Askeri Yargıtay 1. Daire 2006/413 Esas 2006/471 Karar

(5252 S. K. m. 6, 9) (5237 S. K. m. 53, 62) (1632 S. K. m. 30, 30/A) (765 S. K. m. 31, 33, 59, 61, 448)

Üstünü öldürmek ve kasten adam öldürmeye eksik teşebbüs suçlarından sanık Uzm. J.III. Kad. Çvş. Necmeddin SADIKOĞLU hakkındaki 6 ncı Kolordu K.lığı Askeri Mahkemesinin 04.08.2005 gün ve 2005/770-829 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık, sanık müdafii ve Askeri Savcı tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılığın 27 Şubat 2006 tarih ve 2006/1241 sayılı düzelterek onama ve bozma görüşlerini içeren tebliğnamesi ekinde Dairemize gelen dava dosyası incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Askeri Mahkemece, Sanık Necmeddin SADIKOĞLU’nun;

1) 17.12.2002 tarihinde üstü konumunda olan Uzm. J.IV. Kad. Çvş. Faruk ÇETİN’e karşı ölümü mucip olacak şekilde üste fiilen taarruz suçunu işlediği sübuta erdiğinden, eylemine uyan ASCK’nın 5252 sayılı Yasanın 6’ncı maddesi ve 5078 sayılı Yasanın 1’inci maddesi ile değişik 91/3’üncü maddesi (az vahim hal) cümlesi gereğince takdiren yirmi dört yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanığın duruşmadaki iyi hali lehine takdiri indirim sebebi olarak değerlendirildiğinden, cezasından 5237 sayılı TCK’nın 62’nci maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak, neticeten Yirmi Yıl Hapis cezası ile cezalandırılmasına;

Verilen cezanın paraya çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına;

Sanığın ASCK’nın 30 ve 30/A maddeleri gereğince Türk Silahlı Kuvvetleri’nden çıkartılmasına;

5237 sayılı TCK’nın 53’üncü maddesi gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sanığın aynı madde de zikredilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına;

2) 17.12.2002 tarihinde Uzm. J.II. Kad. Çvş. Nihat ÜNAL’a karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği sübuta erdiğinden, eylemine uyan 765 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 5252 sayılı Yasanın 6’ncı maddesi ile değişik 448’inci maddesi gereğince takdiren Yirmi Dört Yıl Hapis cezası ile cezalandırılmasına; eylemin eksik teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından 765 sayılı TCK’nın 61’inci maddesi gereğince cezasından takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak Sekiz Yıl Hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanığın duruşmadaki iyi hali lehine takdiri indirim sebebi olarak değerlendirildiğinden, cezasından 765 sayılı TCK’nın 59/2’nci maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten Altı Yıl Sekiz Ay Hapis cezası ile cezalandırılmasına;

Verilen cezanın paraya çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına;

Sanığın ASCK’nın 30 ve 30/A maddeleri gereğince Türk Silahlı Kuvvetleri’nden çıkartılmasına;

765 sayılı TCK’nın 33’üncü maddesi gereğince hükmedilen ceza müddeti zarfında kanuni mahcuriyet halinde bulundurulmasına;

765 sayılı TCK’nın 31’inci maddesi gereğince müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklanmasına;

İşlenen suçun niteliği ve tutuklulukta geçen süre nazara alınarak sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

Bu hükümler, yasal süresi içerisinde;

1) Sanık tarafından özetle; tanık Uzm.Çvş.Nihat ÜNAL’ın aleyhine kasıtlı olarak ifade verdiği, bu tanığın ifadesinin geçerli sayılmaması gerektiği, verilen cezayı hak etmediği öne sürülerek;

2) Sanık Müdafii tarafından özetle; eksik inceleme ve takdirde yanılgıya düşülerek karar verildiği, mahkumiyet gerekçesinin açık ve tatmin edici olmadığı, sanığın eylemini iradesi dışında gerçekleştirdiği; suç anında TCK’nın 32/2’nci maddesi kapsamında bulunduğu, suç kastı taşımadığı, sanığın anksiyete bozukluğu rahatsızlığı bulunduğu, bu rahatsızlığının etkisi altında, bunalımda suçları işlediği, verilen kararın hak ve nesafet kurallarına aykırılık oluşturduğu öne sürülerek;

3) Askeri Savcı tarafından özetle; sanığın Uzm. J.IV. Kad. Çvş. Faruk ÇETİN’i öldürmesi eyleminin vahim yerine az vahim olarak kabulünün yasaya aykırı olduğu öne sürülerek temyiz edilmiştir.

Tebliğnamede; suç tarihi itibariyle sanık hakkında uygulanabilecek mahkumiyetin kanuni sonucu olan 765 sayılı TCK’nın 31 ve 33’üncü maddeleri; 5237 sayılı TCK’nın 53’üncü maddesinde daha geniş içerikle belirtilen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirlerine göre sanık lehine olduğundan; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53’üncü maddesinin uygulanmış olmasında isabet bulunmadığından, üstünü öldürmek suçundan tesis edilen mahkumiyet hükmünün; fer'i cezaya ilişkin bölümünün çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği;

Sanığın mağdur Nihat ÜNAL’a yönelen eyleminin silahlı tehdit suçu olarak vasıflandırılması gerektiği nedeniyle suç vasfı yönünden bozma görüşü bildirilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde;

Uzm. J.IV. Kad. Çvş. Faruk ÇETİN’in öldürülmesi olayı;

Olay tarihinden önce sanığın, Adana Jandarma Bölge Komutanlığı İstihbarat Şubesi’nde ASAÇ (Toplayıcı) Timinde görevli olduğu (Dz.434), 19.02.2002 tarihinde Muhafız Takım Komutanlıklarının güçlendirilmesi amacıyla Uzm. J.Çvş. Ramazan ÇINAR ile birlikte istihbarattaki görevinden alınıp Karargah ve Servis Bölük Komutanlığı Muhafız Takım Komutanlığı emrine verildiği (Dz.138), bu görev değişikliğinden önce istihbaratta görevli olan Uzm.Çvş.Alaaddin ÖZCAN’ın hakkında bir akaryakıt kaçakçılığı hadisesine ismi karışan kişilerle çıkar ilişkisi olduğu yönünde istihbari tahkikat yaptığı yolunda bir duyum aldığı, bu istihbari tahkikatın bir neticesi olarak görev yerinin değiştirildiğini değerlendirerek uğradığını düşündüğü bu iftira yüzünden gördüğü muamele ve çevresindeki insanların kendisine yönelttiği neden istihbarattan alındığı yönündeki sorular nedeniyle bunaldığı, istihbarattaki görevinden alınmasına sebep olduğunu düşündüğü Adana Jandarma Bölge Komutanlığı İstihbarat Asaç Kısım Amiri J.Kd.Ütğm.Vedat SARIGÜN ve Uzm.J.Çvş.Alaaddin ÖZCAN’a karşı husumet beslediği (Dz.435, 437, 395, 334);

Bu ruh hali içerisinde olan sanığın 17.12.2002 tarihinde Adana Jandarma Bölge Komutanlığı nizamiyesindeki görev yerinde iken saat 08.00’de Uzm.J.Çvş.Faruk ÇETİN ve Uzm.J.Çvş.Nihat ÜNAL’ın geldiklerini görünce yanlarına giderek Faruk ÇETİN’e konuşmak istediğini söylediği, Nihat ÜNAL’ın da onlarla beraber gelip gelmeyeceği hususunda kısa bir tereddütten sonra üçünün birlikte sanığın nizamiye binasındaki odasına gittikleri;

Sanık Faruk ÇETİN ve Nihat ÜNAL ile birlikte kendisinin kullandığı nizamiye binasının girişte soldaki birinci oda olan Karargah Takım Komutanı odasına girdikleri, dar olan odada kapıdan girişte karşı tarafta masa olduğu, masanın pencere tarafına bakan yanında yan yana iki adet sandalye bulunduğu, Faruk ÇETİN’in masaya yakın sandalyeye oturduğu, Nihat ÜNAL’ın ise Faruk ÇETİN’in sağındaki sandalyeye oturduğu ve önlerinde bir sehpa olduğu, sanığın her ikisinin karşısına sırtını duvara dayamış vaziyette, arada yaklaşık bir metre civarında mesafede ayakta durduğu, sanığın Faruk ÇETİN ve Nihat ÜNAL’a çay söylediği ve konuşmaların sanığın istihbarattaki görevinden alınması sebebiyle sanığın yakınmaları ve Faruk ÇETİN ile Nihat ÜNAL’ın sanığı teskin çabaları şeklinde devam ettiği, bu esnada sanığın bir ara illa beynime mi dayayayım, beni herkesin anlaması için kendimi mi öldüreyim diyerek belinden çıkardığı silahını kendi kafasına dayadığı, Faruk ÇETİN ve Nihat ÜNAL’ın sanığa bir yanlışlık yapmamasını söyleyerek geciktiklerinden bahisle kalkmak üzere hareketlendikleri, bu esnada sanığın silahını kılıfına soktuğu, sanık ile Nihat ÜNAL’ın tokalaşmalarını müteakip Nihat ÜNAL’ın kapıya doğru yöneldiği, Faruk ÇETİN’in ise bir metre kadar mesafede oturduğu sandalyeden kalkmak üzere hareketlenmiş ve halen tam olarak doğrulamamış olduğu anda, sol elindeki cep telefonunu kemerine takmaya çalıştığı ve diğer elini de tokalaşmak için sanığa doğru uzattığı esnada, sanığın sağ elindeki tabancanın patladığı ve Faruk ÇETİN’in göğsünden vurularak öne doğru yavaşça düşer gibi olarak önce kafasını önünde bulunan sehpaya çarpıp, arkasından vücudunun sağ üzerine doğru sağ tarafa kafası kapıya yaklaşık bir metre mesafe kalacak şekilde yere düştüğü, mermi patlar patlamaz Nihat ÜNAL’ın silahı almak için sanık ile mücadeleye girdiği, bu kapsamda ilk olarak elinde bulunan silahtan tuttuğu, her ikisi de silaha sahip olabilmek için boğuşmaya başladıkları, boğuşmanın başlarında sanığın silahın namlusunu Nihat ÜNAL’a doğrultmaya çalıştığı, bu sırada da sürekli olarak öldüreceğim, istihbarat şubedekileri öldüreceğim, hepsini öldüreceğim ve öldüreceğim, daha da öldüreceklerim var, kendimi de öldüreceğim şeklinde sözler sarfettiği, vurulan Faruk ÇETİN yerde yaralı olarak bulunmakta iken Nihat ÜNAL’ın bağırarak ambulans istediği, bu arada Nihat ÜNAL’ın sağ eliyle sanığın koltuklarının altından belini kavramış ve sol eliyle sanığın sağ elindeki tabancanın üzerinden tutmuş vaziyette iken Veysel TEKİNDEMİR’in kapıyı açıp içeri girdiğinde; Nihat ÜNAL’ın Veysel TEKİNDEMİR’e abi koş yetiş, namluda mermi var, Faruk abi vuruldu dediği, bunun üzerine Veysel TEKİNDEMİR’in sanığa hayvan herif ne bok yedin, bırak o elindeki silahı diye bağırması üzerine, sanığın Veysel TEKİNDEMİR’e, defol çık dışarıya seni de öldürürüm dediği, bunun üzerine Veysel TEKİNDEMİR’in tekrar sanığa silahı bırakmasını söylediği, sanığın ise Veysel TEKİNDEMİR’e tekrar dışarıya çıkmasını söyleyip seni de öldürürüm dediği, bunun üzerine Veysel TEKİNDEMİR’in sanık ile Nihat ÜNAL’ı o vaziyette bırakıp derhal koridorun karşısında bulunan Nöbetçi Astsubay odasından revire telefon edip ambulans çağırdığı, geri olayın olduğu odanın önüne geldiğinde daha önce çağrılan doktor J.Tbp.Tğm.Mehmet Akif SAĞLAM’ın ve J.Ütğm.Ergin KARACA’nın geldiği, Veysel TEKİNDEMİR’in doktorla beraber Faruk ÇETİN’i omuzlarından tutmak suretiyle nizamiye binası koridoruna çıkardıkları, doktorun burada ilk müdahaleyi yaptığı, bu esnada sanık ile Nihat ÜNAL’ın içeride mücadeleye devam ettikleri, J.Ütğm.Ergin KARACA’nın odaya kısa bir süre bakıp silahın dışarıya dönük olduğunu görmesi üzerine tekrar koridora çıkmasını müteakip o sırada olay yerine gelen J.Kd.Bnb.İsmail ÖZBUDAK’a hitaben Komutanım içerdeler, elinde silah var, emniyeti açık, namlu bu tarafa dönük dediği, J.Kd.Bnb.İsmail ÖZBUDAK’ın bir an bekledikten sonra aniden içeriye girdiği ve bir eliyle sanığın başını sağa çevirmeye çalışırken, diğer eliyle sanığın silah tutan eline hakim olmaya çalışmak suretiyle silaha hamle yaptığı, kısa bir süre sonra J.Ütğm.Ergin KARACA’nın da odaya girdiği, J.Kd.Bnb.İsmail ÖZBUDAK’ın J.Ütğm.Ergin KARACA’ya masanın üzerine çık silahı oradan al dediği, J.Ütğm.Ergin KARACA’nın önce sehpaya sonra da masaya basmak üzere masanın üzerine çıkıp ve öncelikle silahın açık olan emniyetini kapattığı, bu aşamada J.Kd.Bnb.İsmail ÖZBUDAK’ın sanığa silahı bırakması yönünde telkinlerde bulunduğu, sanığın ise sürekli ağlamaklı bir sesle şerefsizim bir kaza çıkacak ve illa kendimi öldürmem mi lazım tarzında beyanlarda bulunduğu, Nihat ÜNAL ile sanığın mücadele sırasında masa ile kapı arasındaki dar boşluktan mücadele ile geçerek beraberce masanın olduğu bölüme ulaştıkları, J.Kd.Bnb. İsmail ÖZBUDAK’ın da telkinleri ile sanığın elini gevşettiği ve üzerindeki silahı J.Ütğm. Ergin KARACA’nın aldığı, bu esnada Faruk ÇETİN’in ambulansa bindirilmeden önce anılan ateşli silah yaralanması sebebiyle vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, sanığın müteveffaya yönelen eylemlerinin sübutunun kabulünde ve vasıflandırılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gibi; itibar edilen tanık anlatımlarının içten ve samimi oldukları görülüp, bu tanık anlatımlarına itibar edilmemesi için hiçbir neden bulunmadığından; sanığın mağdur-tanık Nihat ÜNAL’ın beyanına itibar edilmemesi gerektiğine yönelen temyiz sebeplerinde haklılık görülmediği, keza müşahedesi sonucu düzenlenen raporlarla sanığın psikiyatrik açıdan sağlam olduğu (Dz.278,298), cezai ehliyetinin tam olup, psikiyatrik yönden sağlam bulunduğu kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptandığından; sanık müdafiinin, sanığın suç anında davranışlarını yönlendirme ve yaptığı hareketlerin hukuki sonuçlarını anlama yeteneğinden mahrum olduğuna yönelen temyiz itirazlarında haklılık bulunmadığı, keza suçun işleniş şekli ve sanığın yoğun bir öldürme kastı taşımaması şeklinde dosya içeriğine uygun şekilde gösterilen gerekçelerle eylemin az vahim hal olarak kabulü de isabetli olduğundan, Askeri Savcı’nın aksi yöndeki temyiz sebeplerinin yerinde olmadığı anlaşıldığından reddine karar verilmiştir.

Askeri Mahkemece; sanığın tevil yollu beyanları, tanık Nihat ÜNAL’ın ifadesi, olay yeri görgü tanıklarının beyanları, olay yeri inceleme tutanağı, keşif tutanağı, kriminal ekspertiz raporları ve dosyada mevcut diğer delillerle sanığın bilinçli olarak üstünü öldürmek kastı ile hareket ettiğinin kesin ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlandığı kabul edilerek, ölümü mucip olacak şekilde üste fiilen taarruz suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekte ise de;

Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 17.11.2005gün ve 2005/97-97 sayılı ilamında da açıklandığı üzere; Askeri Mahkemenin lehe kanun uygulaması yaparken, karma bir sistemi esas alarak asli ceza için ilgili düzenlemeler 765 sayılı TCK’nu, fer’i cezalar için ise 5237 sayılı TCK’nu uygulaması kanuna aykırı bulunmuştur.

Suç tarihi itibariyle sanık hakkında uygulanabilecek mahkumiyetin kanuni sonucu olan 765 Sayılı TCK’nın 31 ve 33’ncü maddeleri; 5237 Sayılı TCK’nın 53’ncü maddesinde daha geniş içerikle belirtilen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirlerine göre sanık lehine olduğundan; sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 53’ncü maddesinin uygulanması isabetli bulunmadığından mahkumiyet hükmünün uygulama yönünden bozulmasına karar verilmiş, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün fer’i cezaya ilişkin bölümlerinin 765 Sayılı TCK’nın31 ve 33’ncü maddelerinin uygulanması yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Başkan Hv. Hak. Alb. N.ÖZKAN ile Üye Hak. Alb. M.META, sanığın Uzm.J.IV.Kad.Çvş. Faruk ÇETİN’in öldürülmesi olayında sanık üste fiilen taarruz suç kastı ile hareket etmeyip doğrudan öldürme kastı ile hareket ettiğinden eyleminin ölümü mucip olacak şekilde üste fiilen taarruz suçunu değil, kasten adam öldürmek suçunu oluşturduğu görüşü ile çoğunluk görüşüne katılmamışlardır.

Uzm.J.II.Kad.Çvş. Nihat ÜNAL’a karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs olayı:

Sanığın elindeki tabancanın patlaması ile Faruk ÇETİN’in göğsünden vurularak yere düştüğü esnada sanığın silahın namlusunu Nihat ÜNAL’a doğrultmaya çalıştığı, bu sırada da sürekli olarak öldüreceğim, istihbarat şubedekileri öldüreceğim, hepsini öldüreceğim ve öldüreceğim, daha da öldüreceklerim var, kendimi de öldüreceğim şeklinde sözler sarfettiği, içeri girmeye çalışan Veysel TEKİNDEMİR’e, defol çık dışarıya seni de öldürürüm dediği, Tanık İsmail ÖZBUDAK’ın (Dz.364); odaya girmeden önce, sanığın; Nihat ÜNAL’a karşı seni öldüreceğim, daha da öldüreceklerim var, kendimi de öldüreceğim şeklinde beyanlarda bulunduğunu duyduğuna yönelen ve birbiri ile uyum içerisinde olan yeminli anlatımları ve tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, sanığın Uzm.J.II.Kad.Çvş. Nihat ÜNAL’a karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçunu işlediğinin kabulü ile kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından, mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.

Tebliğnamede; sanığın mağdur Nihat ÜNAL’a yönelen eyleminin silahlı tehdit suçu olarak vasıflandırılmamış olması nedeniyle hükmün suç vasfı yönünden bozulması görüşü bildirilmiş ise de; sanığın Faruk ÇETİN’in vurulmasından sonra silahını bırakmayarak o anda yaralı olan Faruk ÇETİN ile ilgilenmeyip silahını Nihat ÜNAL’a doğrulttuktan ve tehdit sözlerini söyledikten sonra mağdur ile uzun süre silahını vermemek için mücadele edip mağdura öldüreceğim, istihbarat şubedekileri öldüreceğim, hepsini öldüreceğim ve öldüreceğim, daha da öldüreceklerim var, kendimi de öldüreceğim şeklinde olan ve olay tanıklarınca da doğrulanan beyanları birlikte dikkate alındığında, sanığın silahlı tehdit eyleminden daha ileri giderek ve bilinçli olarak öldürme kastı ile hareket ettiği ve bu kastını mağdur ile boğuşması sırasında sürdürdüğü kabul edildiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Sanık, sanık müdafii ve Askeri Savcı’nın sübuta, vasfa ve noksan soruşturmaya ilişkin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, 353 sayılı Yasanın 217/2’nci maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE;

2- Sanık hakkında Uzm.J.IV.Kad.Çvş. Faruk ÇETİN’e karşı ölümü mucip olacak şekilde üste fiilen taarruz suçundan tesis edilen mahkumiyet hükmünün, 353 sayılı Kanunun 221/1 inci maddesi uyarınca, sanığın ve müdafiinin temyizlerine atfen ve re'sen, uygulama yönünden BOZULMASINA,

Ancak, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 353 sayılı Kanunun 220/2-J maddesi uyarınca hükmün; fer'i cezaya ilişkin olan 5237 sayılı TCK’nın 53’üncü maddesi gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar sanığın aynı madde de zikredilen hakları kullanmaktan YOKSUN BIRAKILMASINA şeklindeki bölümünün,

765 sayılı TCK’nın 31 ve 33 üncü maddeleri uyarınca bu maddelerde yazılı hakları kullanmaktan YOKSUN BIRAKILMASINA şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

3- Usul ve yasaya uygun bulunan Uzm.J.II.Kad.Çvş. Nihat ÜNAL’a karşı kasten adam öldürmeye eksik teşebbüs suçundan tesis edilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA;

Tebliğnameye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, 22.03.2006 tarihinde, Başkan Hv. Hak. Alb. N.ÖZKAN ile Üye Hak. Alb. M.META’nın, sanığın Uzm.J.IV.Kad.Çvş.Faruk ÇETİN’in öldürülmesi eyleminin, kasten adam öldürmek suçunu oluşturduğu şeklindeki görüşleri ve oyçokluğu ile diğer hususlarda oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Astın, üst’ünü/amir’ini, üst’ün de, ast’ını kasden öldürmesi hali, ASCK’da özel olarak düzenlenmemiştir.

Suç vasfının tayininde esas olan, failin gerçekleştirdiği eylemdeki suç kastının ne olduğudur. Fail, öldürme kastı ile hareket etmişse eylemi kasden öldürme; yaralama kastı ile hareket etmişse eylemi, kasden yaralama (ASCK’ya göre üst’e fiilen taarruz veya ast’a müessir fiil) suçunu oluşturacaktır.

ASCK’nın 91’inci maddesinin de içinde yer aldığı Askeri Ceza Kanunun 3’üncü Babının 5’inci Faslının Askeri İtaat ve inkiyadı bozan suçlar şeklindeki Fasıl Başlığı ile 91’inci maddesinin Amire ve mafevke fiilen taarruz edenlerin cezası şeklindeki madde Başlığından da anlaşılacağı üzere, anılan madde de amir’e ve üst’e fiilen taarruz edenler hakkında düzenleme yapılmış olup, amir’ini veya üst’ünü kasten öldürmek biçiminde işlenen fiiller hakkında herhangi bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

ASCK’nın 91’inci maddesinde; 5237 sayılı TCK’nın 86’ncı (765 sayılı TCK’nın 456) maddesinde düzenlenen kasden yaralama suçu ile 5237 sayılı TCK’nın 87/4’ncü (765 sayılı TCK’nın 452) maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun üst’e veya amir’e karşı işlenmesi halleri düzenlenmiştir. Bu nedenle, Üst’ünü veya Amir’ini öldürmek kastı ile hareket eden ast hakkında TCK’nın ilgili hükümleri uygulanacak, keza Üst’ünü veya Amir’ini öldürmek kastı ile hareket etmesine rağmen, elinde olmayan bir sebeple ölümün gerçekleşmemiş olması halinde dahi yine TCK’nın ilgili hükümleri uygulanacaktır.

Somut olayda; sanığın olay anında oluşan öldürme kastı ile üst’ü durumundaki Faruk ÇETİN’e yakın mesafeden hayati bölgesine tabanca ile ateş etmek suretiyle ölümüne yol açtığı açık ve tartışmasız olduğundan hakkında TCK’nın ilgili hükümlerinin uygulanması gerekirken, yaralama (fiili taarruz) kastı ile hareket ettiğine ilişkin hiçbir bulgu ortaya konulmadan sözü edilen eylemin, ölümü mucip olacak şekilde üst’e fiilen taarruz suçu olarak nitelendirilmesine ilişkin çoğunluk görüşüne katılmadık. (¤¤)

Full & Egal Universal Law Academy