(1632 S. K. m. 87) (5237 S. K. m. 62)
Emre itaatsizlikte ısrar suçundan sanık J.Er Ergün KURT hakkındaki 2 nci Ordu K.lığı Askeri Mahkemesinin 26.12.2005 tarih ve 2005/1140-676 sayılı mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyizi üzerine, Başsavcılığın 27 Şubat 2006 tarih ve 2006/1215 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren tebliğnamesi ekinde gelen dava dosyası incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Askeri Mahkemece; sanığın, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediği kabul edilerek eylemine uyan ASCKnun 87/1 ve TCKnın 62 nci maddeleri uyarınca sonuç olarak yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir (Dz.19-20) .
Bu hüküm sanık tarafından süresinde, sebep gösterilmeksizin temyiz edilmiştir (Dz.23).
Tebliğnamede ise, yasaya uygun olan mahkûmiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
Yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre;
Adıyaman Jandarma Özel Harekat K.lığında askerlik hizmetini yapmakta olan sanığa kışla içerisine cep telefonu sokulmayacağına ilişkin emrin olaydan önce tebliğ edildiği (Dz.2) gibi sanığın da cep telefonunun yasaklandığına ilişkin emirden haberdar olduğunu duruşmada (D.18) beyan ettiği, 21.11.2005 tarihinde yapılan aramada sanığa ait cep telefonunun kışla içinde bulunduğu (Dz.5) maddi vakıa olarak anlaşılmaktadır.
Sanığın birliğin güvenliğini ilgilendiren bu nedenle askeri hizmete ilişkin olduğunda kuşku bulunmayan emre aykırı hareket ederek birlik içerisinde cep telefonu bulundurmak suretiyle emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediğine dair kabul yerinde bulunmuştur.
Gerekçeli hükmün kimlik bilgilerinde sanığın anne adı Zahide olarak yazılmış ise de nüfus kaydında Zarife (Dz.16) olduğu anlaşıldığından bu yanlışlığa işaret edilmiştir.
Bu nedenle; Askeri Mahkemece; karar yerinde gösterilen yasal, haklı ve inandırıcı gerekçelerle yazılı olduğu şekilde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, takdiri hafifletici sebepler gözönünde bulundurularak cezasından gerekli indirim yapılmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen sebepsiz temyiz isteminin 353 sayılı Kanunun 217/2 nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden yasaya uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
Tebliğnamedeki görüş doğrultusunda, 08.03.2006 tarihinde, oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy