(1632 S. K. m. 66, 73) (5237 S. K. m. 62)
Firar ve İzin tecavüzü suçundan sanık Ord. Er Habip TÜRKOĞLU hakkında Kara Kuvvetleri K.lığı Askeri Mahkemesince verilen 29.12.2005 gün ve 2005/1381-1048 sayılı mahkumiyete ilişkin hükümlerin sanık tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 16.2.2006 gün ve 2006/1001 sayılı tebliğnamesi ekinde hükümlerin onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 16.06.2005- 25.06.2005 tarihleri arasında kendiliğinden katılmakla son bulan izin tecavüzü suçu nedeniyle; ASCK'nın 66/1-b, 73, TCK'nın 62/1 inci maddeleri uyarınca beş ay hapis cezası, 12.07.2005-18.09.2005 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren firar suçu nedeniyle ASCK'nın 66/1-a ve TCK'nın 62 nci maddeleri uyarınca On ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık, anılan hükümleri neden göstermeksizin temyiz etmiştir.
Tebliğnamede hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; sanığın 06.06.2005 günü iki gün yol süresi tanınarak yedi gün süre ile izne gönderildiği en geç 15.06.2005 günü saat 12.05e kadar birliğine dönmesi gerektiği halde dönmediği, 25.06.2005 tarihinde kendiliğinden İstanbul Merkez Komutanlığına teslim olduğu, yine 12.07.2005 günü çıktığı çarşı izninden birliğine dönmeyerek firar ettiği, bir süre firarda kaldıktan sonra 18.09.2005 tarihinde güvenlik görevlilerince yakalandığı böylece, cezai ehliyet araştırması da yapılan sanık hakkında 16.06.2005-25.06.2005 tarihleri arasında izin tecavüzü, 12.07.2005-18.09.2005 tarihleri arasında firar suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.
Sanık sorgu ve savunmalarında sözlenmesi nedeniyle iznini geçirdiğini ve sözlüsünün öldürülmesi nedeniyle firar ettiğini ileri sürmüş ise de, izin tecavüzü suçu için ileri sürdüğü mazeretin yasal ve geçerli bir mazeret olmaması nedeniyle buna itibar etmeyen Askeri Mahkemenin kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Bu itibarla, sanık hakkında Askeri Mahkemece kurulan mahkumiyet hükümlerinde usul, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden bir isabetsizlik ve kanuna aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin reddi ile hükümlerin ayrı ayrı onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun mahkumiyet hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 01.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy