(1632 S. K. m. 30, 131, 144) (765 S. K. m. 47, 59, 240) (647 S. K. m. 4) (5237 S. K. m. 62, 72, 75) (353 S. K. m. 217, 220)
Zimmet suçundan sanık Tank Astsb.Üçvş.Gürol GÜNEŞ hakkındaki 2 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 8.12.2005 tarih ve 2005/1011-959 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık müdafiilerince yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 3 Şubat 2006 tarih ve 2006/675 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DOSYANIN SAFAHATI:
HÜKÜM I:
Askeri Mahkemece sanığın Memuriyet Görevini Kötüye Kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 144üncü maddesi aracılığıyla TCKnın 240, 47, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4 ve TCKnın 72, 75/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 177.450.000.TL ağır para cezası ve 25 gün memuriyetten mahrumiyet cezası ile cezalandırılmasına; 647 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verilmiştir (Dz.122-125).
TEMYİZ I:
Mahkemenin bu hükmü Askeri Savcı tarafından Sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturduğu ileri sürülerek sanık aleyhine temyiz edilmiştir (Dz.131-132).
DAİRE KARARI I:
Askeri Yargıtay 1 nci Dairesinin 23.10.2002 gün ve 2002/988-972 Esas-Karar sayılı ilamı ile söz konusu hüküm sanığın Kara Kuvvetleri Komutanlığının denetlemesi için Birlik Komutanlığındaki bazı faaliyetler için piyasadan aldığı malzemelerin bedelini telefon paraları ile ödediğine dair savunmalarının araştırılması gerektiği, ayrıca mal sorumluluğu görevini hangi tarihte teslim ettiğinin araştırılarak Kasım 2000 ayına ait telefon faturaları ile ilgili sorumluluğunun tespiti gerektiği gerekçesiyle noksan soruşturma nedeni ile bozulmuştur (Dz.142-144).
HÜKÜM II:
Askeri Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın Memuriyet Görevini Kötüye Kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek, eylemine uyan ASCKnın 144 üncü maddesi aracılığıyla TCKnın 240, 47, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4 ve TCKnın 72, 75/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 177.450.000 TL. ağır para cezası ve 25 gün memuriyetten mahrumiyet cezası ile cezalandırılmasına; 647 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilmiştir (Dz.192-194).
TEMYİZ II:
Mahkemenin bu hükmü Askeri Savcı tarafından sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir (Dz.198-199).
DAİRE KARARI II:
Askeri Yargıtay 1 nci Dairesinin 31.03.2004 gün ve 2004/303-299 E.K. sayılı ilamı ile söz konusu hükmün suç vasfının zimmet olacağı gerekçesi ile bozulmuştur (Dz.216-217).
HÜKÜM III:
Askeri Mahkemece eski hükümde direnilmek suretiyle sanığın memuriyet görevini kötüye kullanmak suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 144üncü maddesi aracılığıyla TCKnun 240, 47, 59/2, 647 sayılı Kanunun 4 ve TCKnın 72, 75/2 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 177.450.000.-TL ağır para cezası ve 25 gün memuriyetten mahrumiyet cezası ile cezalandırılmasına; 647 sayılı Kanunun 647 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verilmiştir (Dz.235-238).
TEMYİZ III:
Mahkemenin bu hükmü Askeri Savcı tarafından sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturduğu ileri sürülerek temyiz edilmiştir (Dz.242-243).
DAİRE KARARI III:
Askeri Yargıtay 1 nci Dairesinin 16.02.2005 gün ve 2005/219-215 E.K. sayılı ilamı ile eylemli uyma niteliğindeki söz konusu hüküm suç vasfının zimmet olacağı gerekçesi ile bozulmuştur (Dz.257-259).
HÜKÜM IV:
Askeri Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın zimmet suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnın 131/1 (az vahim hal), TCKnın 47, 59/2, 647 Sayılı Kanunun 4üncü maddeleri uyarınca 150 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına; ASCKnın 30/B maddesi uyarınca TSKdan çıkartılmasına karar verilmiştir (Dz.278-281).
TEMYİZ IV:
Mahkemenin bu hükmü sanık müdafiileri tarafından sebepleri gösterilmek suretiyle temyiz edilmiştir (Dz.288-295-298).
TEBLİĞNAME:
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
YAPILAN İNCELEMEDE:
1 Haziran 1999 ile 17 Kasım 2000 tarihleri arasında Edirne/Keşan - Mecidiye Yerel Eğitim Merkezi Komutanlığında Müfreze Komutanı olan sanığın, müfrezede bulunan 737 50 18 numaralı telefonun Eylül ve Kasım 2000 aylarına ait konuşma ücretlerini görevli erden teslim almasına rağmen söz konusu aylara ait faturaları zamanında ödemediği, telefon parasını şahsi ihtiyaçlarında kullandığı, bu kapsamda Eylül 2000 ayına ait 461.550.000. TL. tutarındaki faturayı 24.01.2001 tarihinde, Kasım 2000 ayına ait 488.750.000. TL. tutarındaki faturayı ise 16.02.2001 tarihinde ödediği (Dz.31) maddi vakıa olarak sabittir.
Askeri Savcı tarafından tespit olunan ifadesi (Dz.19) ile mahkeme huzurundaki sorguda (Dz.83); söz konusu parayı kendi ihtiyaçları için harcadığını ikrar eden sanık, sonradan söz konusu parayı yaklaşan denetlemeler için birliğe malzeme alımında oluşan borçların kapatılmasında kullandığını ileri sürmüş ise de, 2000 yılı denetlemesinin 2001 Ocak ayında yapıldığı (Dz.187) dikkate alındığında tanık beyanları ile de doğrulanmayan savunmaya itibar edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle, söz konusu görevini 17.11.2000 tarihinde devrettiği anlaşılan sanığın telefon faturalarını zamanında yatırmamak suretiyle davaya konu olan parayı şahsi ihtiyaçları için bir süre de olsa kullanmak suretiyle mal edindiği, böylece zimmet suçunu işlediği anlaşılmaktadır.
Hükmün verildiği 8.12.2005 tarihi itibariyle sanık hakkında takdiri indirimin 5237 sayılı Yeni TCK 62 nci maddesi gereğince yapılması gerekirken, 1.6.2005 tarihi itibariyle yürürlükten kalkan 765 sayılı eski TCK'nın 59 uncu maddesinin uygulanması yasaya aykırı bulunmuş, bu nedenle mahkumiyet hükmü bozulmuş olup, bozma sebebi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-H maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin yerinde görülmemesi sebebiyle 353 sayılı kanunun 217/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,
Mahkumiyet hükmünün sanık müdafiilerinin temyizine atfen ve resen hükümde takdiri indirime ilişkin kanunun yanlış yazılması sebebiyle BOZULMASINA,
Bozma sebebine göre yeniden yargılama gerekmediğinden hükmün takdiri indirime ilişkin bölümünün ...Sanığın duruşmadaki iyi hâli ve sabıkasız oluşu tevilli ikrarı lehine takdiri indirim nedenleri olarak görüldüğünden 5237 sayılı Yeni TCK 62 nci maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak BİR AY YİRMİ GÜN hapis cezasıyla cezalandırılmasına... şeklinde gösterilerek 353 sayılı Kanunun 220/2-H maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sonuçta tebliğnameye uygun olarak, 15.02.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy