(1632 S. K. m. 47, 87, Ek m. 8) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık Ter.Tnk.Er Mevlüt KARAKAŞ hakkında 2 inci Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 16.06.2005 gün ve 2005/920-438 esas ve karar sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine, Askeri Yargıtay Başsavcılığının onama görüşünü içeren 21.02.2006 gün ve 2006/1128 sayılı tebliğnamesi ekinde Dairemize gönderilen dosya incelendi;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCK'nın 87/1, 5237 sayılı TCK'nın 62 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak 25 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş, hüküm sanık tarafından sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir.
Tebliğnamede, hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosya içeriğinden; sanık Ter.Tnk.Er Mevlüt KARARKAŞa birliğin ve personelin güvenlik, emniyet ve disiplinini ilgilendiren ve bu sebeple de askeri hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan, cep telefonu bulundurmanın ve kullanmanın yasak olduğuna ilişkin düzenleme de içeren 1 inci Tank Bölüğü Özel Talimatının (Dz.4), 21.09.2004 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen (Dz.3), 09.01.2005 tarihinde koğuşta cep telefonu ile görüşme yaparken tesbit edildiği; böylece sanığın, malûm ve muayyen bir hale getirilerek şahsileştirilmek suretiyle verilen askeri hizmete ilişkin bu emirleri bildiği halde, itaatsizlik kastıyla hiç yapmamak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır.
Bu itibarla; Askeri Mahkemece, müsnet suçun sabit görülerek ve gerekçeli hükümde gösterilen haklı ve hukuka uygun kabullerle, takdiri indirim maddesi de uygulanmak suretiyle yazılı olduğu şekilde mahkûmiyete hükmolunmasında yasaya aykırılık bulunmadığı gibi; 31.03.2005 gün ve 5329 sayılı yasayla ASCKna eklenen EK-8 inci madde ve ASCKnın 47 nci maddesine göre sırf askeri suç kapsamındaki yüklenen suç nedeniyle verilen hapis cezasının paraya çevrilmesine ve ertelenmesine de yasal olanak bulunmadığından sanığın sebepsiz temyizi kabule değer görülmemiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın yerinde görülmeyen sebepsiz temyizinin, 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve kanuna uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnameye uygun olarak, 08.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy