(1632 S. K. m. 63) (765 S. K. m. 59) (5237 S. K. m. 7, 45) (647 S. K. m. 4, 5) (6183 S. K. m. 51) (5083 S. K. m. 2) (5275 S. K. m. 122)
Bakaya suçundan sanık Yd.Sb.Ad.Adayı Abdurrahman DEMİR hakkında 48 inci İç Güvenlik Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 13.04.2005 gün ve 2005/151168 esas ve karar sayılı mahkumiyete ilişkin hükmün, sanık tarafından süresinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının 16.02.2006 gün ve 2006/982 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün düzeltilerek onanması gerektiği görüşü ile Dairemize gönderilen dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece, sanığın; 01.04.2003 - 17.07.2003 tarihleri arasında kendiliğinden gelmekle sona eren bakaya suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 63/1-A (üç aydan sonra gelenler cümlesi), TCKnın 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4 üncü maddeleri gereğince 1.155.700.000 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına, ağır para cezasının 647 sayılı Kanunun 5 inci maddesi uyarınca aylık 10 eşit taksit halinde tahsiline, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsiline ve 6183 sayılı kanunun 51 inci maddesinde belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, sanık tarafından özetle; suç işleme kastının bulunmadığı, eşini ve çocuğunu bırakacak bir yer olmaması nedeniyle askere gidemediği ileri sürülerek temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede hükmün para cezasının tayini yönünden düzeltilerek onanması görüş ve düşüncesi bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; Askerliğine 1999/08 inci grup yedek subay aday adayı olarak karar alınan sanığın, çeşitli sebeplerle Nisan 2003 celp dönemine kadar sevkinin yapılamadığı, yasal mazeretleri sona erdikten sonra sevke tabi olduğu Nisan 2003 celp döneminde, yükümlülere tebligat niteliğindeki TRT duyurularına göre en geç 31.03.2003 günü mesai bitimine kadar Askerlik Şubesine giderek sevk evrakını alması gerekirken, yasal ve geçerli bir özrü olmaksızın gecikerek 17.07.2003 tarihinde şubeye başvurmakla, belirtilen tarihler arasında bakaya suçunu işlediğini kabul eden Askeri Mahkemenin; elverişli kanıtlar ve yeterli gerekçe ile suçun sübutunu kabulünde, nitelemesinde ve alt sınırdan ceza uygulaması yapmasında, usul ve esas itibarıyla herhangi bir aykırılık bulunmamaktadır.
Sanığın mazeret olarak ileri sürdüğü eşini ve çocuklarını bırakacak yer olmadığına ilişkin temyiz sebebinin, sübjektif olması ve askerlik hizmetine tercih edilecek bir mazeret olarak değerlendirilmemesi nedenleriyle kabule değer görülmemiştir.
Ancak, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 45 nci maddesinde sadece hapis ve adli para cezasının öngörülmesi, 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2 nci maddesine 5335 sayılı Kanunun 22 nci maddesi ile eklenen 3 üncü fıkrada, adli para cezasının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı kuralına yer verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesinin emredici hükmü karşısında, kısa süreli hapis cezasının sanığın lehine olarak suç tarihi itibarıyla günlüğü (9.00) YTL. den adli para cezasına çevrilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerekmektedir.
Diğer yandan, 647 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin taksitlerin süresinde ödenmemesi halinde 6183 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde belirlenen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına dair hükmü 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 ve 5237 sayılı Kanunlarda düzenlenmemiş ve 5275 sayılı Kanunun 122 nci maddesiyle yürürlükten kalkmıştır.
Açıklanan nedenlerle, Mahkemece, tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 647 sayılı Kanunun 4/1 inci maddesi uyarınca beher günü 9.00 YTLden adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, bu yapılmayarak beher gün 11.557.000.TL.den ağır para cezasına çevrilmesi kanuna aykırı olup, hükmün sanık aleyhine sonuç doğuran bu aykırılıklar nedeniyle bozulması gerekmiş, bu bozma sebebi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yasaya aykırı görülen mahkumiyet hükmünün 353 sayılı Kanunun 221/1inci maddesi uyarınca sanığın temyizine atfen ve resen uygulama yönünden BOZULMASINA;
Ancak; bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-J maddesi uyarınca, bakaya suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünün gecikme zammı ile ilgili bölümünün çıkarılmasına,
Para cezasının tayinine ilişkin bölümünün 647 sayılı Kanunun 4/1 inci maddesi uyarınca hapis cezasının beher günü 9.00 (dokuz) Yeni Türk Lirası üzerinden hesaplanarak ve 647 sayılı Kanunun 5 inci maddesi uyarınca, aylık 10 eşit taksitte ve taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının tahsil edilecek şekilde sonuç olarak 900,00 (dokuz yüz) YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına şeklinde düzeltilerek ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 01.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy