(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (5237 S. K. m. 50) (353 S. K. m. 217)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık terhisli Tnk. Er Aziz SERTKAYA hakkındaki Kara Kuvvetleri K.lığı Askeri Mahkemesinin 28.12.2004 tarih ve 2004/1317-1074 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 27.12.2005 tarih ve 2005/5573 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 13.03.2004 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCKnın 87/1 (hizmete ilişkin emri hiç yapmayanlar cümlesi) ve TCKnın 59/2nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sanık tarafından suçu isteyerek işlemediği, cezanın paraya çevrilip ertelenmemesinin Kanuna aykırı olduğu belirtilerek temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; sanığın Çankırı 9uncu Zh.Tug.Kh.Bölüğünde askerlik hizmetini yaparken 13.03 2004 günü 14.00-16.00 saatlerinde nizamiye nöbetçisi olduğu, nöbetçi olduğunun Nöb.Onbaşı tarafından sanığa tebliğ edildiği, o gün sırası olmadığı halde çarşı iznine çıkma ihtiyacı duyan sanığın arkadaşı Tnk. Er Mehmet FIRATa yerine nöbete gitmesini rica ederek çarşı izin kağıdını da imzalatmadan çarşıya çıktığı, nöbet değişikliğinin yetkili amire bildirilmediği, sanığın saat 14.00den önce kışlaya dönmüş olmasına karşın nöbetine hiç gitmediği ve nöbetin Er Mehmet FIRAT tarafından tutulduğu, dosyada mevcut ve sanığa tebliğ edilmiş Emniyet Özel Talimatında yetkili amirin müsaadesi olmadan başkası yerine nöbete gidilmeyeceği, başkasına nöbet tutturulmayacağı hususunun belirtildiği anlaşılmaktadır.
Bu şekilde önceden tespit ve kendisine tebliğ edilmiş bulunan nöbet görevine hiç gitmeyen sanığın eylemi, hizmete ilişkin bir emri hiç yapmamak suretiyle emre itaatsizlik suçunu teşkil ettiği ve suç kastının da bu yönde oluştuğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkmış olup sanığın sübuta yönelen temyizinin reddi gerekmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanığın emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği tüm dosya kapsamı elverişli delillerle sabit olup, Mahkemenin yerinde ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle suçun sübutunu kabul ve vasfını tayinde, asgari hadden ceza tayininde, usul ve uygulamada, sırf askeri suç niteliğinde olan emre itaatsizlikte ısrar suçundan dolayı gerek 647 sayılı Kanunun 4/son maddesi ve gerekse 5329 sayılı Kanunla değişik ASCK'nın Ek-8inci maddesi hükmü uyarınca cezanın 5237 sayılı TCKnın 50nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmesinin ve ASCKnın 47/A ve Ek-8inci maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesinin kanuni imkansızlığı nazara alınarak bu yönde bir uygulama yapılmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyizinin reddi ile mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 18.01.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy