(1632 S. K. m. 66) (5237 S. K. m. 62)
İzin tecavüzü suçundan sanık Top.Er Hasan Tevabil FIRAT hakkında 2 nci Kor.Komutanlığı Askeri Mahkemesince verilen 12.09.2005 gün ve 2005/1300-669 sayılı mahkûmiyete ilişkin hükmün sanık tarafından yasal süresi içinde sebep gösterilerek temyiz edilmesi üzerine dava dosyası Askeri Yargıtay Başsavcılığının 27.12.2005 gün ve 2005/5634 sayılı tebliğnamesi ekinde hükmün onanması görüşü ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan dolayı verilen ilk mahkûmiyet hükmünün, Askeri Yargıtay 1 inci Dairesinin 11.05.2005 gün ve 2005/524-515 sayılı ilâmı ile usûl yönünden bozulduğu, Askeri Mahkemece bozma ilâmına uyulmasını takiben sanığın 06.12.2001 - 08.03.2004 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek ASCK'nın 66/1-b ve TCK'nın 62/1 inci maddeleri uyarınca on ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, sanığın bu hükmü, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğini, 647 sayılı Kanunun lehe olan hükümlerinin uygulanmadığını ileri sürerek temyiz ettiği anlaşılmaktadır.
Tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; Sanığın Kıbrısta görev yaparken 13.11.2001 tarihinde 6 gün yol süresi verilerek 10 gün kanuni izne gönderildiği, bilâhare talebi üzerine izninin 6 gün uzatıldığı, bu durumda en geç 06.12.2001 günü birliğine katılması gerekirken makbul bir mazereti olmaksızın katılmayarak iznini tecavüz etmeye başladığı, 08.03.2004 tarihinde Muğla/Ortacada Emniyet güçlerince yakalandığı, cezai ehliyet araştırması yapıldığı ve askerliğe elverişli olduğunun belirlendiği, böylece sanığın 06.12.2001 - 08.03.2004 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.
Sanık sorgu ve savunmasında kardeşinin rahatsızlığını ve eşinin doğum yaptığını mazeret olarak ileri sürmüş ise de, suç temadisinin uzunluğunu dikkate alarak bu mazeretleri haklı ve yasal mazeret olarak görmeyen Askeri Mahkemenin kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Askeri Mahkemece karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde asgari hadden uygulama yapılmasında, takdiri hafifletici nedenler gözönünde bulundurularak cezasının indirilmesinde, yasal imkânsızlık nedeniyle cezasının paraya çevrilmemesi ve tecil edilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın kabule değer bulunmayan temyiz nedenlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz nedenlerinin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE,
Usul ve esas yönlerinden kanuna uygun mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 18.01.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy