(1632 S. K. m. 47, 66, 73, Ek m. 8) (765 S. K. m. 59) (AYGK. 05.03.2004 T. 2004/1 E. 2004/1 K.)
İzin tecavüzü suçundan terhisli Top. Er ... hakkında 5'inci Zırhlı Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 10.03.2004 gün ve 2004/487-63 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün sanık tarafından süresinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 21.02.2006 gün ve 2006/1115 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 22.08.2003-03.10.2003 tarihleri arasında altı hafta içinde kendiliğinden gelmekle son bulan izin tecavüzü suçunu işlediğinin kabulüyle eylemine uyan ASCK'nın 66/1-b, 73 ve 765 sayılı TCK'nın 59/2'nci maddeleri gereğince neticeten beş ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Bu hüküm, sanık tarafından verilen cezanın fazla olduğu belirtilerek süresinde temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, ASCK'nın 73'üncü maddesinin uygulanması koşullarının bulunmadığı, ancak aleyhe temyiz olmadığından bu hataya işaretle hükmün onanması yönünde görüş ve düşünce bildirilmiştir.
Yapılan incelemede; 59'uncu Top.Tug.K.lığında görevli olan sanığa yedi gün süreyle dağıtım izni verilerek, izin süresi bitiminde tertip edildiği 5'inci Zırhlı Tugay K.lığına katılmasının istenildiği, ancak sanığın izin süresi bitiminde birliğine katılmadığı ve 03.10.2003 tarihinde saat 17:00'da kendiliğinden gelerek polis karakolu görevlilerine teslim olduğu maddi vakıa olarak sübut bulmuştur.
Her ne kadar, sanığın işlediği suçun temadisi 22.08.2003 günü 00.00 saatinde başlamakta ve 03.10.2003 günü saat 17.00'da sona ermekte, dolayısıyla, sanığın altı hafta içinde kendiliğinden gelmesi olgusu söz konusu olmadığı halde, askeri mahkemece sanık hakkında ASCK'nın 73'üncü maddesinin uygulanmış olması yasaya aykırı ise de; aleyhe temyiz olmaması nedeniyle, Askeri Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 05.03.2004 tarih ve 2004/1-1 esas ve karar sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı dikkate alınarak, bu konu bozma sebebi yapılmamıştır.
Bu itibarla, karar yerinde gösterilen haklı ve inandırıcı gerekçelerle sanığın 22.08.2003-03.10.2003 tarihleri arasında kendiliğinden katılmakla son bulan izin tecavüzü suçunu işlediğinin kabulü ile alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri hafifletici neden gözönünde bulundurularak cezasında gerekli indirim yapılmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesinde, ASCK'nın 47/A maddesi gereğince cezanın ertelenmesinin ve keza ASCK'nın EK-8 inci maddesi gereğince paraya çevrilmesinin yasal olarak mümkün olmaması nedeniyle kurulan hükümde; yasaya aykırılık bulunmadığından, temyiz sebepleri reddedilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2'nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 08.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy