(1632 S. K. m. 47, 66, Ek. m. 8) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4)
İzin tecavüzü suçundan sanık J.Er Erkan KARABAĞLI hakkında J.Asyş. Kor. K.lığı Askeri Mahkemesinin 31.12.2003 gün ve 2003/1291-850 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık tarafından yasal süresinde temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılığın 06 Şubat 2006 tarih ve 2006/725 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 13.07.2003-04.09.2003 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, eylemine uyan ASCKnın 66/1-b ve mülga 765 sayılı TCK'nın 59/2 nci maddeleri uyarınca neticeten on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Bu hüküm sanık tarafından özetle, Ailevi sorunları nedeniyle müsnet suçu işlediği, paraya çevirme ve tecil hükümlerinin uygulanmadığı ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; Hakkari Yüksekova İlçe J.K.lığı emrinde askerlik görevini yaparken, 27.06.2003 tarihinde yol dahil 7 gün izin ile İstanbula izine gönderilen sanığın, konvoyda ve toplanma merkezlerinde geçen süre ile Hakkari-İstanbul arası 6 günlük yol süresi dikkate alındığında 13.07.2003 tarihine kadar birliğine dönmesi gerekirken dönmediği, 04.09.2003 tarihinde birliğine gitmek üzere Elazığ Kabul ve Toplanma Merkezine katılış yapmakla 13.07.2003-04.09.2003 tarihleri arasında izin tecavüzünde bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanığın, imam nikâhlı eşinin doğum yapması nedeniyle izne ayrıldığı, yeni doğan bebeğinin rahatsızlığı nedeniyle bir süre hastanede tedavi görmesi ile eşini ve çocuğunu bırakacak yer bulamadığından zamanında birliğine katılamadığı şeklindeki mazeretinin askerlik hizmetine tercih edilebilecek geçerli bir mazeret olarak kabulünün mümkün olmaması, izin tecavüzü suçunun sırf askeri suç vasfında olması nedeniyle 647 sayılı Kanunun 4 üncü ve ASCK'nın EK-8inci maddesi uyarınca paraya çevrilememesi ve ASCKnın 47/A maddesine göre ertelenmemesi nedenleriyle temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden; Askeri Mahkemece, dosyada mevcut delillerin tartışılıp değerlendirilmesinden sonra edinilen vicdani kanaate göre, cezanın alt sınırından tayini ve takdiri indirim maddesinin de uygulanması suretiyle mahkûmiyetine hükmolunmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi gereğince REDDİNE;
Usul ve yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 15.02.2006 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy