakkındaki 6ncı Kor.K.lığı Askeri Mahkemesinin 17.02.2005 tarih ve 2005/2368-85 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 30.01.2006 tarih ve 2006/547 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 18.09.2004-27.09.2004 tarihleri arasında kendiliğinden dönmekle sona eren firar suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 66/1-a, 73 ve TCKnın 59/2nci maddeleri uyarınca sonuç olarak beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; bu hükmün sanık tarafından cezanın fazla olduğu belirtilerek temyiz edildiği, tebliğnamede onama yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; sanığın İskenderun Dz. Er Eğt. A.K.lığında askerlik hizmetini yaparken 18.09.2004 günü çıktığı çarşı izninden saat 19.00a kadar dönmediği, altı günden fazla bir süre firarda kalan sanığın altı haftalık mehil dolmadan kendiliğinden 27.09.2004 günü Birliğine katıldığı, maddi vakıadır.
Sanığın mazeret kabul etmeyen suçlardan olan firar suçunu işlediği tüm dosya kapsamı elverişli delillerle sabit olup; Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde, usul ve uygulamada, sırf askeri suç niteliğinde olan firar suçundan dolayı gerek 647 sayılı Kanunun 4/son maddesi ve gerekse ASCK'nın Ek-8inci maddesi hükmü uyarınca cezanın 5237 sayılı TCKnın 50nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin ve ASCKnın 47/A ve Ek-8inci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesinin kanuni imkânsızlığı nazara alınarak bu yönde bir uygulama yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddi ile mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 08.02.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy