(1632 S. K. m. 66) (765 S. K. m. 59)
İzin tecavüzü suçundan sanık Ter. P.Er Yasin TAŞKAYA hakkında 7 nci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 16.05.2005 gün ve 2005/1066-335 esas ve karar sayılı mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından süresinde, sebepleriyle temyiz edilmesi üzerine; Askeri Yargıtay Başsavcılığının 21.02.2006 gün ve 2006/1125 sayılı onama görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, 04.08.2003-22.09.2004 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği sabit görülerek, As. C.K. nun 66/1-b ve T.C.K.nun 59/2 nci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş; hüküm sanık tarafından özetle; cezayı adaletsiz ve fazla bulduğu, yolda, nezarette ve tutuklulukta geçirdiği süreler göz önünde bulundurularak beraatine karar verilmesi gerektiği nedenleriyle temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş ve düşünce bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; Şanlı Urfa/Akçakale-Yeşiltepe 3 üncü Hud.A. 2 inci Hud.Tb. 5 inci Hud.Bl. K.lığı emrinde askerlik hizmetini yapan sanığın, 21.07.2003 tarihinde 10 gün kanuni izne gönderildiği, birliğinden saat 09.00da (Dz.11 izin kağıdı arka sayfa) ayrılan sanığın aynı yıl içinde daha önce izin kullanmaması nedeniyle (Dz.21) Şanlı Urfa-Manisa arası gidiş-geliş toplam 4 gün yol süresi tanındığında; izin ve yol süresi sonunda en geç 04.08.2003 günü birliğine katılması gerekirken, iznini tecavüz ettiği; bir yıldan fazla bir süre geçtikten sonra 22.09.2004 tarihinde kendiliğinden gelerek birliğine katıldığı (Dz.13) anlaşılmıştır.
Cezai sorumluluğunu etkileyecek herhangi bir ruhsal rahatsızlığının bulunmadığını, ancak kalp rahatsızlığı bulunduğunu beyan eden sanığın, Askeri Mahkemece kardiyolojik yönden müşahede altına aldırılıp askerliğe elverişli olduğuna ilişkin sağlık kurulu raporu temin edilerek hüküm kurulması nedeniyle sanığın bu yöndeki savunmalarına itibar edilmemesi isabetli görülmüştür.
Bu şekilde gelişen maddi olay nedeniyle; Askeri Mahkemece, sanığın eyleminin izin tecavüzü suçunu oluşturduğunun kabulünde, karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri indirim yapılmak suretiyle mahkumiyetine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından; sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Sanık müsnet suçtan dolayı 04.11.2004-30.12.2004 tarihleri arasında tutuklu kalmasına rağmen; gerek kısa kararda gerekse gerekçeli kararda tutukluluğun sona erdiği tarihin 30.12.2004 yerine 30.12.2005 olarak kabul edilmesi hatalı ise de, mahsup işlemindeki bu hatanın infaz sırasında düzeltilmesi mümkün olduğundan bu husus bozma nedeni sayılmayıp işaretle yetinilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun mahkumiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnameye uygun olarak, 18.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy