(1632 S. K. m. 47, 132) (5237 S. K. m. 7) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4, 5, 6) (5083 S. K. m. 2)
Arkadaşının eşyasını çalmak suçundan sanık Ter. Ord.Er Gökhan YAZIN hakkındaki 7 nci Kor. K.lığı Askeri Mahkemesinin 26.04.2005 gün ve 2005/1206-250 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyiz edilmesi üzerine, dosyanın Başsavcılığın 03 Şubat 2006 tarih ve 2006/654 sayılı hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize geldiği görülmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın 02.11.2004 tarihinde arkadaşının eşyasını çalmak suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCK'nın 132, TCK'nın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4/1inci maddeleri uyarınca 2.227.500.000. TL. ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın 647 sayılı Kanunun 5 nci maddesi uyarınca üç aylık taksitler halinde 8 eşit taksitte toplam 24 ayda tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının sanıktan tahsiline, ASCKnın 47/A maddesinin amir hükmü gereği 647 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin uygulanmasına mahal olmadığına karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından özetle, Arkadaşının cep telefonunu iade ettiği, verilen para cezasını çok fahiş olduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; sanığın 02.11.2004 günü, arkadaşı mağdur Ord. Er Yusuf AKTÜRKün ocak sorumlusu olarak görev yaptığı çay ocağının kapısının menteşe vidalarını sökerek içeri girdiği, telefonun ve paranın bulunduğu demir dolabın kapağının kilidini tornavidayla açtıktan sonra, mağdur Ord. Er Yusuf AKTÜRKe ait cep telefonunu ve mağdura ait olduğunu zannettiği çay ocağına ait 85 milyon TL.nı aldığı, bu suretle sanığın tek bir suç işleme kararı ile, sahibinin rızası hilafına faydalanmak (temellük) kastıyla cep telefonu ve parasını bulunduğu yerden almak suretiyle, arkadaşının eşyasını çalmak suçunu işlediği sanık ikrarı, mağdur ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; Askeri Mahkemece, atılı suçun sübutunun kabulü ile kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekte ise de;
5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2 nci maddesine 5335 sayılı Kanunun 22 nci maddesi ile eklenen 3 üncü fıkrasında; adli para cezasının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı kuralına yer verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesinin lehe olan kanunun uygulanıp, infaz olunacağına ilişkin emredici hükmü nedeniyle, sanık hakkında arkadaşının eşyasını çalmak suçundan ASCK. nın 132 ve TCK'nın 59/2nci maddelerine göre belirlenen beş ay hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi uyarınca para cezasına çevrilirken suç tarihi olan 2004 yılı nazara alındığında, beher günün 11.00 YTL üzerinden hesaplanarak adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç olarak 1650,00 YTL. adli para cezasıyla cezalandırılması gerektiğinden, mahkumiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiş, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın temyizine atfen ve re'sen, yasaya aykırı görülen mahkumiyet hükmünün, 353 sayılı Kanunun 221/1 inci maddesi uyarınca, uygulama yönünden BOZULMASINA,
Ancak bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-J maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün para cezasının tayinine ilişkin bölümünün,
647 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi uyarınca beş ay hapis cezasının beher günü On Bir Yeni Türk Lirası (11.00 YTL) üzerinden Bin Altı Yüz Elli Yeni Türk Lirası (1650,00 YTL.) adli para cezasına çevrilmesine şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak 15.02.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy