(1632 S. K. m. 87) (765 S. K. m. 59) (AYDK 15.11.2001 T. 2001/108 E. 2001/104 K.) (AYDK 07.07.2005 T. 2005/59 E. 2005/60 K.)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık terhisli Shh. Er Vahit DAĞLI hakkındaki 48inci İç Güv.Tug.K.lığı Askeri Mahkemesinin 20.05.2005 tarih ve 2005/833-291 sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 14.02.2006 tarih ve 2006/940 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası üzerinden yapılan temyiz incelemesi sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 06.02.2005 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek ASCKnın 87/1 (birinci cümle) ve TCKnın 59/2nci maddeleri uygulanıp sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,
Bu hükmün sanık tarafından neden gösterilmeksizin temyiz edildiği, tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirildiği, anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede; sanığın Sahra Shh. Ok. ve Eğt.Mrk. Ds.Kt. Em. ve Muh. Bölüğünde askerlik hizmetini yaparken, Bölük Komutanınca yayımlanan Radyo, fotoğraf makinası, cep telefonu vb. malzemenin kışlaya sokulmayacağına ve kullanılmayacağına ilişkin yasağı kapsayan 162 No.lu günlük emrin kendisine 01.02.2005 günü tebliğ edilmesine karşın, 06.02.2005 günü 12.00-14.00 saatlerinde Nizamiye 1 No.lu Kulübe Nöbetçisi iken Bl.Nöb.Çavuşu tarafından yapılan kontrolde cebinden kulaklığı sarkmış cep radyosu görülmesi üzerine durumun Nizamiye Nöb.Astsubayına bildirildiği ve sanığın üzerinde yapılan aramada radyonun ele geçtiği belirlenmiş olup, Mahkemece dosyada mevcut elverişli delillere uygun olarak maddi vakıanın açıklandığı şekilde belirlenmesinde ve radyonun kendisine ait olmayıp silahlıktan aldığı hücum yeleğinde ele geçtiğine dair savunmasına uygun gerekçelerle itibar edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Askeri Ceza Kanunun 87/1inci madde birinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşabilmesi için, amir tarafından verilmiş bir emrin bulunması, emrin konusunun hizmete ilişkin olması, bu hizmet emrinin suçun faili olan ast yönünden özelleştirilerek somut hale getirilmesi ve fail astın emre itaatsizlikte ısrar kastıyla hareket ederek emri hiç yapmaması gerekmektedir. Dava konusu olayda amirin kışlada radyo, fotoğraf makinesi, cep telefonu vb. bulundurulması ve kullanılmasının yasaklanmasına ilişkin emrinin emniyet, istihbarata karşı koyma, sabotaj ve saldırı, kazaları önleme, gizlilik, disiplin ve moral konuları esas alınmak suretiyle ve bu konularda doğabilecek zaaf ve tehlikeleri önlemek amacıyla düzenlenmiş somut bir hizmet emri olduğunda kuşku bulunmamaktadır. As.Yargıtay Daireler Krl.nun 15.11.2001 tarih ve 2001/108-104; 07.07.2005 tarih ve 2005/59-60 ve 20.10.2005 tarih ve 2005/73-82 sayılı kararları da bu doğrultudadır.
İddianamede sanığa yüklenen eylem 162 No.lu emir hilafına Birlik içersinde radyo bulundurmak olarak belirtildiğinden, nöbet talimatında radyo bulundurmanın yasaklanıp yasaklanmadığının araştırılmamış olması bir eksiklik olarak değerlendirilmemiştir.
Bu suretle sanığın kendisine tebliğ olunarak malum ve muayyen hale getirilmiş hizmet emrini hiç yapmayarak 4551 sayılı Kanunla değişik ASCKnın 87nci maddesinin 1inci fıkrasının birinci cümlesinde yazılı tanıma uygun fiili suç kastıyla hareket ederek yapmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği sabit olup, Mahkemece yerinde ve uygun gerekçelerle savunmaya itibar olunmayarak tesis olunan hükümde usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın tüm temyiz nedenlerinin reddi ile mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Üye Hak.Alb.Ramazan ŞAFAK ve Üye Hak.Alb.Metin META, kışlada radyo bulundurmak eyleminin disiplin tecavüzü niteliğinde olduğunu, nöbet sırasında radyo bulundurmak eyleminin ise nöbet talimatında bu hususta bir düzenleme bulunması halinde nöbet talimatına aykırı hareket etmek suçunu oluşturacağından nöbet talimatının getirtilmemesinin noksan soruşturma teşkil ettiğini ileri sürerek onama kararına muhalif kalmışlardır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyizinin 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE,
Usul ve esas yönünden Kanuna uygun bulunan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 01.03.2006 tarihinde, Üye Hak. Alb. Ramazan ŞAFAK ve Üye Hak. Alb. Metin METAnın muhalefeti nedeniyle oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy