(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık terhisli J.Er Erkan POLAT hakkında 9uncu Motorlu Piyade Tugay (9uncu Piyade Tümen) Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 16.06.2005 gün ve 2005/158-330 sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından süresi içinde sebep gösterilmeksizin temyiz edilmesi üzerine, dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 07.02.2006 gün ve 2006/777 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Askeri Mahkemece; sanığın, 14.11.2003 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 87/1inci maddesinin birinci cümlesi (hizmete ilişkin emri hiç yapmayanlar cümlesi) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1inci maddeleri uyarınca yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, hüküm sanık tarafından süresi içinde sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, hükmün onanması yönünde görüş ve düşünce bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; birlik emniyeti, haberleşme güvenliği ve istihbarata karşı koyma bakımından hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan, cep telefonu kullanmayacağım ve bulundurmayacağım şeklinde yasak içeren tebliğ-tebellüğ belgesinin 27.05.2003 tarihinde tebliğ edilmesine ve sanığın cep telefonu bulundurmanın yasak olduğunu bilmesine rağmen, bu emre riayet etmediği, sanığın koğuşta ranzada bulunduğu sırada cep telefonuyla konuştuğunun 14.11.2003 tarihinde tespit edildiği, dosyada mevcut delillerden anlaşılmaktadır.
Bu nedenle; Askeri Mahkemece karar yerinde gösterilen haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri hafifletici neden göz önünde bulundurularak cezasında gerekli indirim yapılmak suretiyle neticeten yirmi beş gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesinde, ASCK'nın 47/A maddesi gereğince cezanın ertelenmesinin ve keza ASCK'nın EK-8 inci maddesi gereğince paraya çevrilmesinin yasal olarak mümkün olmaması nedeniyle kurulan hükümde; usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama açısından yasaya aykırı bir durum bulunmadığı tespit edilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 22.02.2006 günü oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy